De grondwet en geloof

Kijk nou eens! Van Jole houdt de gemoederen buiten de weblogscene bezig! Half Nederland is over hem heen aan het vallen wegens uitspraken die hij gisterenavond deed in het programma De Leugen Regeert.

Wat heeft hij gezegd? Dat de hype rond Pim Fortuyn compleet door de media was veroorzaakt. Immers, vijf jaar na de dood van Pim is er van zijn gedachtengoed weinig meer over.

Dat er niets meer over is van het gedachtengoed van “onze” Pim wil ik wel aannemen. Maar de rest? Gaat Van Jole te ver? Of heeft hij gelijk?

Vorige week bevond Remco zich in St. Petersburg, waar toen de grootste anti-Poetin demonstraties sinds zijn aantreden plaatsvonden. Hierover schreef hij een aantal artikelen. Nu het vierde en laatste deel van de serie, welke eerder hier verscheen.

In het restaurant van een hotel in Sint-Petersburg gaf Garri Kasparov vrijdag een paar interviews aan vertegenwoordigers van de internationale pers. Veel tijd was er niet, dus besloten Coen van Zwol en ik van ons kwartiertje de man een half uur samen te maken. We waren uiteraard pas als laatste aan de beurt, na de belangrijke landen (Engeland, Duitsland) en belangrijke media (televisie).

Aan elk van de omringende tafeltjes zat een lijfwacht, stevige kerels met oordopjes in. Ook de volgende dag – tijdens de demonstratie van Een Ander Rusland – deden ze hun werk naar behoren. Toen Kasparov was uitgesproken, stormden leden van de ME naar voren. De oud-schaakkampioen werd in no-time uit de chaos weggehaald, zo snel dat het me zelfs ontging, terwijl ik onderaan de trap stond waarlangs hij moet zijn gevlucht.

Masja Novikova, die Kasparov volgt voor een documentaire, liet me aan de hand van mijn eigen foto’s zien hoe de lijfwachten te werk gaan. Ieder staat aan een andere kant van Kasparov en ieder houdt een andere hoek in de gaten . Het klinkt logisch, maar als je het op beeld terugziet, maakt het toch indruk (zie bijvoorbeeld bovenstaande foto, al kan ik me in één man hebben vergist).

Vorige week bevond Remco zich in St. Petersburg, waar toen de grootste anti-Poetin demonstraties sinds zijn aantreden plaatsvonden. Hierover schreef hij een aantal artikelen. Dit is het derde deel van de serie, welke eerder hier verscheen.

Vrijdagmiddag vroegen we ons af wie toch die man in het midden was tijdens de persconferentie. Maar na zaterdag vergeet ik hem niet gauw meer: Sergej Goeljajev.

De gedeputeerde van Jabloko was de heroïne van de demonstratie. Hij liep voorop, ook als het cordon van de ME weer eens werd omvergeduwd. Zweetpareltjes liepen over zijn hoofd op het Herrijzingsplein, een fraaie naam voor een revolutionaire bende als die van Een Ander Rusland. Brullend door zijn megafoon zweepte hij de massa op: ‘Dit is onze stad’ en ‘Rusland zonder Poetin’.

Goeljajev hield tot het laatste moment stand en liet zich uiteindelijk moedig met een verbeten glimlach wegvoeren (zie filmpje bij Coen van Zwol). Daar gingen heel wat minuten overheen, omdat de betogers de ME de terugweg versperden, toen Goeljajev in zijn kladden was gegrepen tegenover het Gostiny Dvor. ‘Pozór’, joelden de betogers, ‘Schande!’

Sergej Goeljajev, mijn held van de dag dus.

Morgenochtend verschijnt het vierde en laatste deel van deze serie.

Vorige week bevond Remco zich in St. Petersburg, waar toen de grootste anti-Poetin demonstraties sinds zijn aantreden plaatsvonden. Hierover schreef hij een aantal artikelen. Dit is het tweede deel van de serie, welke eerder hier verscheen.

Bij aankomst in Sint-Petersburg stonden ze ons reeds op te wachten, alsof we Feyenoord-supporters waren die aankwamen bij de Amsterdam Arena of Ajax-supporters bij De Kuip. Filmende politieagenten deden hun werk. Ze maakten beelden van de arriverende betogers, als bewijsmateriaal en als intimidatie. Ik heb er altijd plezier in de filmende agenten te fotograferen, hetgeen niet altijd op prijs wordt gesteld.

En zo zag Sint-Petersburg eruit tijdens de verboden mars van zaterdagmiddag:

Vanmiddag verschijnt deel drie in deze serie.

Vorige week bevond Remco zich in St. Petersburg, waar toen de grootste anti-Poetin demonstraties sinds zijn aantreden plaatsvonden. De komende dagen zal zijn verslag, dat eerder hier verscheen, in iets aangepaste vorm op GeenCommentaar geplaatst worden.

Met nachttrein nummer 30 vertrok ik vrijdagochtend vroeg naar Sint-Petersburg, de stad die al enige ervaring met revoluties heeft. De trein zat vol met activisten die een fraaie afspiegeling vormden van het brede scala aan splintergroeperingen die Poetin het leven zuur willen maken in zijn laatste jaar als president.

In coupé dertien zou Garri Kasparov (ja, die oud-schaker) een perspraatje houden, dus sjokte ik van wagon naar wagon. De eerste drempel werd opgeworpen door een norse “provodnitsa”, die weigerde mij door te laten zonder geldig toegangsbiljet voor de trein, hoewel je voor en na het instappen altijd ticket en paspoort moet tonen (zie foto Kasparov boven). ,,Hoe weet ik anders dat u echt met deze trein meereist?”

Mijn opstandige antwoord – “Ben ik soms uit de lucht komen vallen?” – werd met instemmend gelach begroet door de activisten, van wie sommigen ook niet doordrongen tot het strijdgewoel een paar coupés verder.

Maar met mijn biljet alsnog op zak kwam ik terecht in de derde klasse, waar men “platskart” reist en waar twee leiders van Een Ander Rusland zich mengden tussen het volk. De revolutionaire wind die Garri Kasparov door Rusland wil laten waaien, stonk hier naar zweetvoeten, drank en etensresten. De kolenkachel draaide overuren, terwijl hevig transpirerende cameramensen en fotografen vochten voor een schimp van het tafereel: Kasparov met bolsjewiekenleider Limonov op een bankje.

Weer een slachtoffer om aan uw Litvinenko Lijst toe te voegen. Paul Joyal, een 53-jarige deskundige op het gebied van Russische geheime diensten, werd vorige week neergeschoten en raakte zwaargewond.

Joyal, al langer een uitgesproken tegenstander van het beleid van Poetin, sprak op 25 februari nog bij “Dateline NBC” over de moord op Aleksandr Litvinenko en beschuldigde daarbij de Russische regering. Vier dagen later was hij zelf bijna dood, enkele uren nadat hij een oud-KGB-generaal had ontmoet. Joyal zou slachtoffer zijn geweest van een roofoverval (of moest het daarop lijken?!).

En ook nog een dode journalist erbij in Rusland. Ivan Safronov, een deskundige op het gebied van militaire aangelegenheden, schreef voor het dagblad Kommersant. Hij zou op de vijfde verdieping uit het raam zijn gesprongen (of werd hij geduwd?!).

Zie ook: www.ruslandblog.nl