Lagere lonen lonen niet

Als het slecht gaat met een bedrijf, dan kan je een aantal dingen doen. Nieuwe markten aanboren, bijvoorbeeld. Of je kan meer reclame gaan maken voor je producten, of een efficiënter productieproces gebruiken. Een andere optie is het bezuinigen op arbeidskosten. Dat kan door mensen te ontslaan, of door de lonen te verlagen. Dat laatste lijkt nu op grote schaal te gebeuren in de VS. Maar zoals econonoom Paul Krugman betoogt in de New York Times kan dat heel gevaarlijk zijn. De professor economie aan de universiteit Princeton stelt dat zoiets voor individuele bedrijven een uitkomst kan zijn, maar niet voor een economie als geheel. Het concept is namelijk gebaseerd op het idee dat de omgeving van het bedrijf dat aan loonsverlaging doet niet al te zeer zal veranderen: oftewel dat de totale vraag dus ongeveer hetzelfde zal blijven. Bij verminderde productiekosten betekent dat dus dat de producten goedkoper op de markt gezet kunnen worden, en dat je een groter deel van de totale vraag kan pakken. Echter, in het huidige economische klimaat blijft de totale vraag niet hetzelfde. Omdat de concurrentie (en de rest van het land) ook de lonen verlaagt, zal de koopkracht in het algemeen ook afnemen, en dus de vraag naar je producten. En voila, je hebt een neerwaartse spiraal die het land en de wereld nog dieper de recessie in kan storten.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fiscaal onverantwoordelijk

Twee groepen berichten deze week waren bij mij de druppels die de emmer deden overlopen. De eerste betrof de reacties op het besluit van de AFM om bij verstrekking van hypotheken oversluiting te verbieden. De bouw, de hypotheekverstrekkers en de politiek doken er gelijk op. Het was te belachelijk voor woorden en een doodsteek voor de starters op de woningmarkt. Mag je niet doen in deze toch al moeilijke tijden.
De tweede groep berichten kwam als gevolg van de uitspraken van het IMF. Die gaven aan dat de vooruitzichten voor de economie iets beter werden, maar dat de banken nog veel meer slechte leningen hadden dan voorzien. Hiervoor zouden de overheden geld moeten vrijmaken om alsnog financiele instabiliteit te voorkomen. Een paar honderd miljard zou toch snel nodig zijn.

Samengevat: fiscaal onverantwoord gedrag moet je vooral blijven steunen.

Maar daar ben ik het dus niet mee eens.
Laat ik eerst aangeven dat ik mezelf zie als fiscaal conservatief wat betreft mijn eigen financiën. Ik leen niet tenzij zich extreme omstandigheden voordoen en ik wil nooit een hypotheek die meer bedraagt dan 75% van de WOZ waarde. Een verbouwing doe ik pas na sparen, idem bij grote aanschaffen. Mijn pensioen wordt weliswaar voor een deel in aandelen belegd, maar daarbij heb ik voor de meest voorzichtige opties gekozen.
En ik vind dat heel normaal. Ook al werd ik de laatste tien jaar door diverse mensen beschimpt omdat ik niet het maximale “uit de markt en de belastingen” haalde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Oorzaak crisis onderzoeken? Liever niet!

Alle oppositiepartijen, met uitzondering van de SGP, hebben op hoge poten een onderzoek geëist naar de oorzaken van de huidige crisis. De regering heeft afgelopen woensdag met dit onderzoek ingestemd. Het onderzoek start voor de zomer en zal zich in eerste instantie richten op het ontstaan van de crisis. Op een later tijdstip, zal eventueel een onderzoek plaatsvinden naar de genomen crisismaatregelen van de regering. De zin van het onderzoek naar de oorzaak van de crisis?

Overbodig

Een doel van ieder parlementair onderzoek is waarheidsvinding. Waarheidsvinding is in dit specifieke geval niet meer nodig, want het meeste dat de commissie uit kan vogelen, is al bekend. De oorzaak van de crisis is samen te vatten in één woord: ‘windhandel’. De drijfveer van de schuldigen: ‘hebzucht’. Ziedaar, de crisis in een notendopje. Uiteraard kan er serieuzer en dieper naar de crisis worden gekeken. Lees de heldere samenvatting van de NRC over de oorzaken van de huidige crisis. Dat scheelt tijd én belastinggeld. Een parlementair onderzoek of enquête is alleen zinvol als we onze nationale rol of een nationaal probleem onderzoeken. Het is niet voor niets, dat er nog nooit een wereldwijd probleem is onderzocht, in een parlementaire enquête of parlementair onderzoek!

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weg met de crisis | Pappen en nathouden is niet de oplossing

kredietcrisisHet lijkt overbodig nog kritiek te leveren op de regeringsaanpak van de crisis nu heel Nederland er al overheen gevallen is. Maar ellendig genoeg bleken ook de meeste critici met hetzelfde soort slappe maatregelen te komen als de regering zelf. Het is één groot circus van pappen en nathouden. Tot het vanzelf overwaait, zo lijkt de hoop. De oorzaak daarvoor is dat men nog steeds niet begrijpt wat er mis is in de wereld. Ter afronding van de serie “Weg met de crisis” zet ik daarom nog eens de hoofdpunten uiteen met het soort maatregelen dat nodig geweest zou zijn.

We leven aan het einde van een technologisch tijdperk, namelijk dat van goedkope olie als motor achter de industriële ontwikkelingen. Een dominant aspect van dit tijdperk is de wegwerpmentaliteit. Nu er minstens aan een aantal grondstoffen een einde lijkt te komen valt deze mentaliteit definitief door de mand. Wat we nodig hebben zijn nieuwe technologieën voor energieopwekking en hergebruik van grondstoffen. Op dit punt had de regering kunnen scoren. Met maatregelen om de al gestarte initiatieven die nu door de ingezakte vraag onder druk staan te laten overleven. Met wetgeving om nieuwbouw energieneutraal te maken. Dat zet meer zoden aan de dijk dan een beetje isoleren van woningen en het helpt toch de nauw met het CDA verweven bouwsector. Met wetgeving die schonere bussen en vrachtauto’s eist, en ook schonere taxi’s en bestelauto’s voor de stedelijke omgeving. Voor zover niet haalbaar vanwege het Europese kader is het toch van belang daarnaar te streven. Dan weten de investeerders namelijk welke kant het opgaat. En met verdergaan op de ingeslagen weg van de windenergie, want alle beetjes helpen. Wetgeving met verbieden werkt daarbij duizend keer beter dan stimuleren met zakken geld (en het is nog goedkoper ook). Als je bijvoorbeeld de elektrische bromfiets stimuleert is in 2020 misschien tien procent elektrisch. Als je de tweetakt brommer op die termijn verbiedt, dan zijn in 2020 alle brommers elektrisch.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Quote du Jour – Woningmarkt op slot

“Dit is de doodsteek voor de huizenmarkt en voor starters in het bijzonder” (Volkskrant)

Vereniging Eigen Huis reageert via haar woordvoerder op de maatregel van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) dat woningkopers tegenwoordig niet méér mogen lenen dan de marktwaarde van de woning. Dit betekent dat de beruchte ‘kosten koper’ (waaronder de overdrachtsbelasting) die vaak 10% van de koopprijs bedragen niet meer meegefinancierd kunnen worden in de hypotheek. Voor ‘een beetje huis’ zal de koper dus al snel 25.000 euro uit eigen zak moeten betalen en aangezien starters niet kunnen sparen zullen ze hiervoor een extra lening moeten afsluiten die te duur is ofwel in het postkredietcrisis tijdperk niet meer wordt verstrekt. Doorstromers kunnen doorstromen wel vergeten want met de dalende huizenprijzen krijgen ze hun woning niet meer met winst verkocht (aan starters) en staan ze voor hetzelfde financieringsprobleem als de starters. Woningmarkt op slot, capitalism FAIL.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende