Een inspirerend toekomstperspectief

Deze bijdrage aan het open podium is van Henk Roosink (website)Eric Storm slaat in Trouw van vrijdag j.l. ('Zonder toekomstvisie stagneert het Westen) wat mij betreft de spijker op z’n kop: politici moeten hun energie steken in het ontwikkelen van een inspirerend toekomstperspectief. Met een politiek die er op gericht is iedereen tevreden te houden, zal dat niet lukken. Politici zullen keuzes moeten maken: wat zijn de werkelijk grote problemen, hoe gaan we die aanpakken en hoe gaan we om met de winnaars en verliezers die er bij elke grote verandering zijn. Politiek gaat om keuzes maken, en die kun je alleen inspirerend uitdragen vanuit een visie op de problemen van deze tijd. Wat mij betreft zijn de belangrijkste problemen op dit moment de opwarming van de aarde, de overheidsfinanciën, de bureaucratie en de rol waarin kiezers en gekozenen zich de laatste decennia gemanoeuvreerd hebben. Om met dat laatste te beginnen. Kiezers en gekozenen houden elkaar in een verstikkende houdgreep. De kiezers willen wel leiders, maar staan niet toe dat die krachtige maatregelen nemen. Ik krijg vaak het gevoel dat er niemand regeert. Het barst weliswaar van de plannen en goede voornemens, maar werkelijke keuzes blijven uit. De blokkeermacht van gevestigde belangen is groot. Onderwerpen met een echt politieke lading worden over gelaten aan commissies, aan overleg tussen werkgevers en werknemers of aan Europa of op de lange baan geschoven. Ik bespeur een angst bij met name politici van de centrumpartijen om de hedendaagse mondige burgers te vertellen dat ze tegenstrijdige wensen hebben. Dat niet aan alle wensen en alle burgers tegemoet kan worden gekomen, maar dat er gekozen moet worden. Tegelijk bespeur ik bij veel mensen in mijn omgeving een weerzin om over grote problemen te praten, dat moet de politiek maar oplossen. Mensen hebben geen zin in dat soort gesprekken of hebben een angst om de goede onderlinge verhoudingen daarmee op het spel te zetten. De politiek heeft in haar ijver om het iedereen naar de zin te maken zo veel arrangementen, diensten, regels en instanties in het leven geroepen, dat het geheel niet meer te beheersen, te controleren, laat staan te sturen is. Voor zover de burger het overheidshandelen nog begrijpt, ziet hij vaak innerlijke tegenstrijdigheden, onbedoelde gevolgen of misbruik. Zelden maakt de overheid haar in glossy folders beschreven pretenties waar. Dat doet aan het gezag van overheid en politici geen goed. Zo bezien is het niet alleen intellectueel noodzakelijk om de complexiteit van het overheidshandelen, en daarmee van het hele bureaucratische bouwwerk, drastisch terug te dringen, maar is het ook een plicht tegenover de burger. Slechts dan is hij in staat te doen wat van hem wordt verwacht en controle uit te oefenen op het overheidsoptreden. De tendens dat voor steeds meer en steeds complexere problemen dito oplossingen zijn bedacht, heeft ertoe geleid dat de afstand tussen burgers en bedrijven enerzijds en politiek en bureaucratische instellingen anderzijds, is verworden tot een levensechte kloof. Dit komt voort uit een politiek van ‘u vraagt en wij draaien’, waarbij politici allerlei belangengroepen bedienden in de waan dat zij het ‘de burger’ naar z’n maakten. De politicus beschouwt zichzelf dikwijls als professional, als belangenmakelaar. Maar in plaats van de technocratische dossierkenner, de pion van belangengroepen en de bespeler van de bureaucratische circuits hebben we de man of vrouw met visie nodig. Een visie op de grote problemen van deze tijd, die hij geloofwaardig bij een breed publiek over het voetlicht brengt. Wat mij betreft hoeft hij zich niet de problemen van te dikke kinderen, de dagbesteding van ouderen, de kwaliteit van kinderopvang, de hoeveelheid lichtinval in een woning of die talloos andere problemen die door professionals worden gesignaleerd op het bordje te laten leggen. Als je de samenleving ziet als een verzameling problemen, dan moet je het zelfoplossend vermogen versterken. De oplossingen die de samenleving zelf verzint, zijn vele malen sterker dan die centraal wordt opgelegd door de overheid. Wat betreft de overheidsfinanciën: Stap af van het mantra van economische groei als hoogste politieke doel. Het is een nuttige boekhoudkundige maatstaf voor de overheidsfinanciën, maar niet geschikt om vooruitgang mee te meten. Want het houdt geen rekening met de milieuvervuiling, klimaatverandering of uitputting van natuurlijke hulpbronnen die het gevolg is van die groei. De maatstaf meet ook alleen wat uitgedrukt wordt in geld: gratis kinderoppas door opa en oma bijvoorbeeld telt niet mee, maar oppas in de kinderopvang wel. Bovendien is een toenemend deel van de productie alleen maar gericht op bevrediging van behoeften die door economische groei zijn ontstaan. Denk hierbij aan geluidswallen bij snelwegen, toenemende kosten van rioolwaterzuivering of de aanschaf van de tweede auto om bij het werk te kunnen komen. Alle politieke partijen stellen economische groei centraal, maar een maatstaf voor het persoonlijk welbevinden is het niet. Ik geloof er niets van dat de mensen in Nederland nu gelukkiger zijn dan 10 of 20 jaar geleden. Economische groei wordt ten onrechte als doelstelling centraal gesteld. Natuurlijk moet de nationale financiële boekhouding op orde komen. Er moet een duidelijk en geloofwaardig zicht komen op vermindering van de staatsschuld. Als we niet tijdig voldoende maatregelen nemen, dan riskeren we een financiële chaos. Een chaos die meer pijn en vooral onrechtvaardigheid met zich mee zal brengen dan welk democratisch genomen bezuinigingspakket dan ook. Om de staatsfinanciën op orde brengen moet bezuinigd worden, maar daarbij moet mensen wel perspectief worden geboden. Individueel door zicht op werk, op nieuwe kansen en verdienmogelijkheden. Collectief door een Nederland waar je weer trots op kunt zijn. Die trots zou ik ontlenen aan een financieel sterk en schoon Nederland dat een voortrekkersrol in de ontwikkeling van de wereldwijd noodzakelijk energietransitie inneemt. Hoe een financieel en duurzaam perspectief te combineren? Eén simpele maatregel kan de boel behoorlijk in beweging brengen. Verschuif een flink stuk belasting op CO2 naar belasting op het schadelijk gebruik van fossiele brandstoffen, een CO2-belasting dus. Daarmee worden alle ingewikkelde, eindige en onzekere subsidies die een beperking van het fossiel brandstofgebruik beogen overbodig. De markt zal kansen zien in investeringen in energiebesparing, in het gebruik en ontwikkeling van nieuwe technieken voor energieopwekking en distributie. Investeringen die ongetwijfeld ook hun economisch nut zullen gaan hebben, want ze brengen structurele besparingen op steeds duurder wordende olie en gas met zich mee. De bouw zal vanwege de rentabiliteit van energiebesparende maatregelen een geweldige oppepper krijgen. In de mobiliteit zullen zich grote veranderingen gaan voltrekken, van individuele naar collectieve vormen van vervoer. Een fijnmazig net van energieopwekking uit organische restproducten, wind en zon zal leiden tot de ontwikkeling van slimme netwerken waarin vraag en aanbod van energie computergestuurd op elkaar wordt afgestemd. De veranderingen zullen op veel terreinen merkbaar zijn. De effecten van een CO2-belasting zullen vergelijkbaar zijn met die door bijvoorbeeld de stoommachine en de verbrandingsmotor. De ET-revolutie na de IT revolutie. Juist in een dichtbevolkt, kennisrijk en rijk land als Nederland bieden deze nieuwe technieken enorme kansen. Enorme kansen om die technieken vervolgens ook buiten Nederland aan de man te brengen. Tegelijkertijd wordt arbeid goedkoper. Dat schept banen. Gastarbeid wordt minder aantrekkelijk in Nederland. Natuurlijk mag niet van de een op de andere dag die belastingverschuiving in volle omvang doorgevoerd worden. Doe het in 10 tot 20 jaar. De effecten op de koopkracht zullen in het begin beperkt zijn. De verschuiving van belasting op arbeid naar gebruik van fossiele brandstoffen is ook niet gericht op een inkomensherverdeling. Voor zover die zich zal voordoen, krijgen mensen de tijd zich er op in te stellen. Maar het signaal naar de markt toe dat het lonend wordt om in nieuwe technieken te investeren zal er niet minder om zijn! En met het vliegwiel van investeringen in een duurzame samenleving en met het langzamerhand zichtbaar worden daarvan ontstaat er weer nieuw vooruitgangsgeloof en trots op waar we naar toe gaan in Nederland. Een aantrekkelijk perspectief voor iedereen die zich zorgen maakt om de effecten van klimaatopwarming voor het leven op aarde en zich zorgen maakt hoe de staatsfinanciën weer op orde te krijgen. Van politici vergt het ondubbelzinnige prioriteitsstelling en het maken van keuzes. Daar waar het de omslag in individuele levens kraakt en schuurt is er ons stelsel van sociale zekerheid. Maar met het nieuw economisch elan die met deze lange termijn maatregelen gepaard zal gaan, zal beroep daarop nogal eens beperkt kunnen zijn. Het vergt van de kiezers, van ons als burgers, moed. Moed om mee te denken in een lange termijnperspectief. Moed om allerlei gevestigde deelbelangen, vertegenwoordigd door vakbonden, oliebedrijven, vogelbeschermingsorganisaties etcetera, ondergeschikt te maken aan grotere, op termijn ons aller welzijn dienende belangen. Als een politieke partij dat appèl doet, dan doe ik mee.

Foto: Eric Heupel (cc)

geld scheppen uit niks

Deze bijdrage aan het open podium is van martin schenkels (website)

Overheden zoals de USA en de EU leven permanent op de pof. Ze hebben een enorme staatschuld, en omdat ze niet met geld kunnen omgaan moeten ze alsmaar meer lenen. Dat kan omdat Centrale banken permanent geld uit niks mogen scheppen. Die centrale banken staan niet onder enige democratische controle, en dat is door de politiek zo geschapen. Omdat er steeds meer geld uit niks wordt geschapen, met honderden miljarden per jaar, moet dat geld worden uitgeleend tegen zo hoog mogelijke rente, en staten die niet netjes aflossen, moeten alsmaar meer rente betalen. Hetgeen de economie alsmaar verder bezwaart.

De grondfout is het kunnen scheppen van grote bedragen uit niks. Omdat niemand verantwoordelijk is voor dit levensgevaarlijke systeem moet er een burgerbeweging komen om dit aan de kaak te stellen. Immers, als de massa van honderden miljoenen burgers toelaat dat dit zo verder gaat, zal de economie binnen een paar jaar volledig instorten, en de rekening zal bij ons burgers terecht komen. Want de politici en de bankiers hebben zich wel ingedekt.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Foto: Eric Heupel (cc)

Wijzen naar Islam als oorzaak geweld miskent eigen rol van het Westen in de wereld

Deze bijdrage aan het open podium is van Henk Roosink (website)

“Probeer eerst te begrijpen… dan begrepen te worden.” Dit is een bekend vereiste voor succesvolle samenwerking. Daar moest ik erg aan denken bij het lezen van ‘A World without Islam’ van Graham E. Fuller. De schrijver kent de Islam van binnen als voormalig CIA-chef en van buiten als professor geschiedenis met een wereldwijd netwerk in het Westen en het Oosten.

Kerkgeschiedenis
Het boek bevat veel (kerk)geschiedenis. Grote invloed op de Oost-West verhoudingen heeft de scheuring in 1054 in de christelijke kerk tussen de Rooms katholieke Kerk en de Oosters orthodoxe Kerken met Constantinopel als centrum. Aan de ene kant een strak georganiseerde kerk met grote wereldlijke macht, vooral ook door haar nauwe banden met niet kerkelijke machten, aan de andere kant een minder georganiseerde kerk, waarbij meer aan het belang van persoonlijke spiritualiteit werd gehecht. De animositeit werd in 1204 nog verder versterkt door de verovering en plundering van Constantinopel bij de 4e kruistocht, waarbij overigens vooral de handelsbelangen van Venetiaanse kooplui voorop stonden. Jeruzalem werd nooit bereikt. Dat nam niet weg dat het Byzantijnse rijk een hoogstaande cultuur bereikte, waar Europa in de Middeleeuwen bleef steken. Maar vanaf de 16e eeuw werden de rollen omgedraaid. In 1453 was er de val van Constantinopel, de stad werd veroverd door – vanuit het Midden Oosten bezien – uit het Westen komende Ottomanen. Hoewel sluitstuk van een langzaam verval van de moslimwereld, deed die gebeurtenis de Oost-West verhoudingen ook geen goed. Vanaf de 16e kwam de overheersing van de moslimwereld door Europese landen, in de 20e eeuw volgde de antikolonialistische strijd.

Foto: Eric Heupel (cc)

RIJK WORDEN is toch zoooo SIMPEL!

Deze bijdrage aan het open podium is van Adriaan_KoremanOoit was er alleen ruilhandel. Een geit tegen vijf kommen bonen of tegen een mud aardappelen. Maar dat gaf een heel gesleep. Al gauw werden andere dingen die men graag wou hebben populairder als ruilmiddel zoals mooie schelpjes e.d. Dat was compacter. En nog een groot voordeel was dat je die zaken beter kon bewaren. Opsparen! Oppotten!
Maar zoals een groot filosoof regelmatig beweert en we straks zullen zien: Elk voordeel heeft z’n nadeel!
Nog beter als ruilmiddel functioneerden edele metalen als zilver en goud, want dat materiaal was beter deelbaar in vaste (kleine) hoeveelheden, waarvan je munten kon maken. Maar dieven en inbrekers lagen altijd op de loer. Dus kon je je goud beter bij een goudsmid in de kluis leggen, die je er een tegoedbon voor gaf. Die tegoedbonnen kon je dan gebruiken als betaalmiddel. Maar die goudsmeden merkten al gauw dat men toch nooit om het goud kwam vragen, zolang men dacht dat het wel goed zat met die bonnen die men als ruilmiddel gebruikte. De goudsmeden konden dus best meer tegoedbonnen uitgeven, tegen een mooie rente, dan dat er aan goud in de kluis lag. De slechten gaven leningen uit zonder onderpand. De ‘eerlijke’ goudsmeden gaven alleen tegoedbonnen voor goud uit als er een deugdelijk onderpand werd gegeven. Bijvoorbeeld juwelen of andere zaken. Maar helemaal eerlijk was natuurlijk ook dat niet. Want een tegoedbon geven voor goud, terwijl je in je kluis parels, robijnen en saffieren als onderpand hebt liggen, is niet in de haak. Toen bijvoorbeeld de ‘cultivee’ parel werd bedacht en robijnen en saffieren kunstmatig konden worden gemaakt, daalde de waarde van zo’n onderpand en was er niet genoeg dekking voor al die tegoedbonnen die waren uitgegeven. En sinds die tijd is er nooit meer iets veranderd. Mensen zetten hun geld op een spaarrekening op de bank. Ze krijgen een paar procent rente en de bank belegt het geld in aandelen, obligaties, pandbrieven, vastgoed of wat dan ook. Al sinds mensenheugenis hebben we goede tijden waarin alles meezit en de bomen tot in de hemel lijken te groeien. Maar we kennen ook slechte tijden waarin niets lijkt te lukken. Jawel! Zeven vette en zeven magere jaren. In de vette jaren stijgen de beurskoersen en is de waarde van de beleggingen veel hoger dan het tegoed dat de spaarders bij de bank hebben. De bankier slaat zichzelf op de borst en geeft zichzelf vette bonussen. Maar oei oei. Opeens keert de wind en beurskoersen halveren of erger. Dan is de waarde van die beleggingen niet meer voldoende om het geld van de spaarders te garanderen. Als die er lucht van krijgen komen ze hun geld halen en aangezien dat er niet is, gaat de bank failliet. Sinds de tijd van de goudsmeden is er dus niets veranderd. Ook toen al kwamen mensen die hun tegoedbonnen wilden inleveren om hun goud te ontvangen, tot hun schrik tot de ontdekking dat dat goud er helemaal niet was.
Daarbij blijkt ook telkens weer dat bankiers het qua beleggen helemaal niet zo goed doen. Als het erom gaat om rommelhypotheken of Griekse staatsleningen te kopen, staan ze altijd voorop. Een klein beetje huiswerk doen en goed kijken of dat wel safe is, is er niet bij. Van het gezegde ‘Men moet een strooien hoed in de winter kopen’ hebben ze nog nooit gehoord.
Toen de koers-winstverhouding van de AEX in 1980 een factor 6 was en aandelen spotgoedkoop waren, wilde niemand ze hebben. Maar toen de verhouding in 2000 maar liefst 30 was en aandelen dus bespottelijk duur waren, stond iedereen te dringen om ze te kopen. Rond 1980 stond de goudprijs op 600 dollar per troy ounce, wat voor die tijd duur was, maar iedereen wilde goud hebben. In 2000 stond die prijs op 270 dollar per troy ounce en niemand wilde het hebben. Nu staat het goud op 1600 en iedereen wil het weer hebben. Wijs genoeg om te kopen als iets goedkoop is en te verkopen als het duur is, is slechts een enkeling. Als je in 1980 je spaarcentjes in een breed aandelenfonds (OBAM, ROBECO, AEX tracker) had gestoken, had je je geld in het jaar 2000 verzestienvoudigd. Als je je centjes dan in 2000 in goud had gestoken had je je geld nog eens verzesvoudigd. In totaal dus verhonderdvoudigd. Een waarde van toen 10000 euro zou nu een miljoen zijn. En daar had je niets voor hoeven doen. Zo gemakkelijk is het om rijk te worden. Kopen als het goedkoop is en verkopen als het duur is. Precies het juiste moment kiezen valt natuurlijk niet mee. Er gaat geen bel! Maar zo heel moeilijk is het ook niet. Een lange termijn visie en je centjes verdelen tussen aandelenfondsen, grondstoffenfondsen, vastgoedfondsen, edele metalen etc. Dan googelen op ‘historische grafiek koers-winstverhouding’ of ‘goudprijs’ of ‘grondstoffen’ of wat dan ook en datgene bijkopen wat goedkoper wordt en hetgeen verkopen dat duurder wordt. Zonder enige twijfel de beste manier om het veel beter te doen dan het gemiddelde. Een tip wat nu goedkoop is? Wel …. De koers-winstverhouding van de AEX ligt op ongeveer 11. Dat is niet zo goedkoop als de 6 van 1980. Maar in 1980 was de lange rente meer dan 11 %. En een hoge rente is slecht voor aandelenprijzen. Dus als je de extreem lage rente van nu bekijkt ten opzichte van de koers-winstverhouding van 11, zijn aandelen nu eigenlijk best goedkoop. Een deel van je centjes in aandelen en de rest in kortlopende Duitse of Nederlandse staatsobligaties tot de rente weer stijgt, lijkt nog zo stom niet. Als de koers-winstverhouding onder de 10 komt, is er dan een mooie gelegenheid om bij te kopen.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Eric Heupel (cc)

Cruyff inzetten bij vredesmissie

Deze bijdrage aan het open podium is van Ahmed Sajid (website)

“Sprakeloos”, was ik toen ik in uw krant de negatieve reacties vernam op de goedbedoelde Ajax-adviezen van voetballegende Johan Cruyff. We kennen allemaal het gezegde: “Over de doden niets dan goeds”, nou dat geldt wat mij betreft ook voor levende legenden. Ik vind dat wij een beroep moeten doen op onze voetbalrevolutionair Cruyff om zich naast zijn ideeën over zijn club Ajax ook veel meer te gaan inzetten voor het algemeen belang zoals onze Nederlandse handels- en vredesmissies. Want neem nou het actuele voorbeeld waarin we de Libische leider Khadaffi willen afzetten. Dan denk je toch meteen aan één ding bij Khadaffi. Juist ja, voetbal! Hij is echt dol op voetbal. Hij heeft zelfs via het investeringsmaatschappij Lafico voor 7,5 % aandelen gekocht in de Italiaanse voetbalclub Juventus. En ook zijn zoon El Saadi Khadaffi heeft al eens met Juventus meegetraind. Als je dit weet, dan ga je toch geen vliegtuigen en wapenmaterieel op hem afsturen om hem af te zetten? Nee, dan zou de verlosser, Johan Cruyff, een belangrijke rol kunnen spelen om in Libië vrede te sluiten. Uiteraard met de bijbehorende diplomatieke ondersteuning. Hij zou met zijn enorme status en aanzien in het voetbalgekke Midden-Oosten veel meer voor elkaar kunnen krijgen dan onze regering of logge instituties zoals de EU, VN en NAVO. Hij zou met zijn prachtige Cruyffiaanse proza alle dictators kunnen aanpakken: “Nou kijk Khadaffi, een land besturen is net voetbal. En jij staat gewoon buitenspel”. Ik verwacht dat Nederland door het inzetten van de “The Dutch Legend” Johan Cruyff als vredesduif een veel prominentere rol zou kunnen spelen in de huidige Arabische lente, waarin men schreeuwt om meer vrijheid en democratie.

Foto: Eric Heupel (cc)

You Are Darwin/Calvin -een gesprek tussen Darwin en Calvijn

Deze bijdrage aan het open podium is van Ovidiu Opris (website)

De ideeën van Darwin en Calvijn hebben nog steeds een grote invloed op de hedendaagse kijk op wetenschap en religie. In 2009 was het zowel Calvijnjaar als Darwinjaar. Hun volgers organiseerden verschillende evenementen en namen verschillende initiatieven wat tot polarisatie leidde. Onderling bleek weinig dialoog te zijn; beide groepen bleken weinig bekend met elkaars ideologieën.

Het doel van het project You Are Darwin/Calvin is de dialoog te stimuleren. De fictieve dialoog tussen Darwin en Calvijn is geconstrueerd vanuit een aantal bekende quotes. De weblog vertegenwoordigd illustraties met elk een eigen positie binnen het gesprek. Doormiddel van een vergelijking van de ideeën van zowel Darwin als Calvijn heeft het publiek de mogelijkheid tot reflectie. Bezoekers kunnen reageren op de quotes maar ook eigen commentaar geven. Aan de hand van deze interactie kan een dialoog en de uitwisseling van ideeën gestimuleerd worden. Het doel van de weblog is twee verschillende groepen met twee tegenovergestelde ideologieën dichter bij elkaar te brengen zonder één van hen te kwetsen.

http://www.youaredarwin.blogspot.com

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Foto: Eric Heupel (cc)

Buitenaardse Invasie

Deze bijdrage aan het open podium is van CloverWaar Komen De Aliens Vandaan?

“Hé, jij blonde alien, waar kom jij vandaan…” (Pigmeat) Heeft stemmen nog zin? Heeft protesteren nog zin?
Noem het onverschilligheid, verslagenheid, maar het grijpt om zich heen. Zwevende kiezers, weglopende abonnees, ophef over dierenpolitie, opwinding over het technologische speeltje du jour, hysterie over overheidsfinanciën, de alomtegenwoordige agitprop “moeten bezuinigen”: het zijn symptomen. Het enige opvallende van Wilders is dat hij niet afkomstig is van multinational X, voor de rest maakt het geen verschil.

0900-PREMIER: Voor Al Uw Bedrijfsbelangen

Die multinationals (of andere grote bedrijven), net de Europese Unie. Schimmige organisaties zijn het, waarvan de president-directeur af en toe op tv komt. Wat er binnen gebeurt, daar heb je geen idee van. Controle lijkt niet mogelijk, want dan gaan ze naar een ander land. Elk jaar vragen ze meer geld dat niet zelden in een zwart gat verdwijnt. Bij problemen schreeuwen ze moord en brand, waarna de regering te hulp schiet. Omvallen zorgt namelijk voor enorme financiële schade, om maar te zwijgen over het verlies aan werkgelegenheid. Ze weten hun belangen uitstekend te behartigen, ongeacht of die belangen overeenkomen met de belangen van u en mij. Die maken tenslotte geen verschil.

Foto: Eric Heupel (cc)

Oproep tot Bankrun strafbaar??

Deze bijdrage aan het open podium is van DeViking (website)

Wat krijgen we nou? Mogen we geneens meer pret beleven en een bank laten ploffen? Om de banken nog beter te beschermen moet kennelijk het openbaar oproepen tot een bankrun zoals Lakerman dat heeft gedaan strafbaar wroden gesteld. Waarvoor eigenlijk? Oproepen tot een bankrun is toch gewoon een vorm van vrije meningsuiting? Een bank is toch gewoon een bedrijf? Dus elke consumentenactie tegen een malafide bedrijf wordt voortaan ook strafbaar? Dit is een glijdende schaal.

Zie hier een deel van de tekst van ANP:
“De ministers Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) en Jan Kees de Jager (Financiën) willen zo’n oproep voor een ,,bankrun” strafbaar stellen. Ze bereiden daarvoor een wetsvoorstel voor dat begin volgend jaar voor advies wordt rondgestuurd.

Dat schrijven zij in een brief die ze donderdag naar de Tweede Kamer hebben gestuurd. Het vorige kabinet had al toegezegd om de mogelijkheden voor een verbod op een bankrun te onderzoeken. Nu zijn de mogelijkheden hiervoor beperkt. Een bankrun kan tot een onbeheersbare situatie leiden voor een bank, stellen de ministers.”

Loopjongens voor de banken deze minsiters, dat moge duidelijk zijn. Wellicht uit op een plekje bij een grote bank als dank voor invoering van deze absurde wetgeving.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Eric Heupel (cc)

De “2-staten oplossing” – wat houdt het in?

Deze bijdrage aan het open podium is van ETVaak lees ik van mede-Israeliers dat ze voor de 2-staten oplossing zijn. Obama is er ook voor, zowel als vele Europese landen. Aangezien ik het gevoel heb dat dit al lang niks meer dan een slogun is en velen er zich nauwelijks of nooit in verdiept hebben wat het precies inhoudt, hierbij een paar overpijnzingen er over…

Waar komt het idee vandaan-
De so called ‘2-staten-oplossing’ is een uitvinding van (ultra)links-Israel, die in de loop van de jaren door veel anderen over de wereld geaccepteerd is.

Het komt neer op een volledige terugtrekking uit de zogenaamde westbank (plus de gebieden die in 1967 veroverd warden), het oprichten van een Palestijnse staat daar, en op die manier het verzekeren van een Joodse meerderheid in de nieuwe grenzen van de staat Israel.

Wat houdt het in-

Dat varrieert aan wie je het vraagt.

Sommigen willen dat Israel zich volledig terugtrekt uit alle gebieden die ze voor 1967 niet in handen had. Dat zou o.a. Gush Etzion inhouden, wat voor 1948 al gedeeltelijk in Joodse handen was en zodoende als bevrijd werdt beschouwd in 1967, en de Jordaan valley, wat vandaag de dag een soort buffer zone levert tussen Jordanie en de eventuele Palestijnse staat.

Foto: Eric Heupel (cc)

Wikileaks toont de macht van Amerikaanse creditcard maatschappijen

Deze bijdrage aan het open podium is van DeViking (website)

Dat Zweden graag een wit voetje wil halen bij de Amerikanen is duidelijk. De lastercampagne tegen Julian Assange heeft ongekende vormen aangenomen. Wat heeft dit gebracht? Een nog bekendere Wikileaks. Wikileaks domineert het nieuws in deze donkere decemberdagen of moet ik zeggen witte december. Dat de Amerikanen meedogenloos ziojn blijkt wel uit het stopzetten van betalingen door Visa, Mastercard, Paypal en nu ook Bank of Amerika. De invloed van de Amerikaanse overheid op deze prive ondernemingen is groot. Wat mij zorgen baart is dat Visa, Mastercard en Paypal overgaan tot het stopzetten van geld overboeken. Dit geeft te denken over het democratisch gehalte van deze partijen. Er is tot nu toe niemand die hier zich zorgen over maakt, maar gaan nu Visa, Mastercard en Paypal zodadelijk de vrijheid van meningsuiting bepalen als dat de Amerikaanse overheid toevallig slecht uitkomt? Wikileaks toont het ware gezicht van Amerika: een grootmacht die wanneer de vrijheid van meningsuiting niet uitkomt feitelijk de wereld wil dicteren. Ik zeg mijn Visa en Mastercard op. Ik laat mij niet door Amerika dicteren. Ik ben geen slaaf van de Amerikanen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Volgende