Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Wordt de innovatie op het internet bedreigd?
Harm Hopman is als webontwikkelaar verbonden aan de Hogeschool van Amsterdam en publiceerde eerder artikelen over literatuur, filosofie en internet als middel in ontwikkelingssamenwerking.
De meeste internetters zijn er wel mee bekend: traag internet op dagen dat het regent, of Nederland massaal vrij heeft. Sommigen hebben zelfs ervaring met providers die p2p-verkeer afknijpen ‘om hun netwerk staande te houden.’ Wat als deze verschillen in internettoegang een vanzelfsprekend onderdeel worden van de infrastructuur van het internet?
Om de discussie over de journalistiek en het internet aan te scherpen wordt dikwijls media-magnaat Rupert Murdoch aangehaald. De steenrijke en karikaturale eigenaar van onder andere MySpace, die probeert zijn kranten weer winstgevend te maken door Google uit z’n achtertuin te bannen, en hoge paywalls op te richten. Het gerucht gaat dat hij zelf nog nooit een email heeft verstuurd, en onlangs voor een foto-moment voor het eerst een computer aanraakte: bij de introductie van de iPad, de hoop in bange dagen voor (kranten)uitgevers.
Uit de VS komt echter meer karikaturaal en verontrustend nieuws. Dinsdag heeft het federaal gerechtshof van het district Columbia een uitspraak gedaan in een zaak tussen provider Comcast en de Federal Communications Commission. De uitspraak zet de deur open naar meerdere digitale wegen. Een snelweg voor websites die betalen aan de providers, en een provinciaals landweggetje voor zij die dat niet doen, of zij die überhaupt niet in beeld komt als het gaat om deals met de providers.
Een Europees internetfilter? Nee dank u

Kinderporno en terrorisme: de afgelopen jaren zijn er tal van maatregelen onder het mom van deze twee grote kwaden doorgedrukt. Helaas was het grootste effect die deze maatregelen hadden het beperken van de vrijheid van normale mensen. De effectiviteit is omstreden.
Gelukkig geldt dat niet voor de effectiviteit van de maatregel die vandaag – als alles goed gaat – wordt voorgesteld: een Europees internetfilter dat het onmogelijk maakt kinderpornosites te bezoeken (.pdf).
Althans, als je de naam van de site intikt. Via het IP-adres is de site waarschijnlijk nog wel gewoon te bekijken. Of via een van de vele anonieme proxies op het internet. En dat is dan ook precies de reden dat de effectiviteit al bekend is, die is namelijk nul. Het gaat geen enkele pedoseksueel er (lang) van weerhouden zijn weerzinwekkende hobby’s toch gewoon uit te voeren. Een groot deel van het ‘kinderporno’-verkeer gaat toch al via p2p-netwerken als Bittorrent, waarop dit filter totaal geen effect zal hebben.
Wat zo’n filter wel gaat doen is fouten bevatten. Normale sites blokkeren omdat iemand een melding niet goed heeft gecheckt, of een tikfout heeft gemaakt bij het toevoegen van de site aan het filter. Maar je kan je ook afvragen hoe groot de drempel dan eigenlijk nog is om ook andere onwelgevallige sites te blokkeren? Is het niet makkelijk om meteen ook alle Holocaust-ontkenningssites te blokkeren? En wat gebeurt er met sites waar slechts een deel kinderporno is, waar veel mensen tegelijkertijd op werken? Gaat die in het geheel achter het slot?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Discriminatie internet vooral tegen joden?

45 procent van de discriminerende opmerkingen op internet is gericht tegen joden, volgens NU.nl. Een opmerkelijke constatering, en niet helemaal een juiste.
Het oorspronkelijke persbericht van het MDI zegt namelijk iets anders. 45% van de gemelde strafbare uitingen was antisemitisch. Een belangrijk nuanceverschil dat verloren gaat in de “vertaling” van journalisten.
De cijfers worden helemaal opvallend als je in ogenschouw neemt dat er slechts 40.000 joden in Nederland zijn, tegenover 900.000 moslims. Is de haat tegen joden dan zo groot, en is de afkeer van bijvoorbeeld moslims veel minder? Of is er iets anders aan de hand?
Het lijkt op het laatste. Het MDI is een van oorsprong “joods” instituut, dat traditiegetrouw sneller reageert op anti-semitisme dan andere vormen van verbaal geweld. Dat is de laatste jaren wel “verbeterd”, zie bijvoorbeeld de affaire Nekschot, maar gezien deze achtergrond zullen ook de meldingen sneller uit de joodse hoek komen, en minder snel uit moslim-hoek. Ook de melding over Nekschot was afkomstig van een tot de islam bekeerde Nederlander, en niet uit de traditionele moslimhoek.
Daarnaast is het tegenwoordig bijna geaccepteerd om discriminerende opmerkingen te maken richting moslims en blijft discriminatie tegen joden onverminderd gevoelig liggen. Hierdoor zal het aantal meldingen van moslim-discriminatie waarschijnlijk ook lager uitvallen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Internet bedreigt zeldzame diersoorten…
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.