Google komt met een nieuwe service, Google Co-op genaamd. Het idee is dat elke gebruiker sites kan gaan 'taggen' met woorden. Omdat sommige gebruikers experts zijn op bepaalde gebieden is het interessant om als resultaat op je zoekterm door experts getagte sites te krijgen. Dit komt omdat mensen meestal beter zijn in het scheiden van de interessante sites van de bagger sites. De techniek is erg verwant aan de tagging in Del.icio.us en Flickr. De collectie van tags die de gebruikers met elkaar opbouwen wordt een Folksonomy genoemd (een vocabulaire gebouwd door 'ordinary folk'). Iets minder verwant is het systeem van Amazon waarin je links te zien krijgt te zien van anderen die dezelfde pagina bezochten (dit wordt collaborative filtering genoemd).
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Hier alweer het vijfde Field Report over de Battle of the Blogs 2006.
Ook dit keer zijn de scouts weer het veld op getrokken om te zien hoe het er voor staat. En er is weer het nodige gebeurd!
Om te beginnen zijn er vijf weblogs overleden en drie plotseling weer tot leven gewekt. Per saldo dus een verlies.
Ook is de gemiddelde blogfrequentie met vijf procent omlaag gegaan. En dan moet de zomer nog beginnen.
Kwalitatief is er uiteraard ook weer het nodige gebeurd. Waar we dit keer extra kritisch op zijn geweest is het commerciele gehalte. Dus je ziet wat meer dollartekens ineens.
Ook bij de kroontjes is er wat veranderd.
Twee kroontjes zijn verdwenen, The Black Forest en Verbal Jam zijn hem kwijt. PetersPagina en Eamelje hebben er eentje gekregen. We werken de kroontjes in onze linklijst bij.
Het is misschien goed om hierbij te vertellen dat de scouts iedere keer verschillende weblogs te beoordelen krijgen. Een frisse blik geeft soms toch een andere indruk.
Aangezien 1 juni Nationale Omkatdag is, zijn er bij de volgende ronde misschien ineens een paar blogs die een aanzienlijke verbetering tonen. We zijn benieuwd.
Ook aardig om naar te verwijzen, is de nieuwe lijst van PcPlein met de top100 Nederlandse weblogs. Daar zijn ook de nodige verschuivingen te zien en een stevig aantal nieuwkomers (vorige keer was het een top50).
In een niet zo grijs verleden vond Tim Berners-Lee (inmiddels Sir Tim) het World Wide Web uit. Sindsdien is het niet meer uit onze wereld weg te denken en terecht werd hij ook uitverkozen tot Greatest Briton 2004 (hij haalde de top 10 niet bij de Greatest Briton of All Time verkiezing, maar dat zal in de toekomst veranderen ben ik van overtuigd).
Vanuit verschillende hoeken wordt het Web echter bedreigd. We zagen al eerder dat China plannen heeft een eigen netwerk op te zetten, en dat naast dictatoriale regimes ook in het westen censuur toegepast begint te worden. Op de World Wide Web conferentie deze week sprak Sir Tim over een nieuwe bedreiging, nu vanuit de commerciele hoek.
Bedrijven willen het internet namelijk opdelen in een betaald en onbetaald deel, bijvoorbeeld om voorrang te kunnen geven aan pay-per-view via het Web. Berners-Lee is hier faliekant tegen:
“What’s very important from my point of view is that there is one web. Anyone that tries to chop it into two will find that their piece looks very boring.”
Het Web zou “neutraal” moeten zijn en voor iedereen op dezelfde manier toegankelijk moeten zijn. Volgens Berners-Lee ligt de enorme kracht van het Web ook in het feit dat je op websites uitkomt waarvan je helemaal het bestaan niet wist, en die uitstekende informatie blijken te hebben.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Dat Google haar resultaten in China censureert is al langer bekend. Maar ook in de VS gebeuren er vreemde dingen. Daar wordt Google op het moment namelijk beschuldigd van het benadelen van conservatieve websites.
Wat is het geval. Google News Amerika bevat diverse bronnen, zowel vanuit linkse als rechtse hoek.
De laatste tijd worden daar echter sites van verwijderd. De verwijderde sites zijn rechts te noemen. Ze zijn veelal gefocussed op terrorisme en de radicale Islam. Voor Google reden hen te verwijderen wegens “haatzaaien”.
Ikzelf heb weinig sympathie voor dergelijke sites, ze worden namelijk vooral bevolkt door xenofoben met weinig gevoel voor nuance. Maar wat Google hier doet is gevaarlijk. Een bedrijf zou namelijk niet mogen bepalen wat wel en niet geschikt is voor de zoekenden.
En dat is precies wat Google hier doet. Het bedrijf gaat op de stoel van de overheid zitten en bepaalt wat wel en niet wenselijk is. Daar komt geen democratie aan te pas.
En als bedrijf is google ook gevoelig voor consumentenacties. Ik moet er niet aan denken dat Amerikaans-Christelijke organisaties hun werkterrein van de televisie naar het Internet gaan verleggen en gaan lobbyen voor “nette” zoekresultaten zonder anti-christelijke uitingen.
Daarnaast is het een vorm van broodroof. Verwijdering van Google News betekent voor een site namelijk vaak dat het bezoekersaantal sterk wordt verminderd. In een tijd dat het overgrote deel van de internetters hun sites via Google vinden is dat een zorgwekkende ontwikkeling, zeker ook omdat het Google een machtspositie geeft. Het heeft daarmee niet alleen de macht om te bepalen wat de bezoekers vinden, maar ook wat de gevonden sites publiceren. Een waarschuwing van Google dat het de inhoud van een site niet passend vindt zou in de toekomst wel eens kunnen leiden tot zelfcensuur.
Vandaag plaatsen wij een gastbijdrage van Serge Fenenko. Aan de hand van twee verschillende landen te weten: China en Wit-Rusland legt hij uit hoe totalitaire regimes omgaan met het internet en de vrijheid van meningsuiting. Met name zijn beschrijving van de situatie in Wit-Rusland bevat interessante observaties over de leercurve van Lukashenko’s regime inzake het toepassen van internetcensuur.
Internet heeft bewezen het meest democratische massamedium te zijn. In veel landen is internet ook het enige medium waar men onafhankelijke informatie kan vinden. Overheden van ondemocratische landen begrijpen inmiddels de kracht van het net. Een recent voorbeeld is dat Yang Tianshui, een Chinese dissident, 12 jaar gevangenisstraf heeft gekregen voor zijn bijdragen aan de weblog Velvet Revolution (zie: timesonline.co.uk). Deze weblog was opgericht om democratische verkiezingen in China te bevorderen.
Steeds meer landen zetten de internetcensuur in om onafhankelijke media te bestrijden – China, Birma, Egypte, Wit-Rusland, Iran etc. Zij gebruiken hierbij de volgende twee instrumenten:
1) website blokkering, 2) content filtering.
1) De makkelijkste manier om internet te censureren is een zwarte lijst te maken van verboden websites. Nationale firewalls en internet gateway routers (die informatie naar het juiste internetadres sturen) worden vervolgens zodanig geconfigureerd dat elke internetgebruiker, die zich binnen de nationale grenzen bevindt, geen toegang tot de verboden websites kan krijgen. Hierbij wordt de zogenoemde pakket filtering toegepast. Alle gegevens die op internet worden verspreid worden in pakketten verdeeld die IP-adressen van de verzender en de ontvanger bevatten. De pakketfilter kan alle gegevens tegenhouden die van het IP-adres uit de zwarte lijst afkomstig zijn of daar naartoe worden gezonden. Dankzij deze filters kan de overheid het probleem oplossen van meerdere routers die bv. in handen zijn van particuliere bedrijven, zoals in China. Dezelfde filter wordt op alle routers geïnstalleerd en zorgt ervoor dat bepaalde gegevens op overal worden tegengehouden. Overigens worden deze pakketfilters aan de Chinese overheid (vermoedelijk) geleverd door een bekend Amerikaans bedrijf Sisco (zie: weeklystandard.com ).
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Uitgangspunt van dit stukje is dat vrije media nodig is voor een goed functionerende democratie. Dit werd recent ook door Mabel Wisse Smit (Soros’ Open Society) geroepen in haar Randwijklezing, maar die boodschap werd door de media overstemd door de aandacht voor haar verleden.
De huidige democratie en het politieke systeem bevinden zich in zwaar weer. De opkomst bij verkiezingen is laag en het geloof van mensen in de politiek ook. Een deel van de oorzaak van de problemen ligt bij de traditionele media pers. Omdat de pers en hun publicaties voor veel mensen een belangrijke weg is om kennis te nemen van de politiek.
Na de dag van de persvrijheid hebben vele deskundigen ook al hele interessante en goede stukken geschreven over wat er zoals mis is met de hedendaagse pers op het vlak van politiek nieuws.
In de afgelopen weken heb ik zelf met name de kranten uitgebreid bestudeerd. Naast alle constateringen die her en der al gedaan zijn, wil ik ook nog een paar kritiekpunten kwijt.
De uitspraak van Mabel Wisse Smit “Beeldvorming verdringt inhoud” slaat de spijker op de kop. Als je de kranten leest, zie je dat er meer prominente aandacht is voor artikelen die gaan over “vorm” dan artikelen over inhoud. De dag dat Rita Verdonk haar kapsel veranderde kreeg dat meer aandacht dan het niet doorgaan van de Zuiderzeelijn.
Maar het gaat verder dan dat. Veel van de zogenaamde inhoudelijke stukken komen niet verder dan een “A zegt, B zegt” opzet waarin plat de uitspraken van politici worden neergezet. Een goed voorbeeld is de uitspraken van Bos recent over de AOW. In de besprekingen werd in één alinea uitgelegd waar het nou eigenlijk precies om ging. En vervolgens worden er vijf alinea’s besteed aan de meningen van andere mensen waaronder Marcel van Dam. Met een beetje geluk vind je ergens diep in de krant nog wel wat toelichting, maar daar komt bijna niemand.
Helemaal bont wordt het als je ziet welke conclusies de krant maar vast trekt voor haar lezers. “AOW voor Bos electoraal risico” en verder heel veel peilingen. Niet uitleggen waar het om gaat en of het wel haalbaar is, maar wel alvast aangeven dat het effect heeft op het stemvee. Hallo, mogen wij graag eerst de feiten en dan vervolgens zelf bepalen of we ons gedrag er door laten beïnvloeden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.