De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Rutte komt zijn belofte niet na
VVD-coryfee Ed Nijpels toont zich kritisch over de koers van zijn partij en meent dat de door partijgenoot Rutte geleide coalitie “een kerkhof aan niet ingeloste beloftes creëert”. Deze kritiek op Rutte en zijn kabinet komt op een moment dat van alle kanten de druk op de premier wordt opgevoerd om te reageren op het meldpunt dat PVV-leider Wilders onlangs oprichtte om overlast door Midden- en Oost-Europeanen aan de kaak te stellen.
Vorige week nog stelde Rutte dat het aan de fracties in de Tweede Kamer was om te reageren op het gedrag van hun Grote Blonde collega. Zelf reageerde hij “nooit” op initiatieven vanuit politieke partijen. Maar nu gooit niet alleen de oppositie haar gewicht in de schaal, dat doen ook coalitiepartner CDA en tien ambassadeurs van Midden- en Oost-Europese landen, gesteund door de burgemeester van Breda (dat in de Tweede Wereldoorlog mede door Polen bevrijd werd). Rutte gaat nu iets meer op de zaak in: het meldpunt is ‘duidelijk niet afkomstig is van de Nederlandse regering’ en ‘als Geert Wilders te ver gaat, zeg ik er wat van, maar het is niet aan mij om op elke uitlating van de PVV te reageren’. Inmiddels fronsen de liberalen in het Europees Parlement ook hun wenkbrauwen.
Belofte maakt schuld? Niet voor deze regering.
(Update 21 jan) Beloftes moet je na komen. Dat weet iedereen. Maar is dat een reden om 7 miljard te bezuinigen in een jaar? Zo ongeveer is de redenatie in het voorpagina artikel van de NRC vandaag over de nieuwe bezuinigingen die ons mogelijk door Brussel zullen worden opgelegd. Letterlijk staat er:
Het kabinet moet veel sneller veel meer bezuinigen dan gedacht. Dat komt door afspraken met de Europese Commissie uit 2009. Volgens ingewijden moet er alleen al in 2013 op grond van de huidige prognoses minstens 7 miljard worden bezuinigd.
Om onder de 3% grens te blijven die is vastgelegd in het Groei en Stabiliteitspact moet 7 miljard euro worden bezuinigd. Deze bezuinigen komen boven op de al eerder voorgenomen bezuinigen van 18 miljard. Het bedrag is gebaseerd op een schatting van de afname van de economische groei. Het zou iets meer of minder kunnen zijn, maar laten we even aannemen dat het klopt. Door de krimpende economie – overal in Europa wordt nu bezuinigd – nemen de belastingkomsten van de staat af, en lopen de kosten op. Net als eerder de Belgen wordt Nederland nu door Brussel gedwongen om te bezuinigen: dat is het resultaat van de nieuwe afspraken die op 9 december zijn gemaakt. En belofte maakt schuld:
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Rutte: tijdig en ongepast?
Geachte heer Rutte,
Het Mauro debacle is lekker op het CDA afgewenteld. De lont is weer – goed, heel eventjes – uit het eurokruitvat getrokken. De cultuurbezuinigingen liggen op koers. De begrotingsbesprekingen beloven niet overdreven veel vuurwerk op te leveren. De Hedwige-polder, ach daar komen we wel uit. Hans Hillen redt zich wel.
Is het nu ‘tijdig en gepast’ om over Breivik te spreken?
U weet toch nog wel, enkele tientallen jongens en meisjes, van gematigd rode signatuur, werden in juli koelbloedig over de kling gejaagd. De dader had een gedachtengoed dat van de wereld leek losgezongen, maar dat op een aantal punten en qua toon akelig veel in de buurt komt van wat uw gedoogpartner dagelijks uitkraamt.
Een discussie vond u toen ‘ontijdig en ongepast’. Voor wie eigenlijk? Ontijdig en ongepast voor de slachtoffers? Dat kan ik me niet voorstellen. Ontijdig en ongepast voor de nabestaanden? Die zullen in hun verdriet wellicht hopen dat hun verlies niet voor niets is geweest: dat haat beantwoordt wordt met rede. Of ontijdig en ongepast voor u?
U heeft veel op het bord liggen, dat begrijp ik best. Maar het feit dat de vragen over Breivik en Wilders ongemakkelijk zijn, betekent niet dat ze niet gesteld mogen worden. De urgentie van een helder antwoord wordt er niet minder op.
Hoe de Griekse crisis de liberalen parten speelt
De Griekse schuldencrisis heeft politieke partijen in Nederland en Duitsland voor het blok gezet. Vooral de liberalen hebben bakzeil moeten halen. In Nederland kwam Mark Rutte redelijk goed weg, maar zijn Duitse collega Guido Westerwelle moest het veld ruimen. Wat verklaart dit verschil, vraagt Hanco Jürgens van het Montesquieu zich af.
De fundamentele kritiek van de liberalen op de Europese subsidies en regelgeving verdween in de afgelopen weken naar de achtergrond toen bleek dat de EU in zwaar weer verkeert. Nu staan liberalen pal achter de Europese steunmaatregelen, die deze week worden afgekondigd. Als regeringspartijen moeten ze wel. Een belangrijk verschil tussen de Nederlandse en de Duitse liberalen is dat Mark Rutte deze zomer slechts een klein schrammetje opliep door een ‘onhandige rekensom’ te presenteren, terwijl de Duitse liberale voorman Guido Westerwelle in mei van dit jaar mede door de Griekse schuldencrisis zijn partijleiderschap moest opgeven. Hoe is dit verschil te verklaren?
Vlak voor de verkiezingen in 2010 verkondigde Mark Rutte met verve zijn visie op Europa. De toen nog VVD-lijsttrekker reisde af naar Brussel om duidelijk te maken dat het afgelopen moest zijn met de ‘Europese geluksmachine’: de structuurfondsen moesten worden afgebouwd en als het aan de VVD lag zou Nederland als nettobetaler bij de EU een extra korting van één miljard Euro afdwingen, bovenop de jaarlijkse korting van datzelfde bedrag.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.