We identify absolutely with our candidates; their struggles become our struggles, their suffering our suffering, their life history our life history. And if we watch the same sitcom, have the same "Midwestern values," or sit in the same wing of the same church, well now we're not just voters; we're in luuuuve. Melinda Henneberger en Dahlia Lithwick stellen in Slate de vraag: "When did voting become like dating? And when did it become like dating yourself?" Naast een pleidooi voor stemmen op basis van rationele afwegingen in plaats van op emotionele betrokkenheid, is het ook een waarschuwing aan de Hillary Holdouts: And some proportion of them will ally themselves with the man who laughed and said, "That's an excellent question" when asked during the primaries, "How do we beat the bitch?" If they think they feel unheard, disrespected, and cast aside now, just wait until President McCain moves into the White House. Because not only will he not want to hear their complaints, but neither will we.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
The 60 Minutes controversy — specifically the intense media spin it sparked — highlights a disturbing rise in a new form of campaign journalism, which might be best described as post-parsing.
Here’s how it works: A candidate (almost always Hillary Clinton) makes a statement, any statement out of the thousands made on the campaign trail each week, and that statement is seized upon by the chattering class and then dissected in order to determine what the real intention was. Experts pore over the text and announce what the candidate should have said during an impromptu exchange with the media. It’s not that the statement in question is wrong, or blatantly malicious, it’s that the statement wasn’t quite right. It should have been a little bit more this or a little more that. Plus, based upon the pundits’ expert training and analytical skills, they’re able to spot a deeply disturbing, unspoken meaning right below the surface. Alarmed, they then rush to alert voters.
Eric Boehlert verzint een term voor de ook hier al opgemerkte vervelende en zelfs verontrustende nieuwe trend in politieke verslaggeving.
Dat Clinton inderdaad opvallend vaak het slachtoffer wordt van post-parsing, wordt volgens mij overigens niet zozeer veroorzaakt door Clinton-haat bij de pers, maar is meer het gevolg van het feit dat Clinton het makkelijkst in deze val trapt omdat ze de minste spreker van de kandidaten is.
Hillary Clinton heeft haar toch al hopeloze strijd om de Democratische nominatie te bemachtigen nog eens flinke schade toegebracht door een domme uitspraak.
De gewraakte passage zit tussen 1:30 en 2:00:
Het betoog van Clinton komt hier op neer: president van de VS is de belangrijkste baan van de wereld en daar moet je voor strijden, ook als het hopeloos lijkt, want er kan altijd nog iets gebeuren. Als een beetje ongelukkig voorbeeld haalt ze daarbij Robert Kennedy aan, de Democratische presidentskandidaat die werd vermoord.
Als je er de meest negatieve draai aan geeft die je kunt verzinnen, dan zou je het ook kunnen interpreteren alsof Clinton hoopt dat Obama net als Kennedy vermoord wordt. Toch is dat precies de interpretatie die de overhand kreeg, zodat Clinton zich inmiddels heeft moeten verontschuldigen.
Dit is typisch voor de Amerikaanse politiek van dit moment. Elke zin die een politicus uitspreekt loopt het risico uit zijn verband te worden gerukt en in de meest negatieve interpretatie die mogelijk is een eigen leven te gaan leiden. Het bekendste voorbeeld is Al Gore die zou hebben gezegd dat hij het internet heeft uitgevonden, een uitspraak die zelfs tot op urban legend website Snopes heeft geschopt. In deze campagne heeft John McCain de wind van voren gekregen om wat overduidelijk een flauwe grap was:
Het is typerend genoeg dat een langere versie met de uitleg die na het zangoptreden volgt niet op YouTube te vinden is.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Het zijn gouden tijden voor de grote oliemajors nu olie record na record verbreekt. Ons eigen Shell boekte vorig jaar 19 miljard euro winst. In vergelijking met 2002 en de periode daarvoor is dat maar liefst een verdubbeling van de inkomstenstroom. We zien dit over de gehele linie voorkomen, de grootste oliemajor uit het westen, ExxonMobil, zag haar winst net als Shell verdubbelen van 20 naar 40 miljard dollar sinds 2003. Dat roept de vraag op of dergelijke gigantische inkomsten wel zinvol besteed worden? Oliemaatschappijen hebben meer verantwoordelijkheden dan alleen de winst van hun aandeelhouders. Zijn ze wel goed bezig voor de voorziening van (steeds schonere) energie voor de samenleving?
Het onderwerp is des te interessanter omdat het een van de hoofdpunten zal worden in de Presidentsverkiezingen van de VS in het najaar. In de Verenigde Staten hebben vooral de Democraten weinig vertrouwen in de wereld van big oil. Barack Obama en Hillary Clinton zien een ‘windfall profits tax’ wel zitten. Zo stelt Obama voor om alle inkomsten van in de Verenide Staten geproduceerde olie boven de 80 dollar per vat af te romen en te parkeren in een speciaal energieinvesteringsfonds. Na het doorploeteren van de financiën van ExxonMobil lijkt dat op het eerste gezicht een uitstekend idee. De oliemajor geeft het grootste deel van haar extra winst terug aan de aandeelhouders. Maar liefst 32 miljard dollar werd gespendeerd in 2007 aan het terugkopen van aandelen tegenover 6 miljard in 2003. Geld dat in de huidige tijd besteed zou moeten worden in de energievoorziening zelf. Zo waarschuwt de energiewaakhond van de OESO, het Internationaal Energie Agentschap al jaren voor het gebrek aan investeringen in de energiesector waardoor de ‘wielen onder ons energiesysteem mogelijk wegvallen’.
‘Het is afgelopen! God zij dank, ik kon het niet meer aanzien.’ schrijft een Amerikaanse reaguurder in reactie op de laatste verkiezingsuitslag in de VS. Het is nu 99% zeker dat in Augustus de presidentsrace van de VS beslecht zal worden tussen Obama en McCain. MSNBC’s Russert kondigde al aan dat ‘we nu weten wie de democratische kandidaat zal zijn’ (youtube filmpje). Obama won vandaag met 64 versus 44 gedelegeerden voor clinton in North Carolina, en verloor met 38 versus 41 gedelegeerden van Clinton in Indiana. Na deze laatste nederlaag heeft Hillary Clinton aangekondigd alle publieke events voorlopig te schorsen.
Clinton loopt nu 158 gedelegeerden achter op Obama, en er zijn nog maar 217 gedelegeerden te verdelen in zes staten. Om die achterstand in te halen zal Clinton meer dan 70% van de stemmen in al die staten binnen moeten halen wat haar nooit gaat lukken. Alleen de 278 supergedelegeerden (politieke bobo’s die vrij kunnen stemmen) kunnen haar nog redden. De kans dat een meerderheid van die bobo’s echter tegen de stem van het Amerikaanse volk voor Obama in gaat is zo goed als nihil.
Het totaaloverzicht tot aan vandaag:
Stemmen nodig voor nominatie democratische presidentskandidaat:
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
It is, in a way, almost appropriate that the final days of the struggle for the Democratic nomination have been marked by yet another fake Clinton scandal ? the latest in a long line that goes all the way back to Whitewater.
New York Times-columnist Paul Krugman is bang dat het Clinton-bashen de Democraten de verkiezingen gaat kosten.
Sommige fouten worden jarenlang herhaald terwijl daar allang geen reden meer voor is.
Omdat Hillary Clinton had gezegd dat het mogelijk was dat Iran vernietigd moest worden als Iran Israël zou aanvallen, stapt Iran naar de VN om eens verhaal te halen. In het stukje hierover op het Radio 1 Journaal van vandaag wordt daarin vervolgens het volgende gezegd:
“De Iraanse president Ahmadinejad heeft een aantal keer gezegd dat Israël van de kaart moet worden geveegd.”
En juist die uitspraak Ahmadinejad, die velen gebruiken om het oorlogshitsen tegen Iran te rechtvaardigen, staat sterk ter discussie. De betere vertaling zou zijn dat hij vindt dat het regime van Israël moet verdwijnen. Een duidelijk verschil.
Kan iemand de redactie bij de NOS even wakker schudden? Of zijn ze nu gewillige spreekbuis voor de regering die graag met hetzelfde gemak in een oorlog met Iran stapt als vijf jaar geleden in die met Irak?
Misschien niet geheel ten overvloede even melden dat Iran de laatste honderd jaar geen enkel land is binnengevallen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.