Harde cijfers over discriminatie in Nederland maken einde aan populistische stokebrand over vermeende toename antisemitisme. Noodzaak voor lokmocro's daarentegen onomstoten aangetoond. Het aantal meldingen van antisemitisme in Nederland vertoont een dalende trend. Dat concluderen de onderzoekers die in opdracht van het ministerie van VROM de Monitor Rassendiscriminatie 2009 hebben gemaakt (NOS). Wie wel een toename van discriminatie ondervinden zijn vooral de Marokkanen in Nederland. Discriminerende opmerkingen en niet gelijkwaardig worden behandeld, wordt door hen het vaakst genoemd. De daders zijn veelal volwassen mannen van autochtone afkomst. Lees hier de samenvatting van het onderzoek. Het trendonderzoek dat zich uitstrekt over meerdere jaren vertoont een lichte daling van discriminatie in zijn algemeenheid, ook op de arbeidsmarkt neemt discriminatie af. Maar Monitor concludeert ook dat het geweld tegen moslims toeneemt. Ondanks dat politie en justitie vaker meldingen binnenkrijgen van discriminatie maken veel mensen bewust juist geen melding. Bij Turken en Marokkanen is het idee dat "een melding toch niet helpt" een veel voorkomende reden om een discriminatie-ervaring niet te melden. Bij deze groep heerst hierover een gevoel van machteloosheid.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
In zijn politieke overlevingsstrijd gooide Balkenende tijdens het verkiezingsdebat een bot naar de kiezer die denkt dat het grootste probleem in ons land bestaat uit sommige jonge Marokkanen:
“Als ik bijvoorbeeld zie dat sommige jonge Marokkanen de taakstraf zien als een soort statussymbool, dan zeg ik dan moet je harder zijn. Dan heb je strafdienstplicht nodig, om aan te geven van: nachtdetentie, heropvoeding, het hoort er allemaal bij.”
Meneer Balkenende, kunt u in enkele in elkaar overvloeiende lettergrepen uitleggen waarom de taakstraf niet deugt?
Stel dat het waar is: de jonge Marokkanen van Balkenende zien de taakstraf -schoffelen bij je hangplek- als een statussymbool, wat betekent een zwaardere straf dan voor die status?
Gedachte-experiment: Stel dat de Romeinen Jezus hadden veroordeeld tot 240 uur dienstverlening. Hoe zou de wereld er dan hebben uitgezien?
“‘Maar de PvdA van Drees zal ons toch niet uitleveren aan die islam?’ Tegen al die mensen zeg ik: kijk naar de resultaten, kijk naar die veranderingen van het straatbeeld, kijk naar al die problemen met helaas vaak moslim-immigranten kijk naar de verloedering, de criminaliteit, het teren op uitkeringen. En vraag je dan af: hoe kon dit alles gebeuren, wie heeft dit veroorzaakt? Wie heeft het gedaan? En het antwoord is: die partij.”
De afgelopen jaren legt met name de PVV de ‘schuld’ van de ‘massa-immigratie’ neer op de stoep van de PvdA. Daar de PvdA dat nooit krachtig weerspreekt is de indruk ontstaan dat de PVV de waarheid aan haar zijde heeft. Maar is dat wel zo? Welk beleid is er precies gevoerd dat tot de huidige stand van zaken heeft geleid? Informatie over het aantal immigranten is ruim voor handen, maar over beleidsbeslissingen is verbazend genoeg weinig te vinden op het web. Ook boeken als Hoezo Mislukt? (van Frans Verhagen) en Land van Aankomst (van Paul Scheffer) en het rapport van de Commissie Blok geven geen antwoord op deze vraag.
Des te interessanter is deze reconstructie van Elsevier, waarin de migratieperiode van 1960 tot 1975 onder de loep wordt genomen. Even wat achtergrond: tot 1973 (aantreden van kabinet Den Uyl) waren er slechts centrum-rechtse regeringen. De enige uitzondering was het kabinet Cals dat slechts één jaar regeerde (april ’65 tot november ’66). De centrum-rechtse regeringen waren van beslissende invloed op de immigratie. Een puntsgewijs overzicht:
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“De oplossingen moeten komen vanuit de wijk. Daar hebben wij de heer Wilders niet voor nodig.”
Baboyo Porsisa, Moluks leider te Culemborg, denkt dat de spanningen tussen Molukkers en Marokkanen ter plekke opgelost moeten worden en niet vanuit Den Haag. Wilders wil langskomen om de Molukkers bij te staan.
Net als Christenen in Nederland generatie op generatie steeds een beetje verder ontkerkelijken, ontmoskeëen de Moslims in Nederland ook. Een onderzoek van de Universiteit van Utrecht, gepubliceerd in het tijdschrift ‘Ethnic and Racial Studies’, laat deze reeds verwachte ontwikkeling zien.
Waar in de eerste generatie migranten uit Turkije en Marokko 5% zichzelf niet als religieus (lees Moslim) ziet, loopt dat op naar 12% in de tweede generatie.
Er zitten echter ook een aantal andere opmerkelijke conclusies in het rapport zelf. Naarmate een migrant zich meer Nederlander voelt, neemt de religieuze overtuiging af. Dit houdt echter ook in dat een mogelijke Nederlandse Islam niet zal ontstaan. Mede omdat juist de mensen die het meest gelovig blijven, zich tevens sterk associëren met hun eigen etnische achtergrond en hun activiteiten zoveel mogelijk binnen hun eigen groep uitvoeren.
Ook is de link tussen opleidingsniveau en geloofsovertuiging bij de tweede generatie niet helemaal als verwacht. Meestal neemt de overtuiging mee af met het opleidingsniveau. Bij de tweede generatie is het echter zo dat juist de hoger opgeleiden relatief actiever zijn met hun geloof.
Over de hele linie genomen heeft de tweede generatie gewoon minder binding met de Islam en met hun thuisland. Een trend die zich ook vast wel doorzet in volgende generaties.
Het beeld dat leeft als zou de jeugd uit de tweede generatie juist meer en extremer bezig zijn met de Islam klopt dus niet.
Eerste maar even wat quotes, want die blijven het meest hangen bij lezers van bladen/kranten/blogs:
AD: “Eén op drie dieven Gouda is Marokkaan…..Uit cijfers van Binnenlandse Zaken blijkt verder dat de regio Utrecht veel Marokkaanse boeven kent”
Telegraaf: “Gouda procentueel meeste criminele Marokkanen”
DS: “het blijkt dat veel Nederlandse steden geteisterd worden door Marokkaanse criminelen. In Gouda is zelfs één op de drie criminelen van Marokkaanse afkomst”
Elsevier: “Gouda blijkt bolwerk van Marokkaanse criminaliteit”
Duidelijk toch, Marokkanen vormen een groot probleem.
Helaas, zoals vaker, zijn de bladen/blogs weer eens te kort door de bocht gegaan in het overnemen van cijfers. Waarschijnlijk om hun lezers weer eens te geven wat ze graag horen.
Voor ik dat ga uitleggen, even een opmerking vooraf. Die is nodig omdat anders de helft van de mensen gaat reaguren over het verkeerde.
Los van de nuances die ik hieronder ga aanbrengen, is er wel degelijk sprake van een significant groter aantal problemen binnen de groep Marokkaanse jongeren vergeleken met de rest van de bevolking. Over oorzaak en omvang valt nog wel te twisten.
Maar ik richt me hier alleen even op de tekortkomingen in het overnemen van de gegevens uit het KLPD-rapport door genoemde media.
Belangrijkste opmerking is dat het hier niet gaat om veroordeelde criminelen maar om opgepakte verdachten. In Nederland is iemand nog steeds past echt een misdadiger als een rechter een veroordeling uitspreekt.
Het rapport zegt hier zelf ook iets over:
“Verder moet wellicht nagedacht worden over het feit dat aantallen aangehouden Marokkanen (ook) iets zeggen over de inspanning van de politie. Dus als de politie in een regio meer Marokkanen aanhoudt kan dit ook zomaar zo zijn omdat de politie in die regio beter presteert voor wat betreft de opsporing en niet perse dat die Marokkanen crimineler zijn. Dit zou je kunnen analyseren door het ophelderingspercentage in deze gemeente, of in de regio waartoe de gemeente behoort, te vergelijken met het landelijk ophelderingspercentage. De mate waarin dit percentage hoger is, zou zowel de absolute als de relatieve druk evenredig moeten verlagen.”
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“De Marokkaanse gemeenschap en Reformatorische bevolking in de omliggende dorpen staan als vijanden tegenover elkaar. Het zou al winst zijn als het respectvolle tegenstanders worden.”
Aldus burgemeester Van der Knaap van Ede. Dat u niet denkt dat gedoe met Marokkanen alleen in de Randstad speelt.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Onderstaand interview is van Ewoud Butter en verscheen eerder op zijn eigen weblog.
In het kader van een onderzoek naar multicultureel onbehagen in Amsterdam interviewde ik een jaar geleden een 42-jarige fragiele en nichterige homo die serieus overweegt om bij de landelijke verkiezingen op de PVV te stemmen: Tim, een portret.
Tim werd in mei ?68 (?symbolischer kan niet?) geboren in een klein dorp bij Goes als oudste van een gezin van vier kinderen. Zijn ouders waren streng gereformeerd, zijn vader was actief in het bestuur van de lokale kerk.
Tim was 14 en zat op het VWO in Goes toen hij besefte dat hij homoseksueel was. Omdat hij wist dat zijn ouders homoseksualiteit niet accepteerden, hield hij zijn geaardheid lange tijd verborgen. Dat leidde er toe dat hij steeds depressiever werd. Ook gingen zijn prestaties op school achteruit, zodat hij moest overstappen naar de HAVO. Toen hij 16 was had hij na een avondje stappen thuis zijn coming out. Daarna brak de ?hel? los. ?Mijn vader heeft sinds die dag niet meer met me gesproken, m?n moeder probeerde me om te praten. Ze dacht dat ik geestelijk ziek was en zag mijn homoseksualiteit als een gevolg van mijn depressiviteit in plaats van andersom.? Ze stuurde Tim naar de dominee en daarna naar de psychiater. Tim werkte mee, tegen beter weten in, ‘uit een soort schuldgevoel’.
Toen hij zijn HAVO-diploma had gehaald vluchtte hij naar Amsterdam. ?Amsterdam was voor mij de beloofde stad. Daar kon ik mezelf zijn en mensen met een vergelijkbare achtergrond en interesses ontmoeten.? Na twee dagen stond hij al op de stoep bij het COC en na een maand woonde hij samen met een man van 50 in de Concertgebouwbuurt. “Hij gaf me de ruimte om te zijn wie ik was, hij pronkte met me en had me na 2 dagen al meer complimenten gemaakt dan ik ooit van mijn ouders had gehad.”
Zijn vriend onderhield hem, terwijl Tim het huishouden deed. ?Ik wist niet wat ik wilde studeren. Begon steeds aan wat, maar maakte het nooit af. Misschien was het scheve relatie, en ongetwijfeld zal ik onbewust een vaderfiguur hebben gezocht, maar ik voelde me wel heel veilig. Die veiligheid had ik nodig om uit te vinden wie ik was.?
Cultuur is misschien wel het meest misbruikte woord ter wereld. Wie de krant openslaat komt het dagelijks tegen. “De Nederlandse Cultuur”, “Dat is nou eenmaal onze Cultuur”, “Een Cultuur van …. (vult u maar in). Als het maar onderscheidend is. Hun cultuur is niet de onze. En jouw cultuur past niet bij de mijne.
Bij het aanschouwen van een demonstratietje in mijn woonplaats moest ik daaraan denken. De 40 demonstranten, die zich voordeden als betrokken Gouwenaars, maar allemaal uit het kleine reservoir van extreem-rechts Nederland waren geplukt, marcheerden tegen onveiligheid op straat die in Gouda sinds vorig jaar ENORM is. U heeft toch ook de krant gelezen? Ik heb geen Gouwenaar in de groep kunnen ontdekken. En ik ken er best een hoop.
De bomberjacks werden verbaasd aangekeken door mijn jonge Marokkaanse plaatsgenoten. Geamuseerd maakten ze foto’s en zwaaiden naar de demonstranten. Ze bleven de stoet volgen om er eens lekker de draak mee te steken. Omdat ook het carillon van het Goudse stadhuis het toespreken verder onmogelijk maakte, dropen de demonstranten na verloop van tijd af richting station. Om de trein naar huis te nemen.
Daarbij werden ze ook nog getrakteerd op een onvervalste figuratieve Godwin door mijn Marokkaanse buurman. Ik gaf hem groot gelijk. Dat wij Gouwenaars wel eens grof reageren op extreem-rechtse malloten die ons de les komen lezen, dat is gewoon helemaal onze Cultuur.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Lekkere kop: “Eenderde Marokkaanse jongeren vindt Nederland te soft“.
Maar daar houdt het dan ook verder mee op. Goed voorbeeld van nieuws maken met iets dat eigenlijk geen nieuws is.
Ten eerste is eenderde geen meerderheid (34% was voor, 39% tegen deze stelling). Dus kennelijk vindt de meerderheid de aanpak prima, of misschien wel te streng (wordt niet duidelijk).
Maar belangrijker nog bij dit soort onderzoeken, waar een specifieke doelgroep benaderd wordt, is het vergelijken van deze cijfers met die van de totale populatie. En wat blijkt dan: “Driekwart van de Nederlanders denkt dat de samenleving beter zal gaan functioneren door harder en vaker strafrechtelijk op te treden.“.
Dus had de kop bij Een Vandaag net zo goed kunnen zijn: Marokkaanse jongeren zijn softies.
Er zijn nog meer kanttekeningen te plaatsen (62% was tegen extra zware straffen bv), hoewel er ook interessante observaties in staan (72% vindt dat de media teveel negatieve aandacht geeft). Maar de hoofdconclusie is in ieder geval bagger.
Oh ja, hierbij een welgemeende sneer naar het gros van de Nederlandsche media die dit bericht klakkeloos hebben overgenomen.