Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
VN: Wilders krijgt ‘financiële steun’ uit Amerika
Vrij Nederland heeft deze week een coverartikel waarin ze een inkijkje geeft in de Amerikaanse aanhang van (hoor ik daar een zucht?) Geert Wilders. Blogs als Atlas Shrugs en Jihad Watch zouden ‘support’-buttons op hun site hebben staan die direct doorlinken naar de PayPal-functie van de Stichting van de vrienden van de PVV.
En officieel mag dat niet volgens de Amerikaanse belastingdienst, een non-profit instelling (zoals Jihad Watch) die financiële steun werft voor (buitenlandse) politieke partijen. Overigens is de steun vanuit Amerika voor Wilders en de PVV niets nieuws. En, zoals Vuijst terecht schrijft, mogen buitenlanders volgens de Nederlandse wet de PVV steunen (de PVV is geen partij, maar een stichting). Van groteske aanhang en een joelende menigte is geen sprake. Heel erg bang hoef je niet te zijn voor schepen met geld van bijvoorbeeld Atlas Shrugs (het blog van Pamela Geller). Of is die schatting van de visits niet accuraat? (Of weet Statbrain sowieso niet de waarheid te vertellen over bezoekersaantallen van blogjes?).
Nee, het betreffende artikel van Freke Vuijst in de nieuwste Vrij Nederland staat natuurlijk niet online. Je moet je dus wenden tot het papieren internet.
Welkom, Richard de Mos
Nu Wilders zijn onzichtbaarste paladijn Barry Madlener naar Brussel verbannen heeft, wordt Richard de Mos het negende kamerlid voor de PVV. Zijn wikipedia pagina is, ongetwijfeld door rancuneus links tuig, maar alvast voorgedragen voor verwijdering wegens ‘geen relevantie als politicus’.
De grote vraag is natuurlijk of dat waar is. De Mos heeft als beleidsmedewerker van Martin Bosma al kunnen warmlopen. Hij is afkomstig uit het onderwijs, een werkplek waar je een behoorlijke hekel aan Marokkaanse jongeren kunt krijgen. Kortom, hij zou wel eens voor heel wat meer vuurwerk kunnen gaan zorgen dan Madlener.
En wat gaat Madlener eigenlijk doen in Brussel? De PVV heeft immers besloten zich afzijdig te houden van de politiek daar. De belangrijkste taak van het viertal PVV’ers zal zijn in eigen land zichtbaar te zijn als eurosceptici. En allicht een deel van de zeer royale europarlementaire vergoedingen in de oorlogskas voor 2010 te storten.
In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.
Quote du Jour | Eigendraads
“…zoals het er nu naar uit ziet heeft de PVV van Geert Wilders ook de verkiezingen in Iran glorieus gewonnen. Wilders is blij dat ook het Midden Oosten inziet dat er een onmiddellijk einde moet komen aan de oprukkende islam, hij zal echter het presidentschap van Iran aan zich voorbij moeten laten gaan omdat er alleen vanuit Londen rechtstreeks op Teheran wordt gevlogen en ja, Londen is voor Geert nog net even een brug te ver.”
Op een onmogelijk tijdstip, tijdens het zondagochtendkrieken, spreekt André Manuel in zijn wekelijkse column uit op Radio 1. Met onvervalst Tukkerse tongval knauwt deze columnist/cabaretier/muzikant zich op ‘eigendraadse’ wijze door de actualiteiten. Wat meestal neerkomt op een bizar maar geestig verslag over ‘de andere wereld‘.
“Op een vraag van een journalist van het Iraanse dagblad De Krant van het Glorieuze Iraanse Volk of deze desastreuze nederlaag niet ook een beetje te wijten was aan de volstrekte onzichtbaarheid van Wouter Bos zelf tijdens de Iraanse verkiezingen, reageerde deze met het gooien van zijn beide crocs richting het hoofd van de verbouwereerde verslaggever“.
Beluisteren kan hier.
Uitgelekt: PVV Campagneposters 2011
We hebben de lokale designer van Venlo (die alleen principieel met Paint uit het startmenu van Windows werkt) gevraagd om eens een ritsje PVV campagneposters te maken voor de Tweede Kamerverkiezingen van mei 2011, gebaseerd op het huidige verkiezingspamflet van de PVV. Één voorwaarde: hij mocht niet het woord Islam gebruiken. Deze en vier andere posters, stuurde hij ons toe.
Dat betekent: meer kerncentrales, preventief fouilleren tijdens voetbalwedstrijden (U en uw oogappeltje gaan na drie keer met de knuppel meppen levenslang de bak in en jullie blijven daar eeuwig, ook als je na een paar jaar brommen een andere hobby gevonden denkt te hebben), geen goedkope Poolse arbeiders meer in uw bedrijf en bij een verbouwing zélf de mouwen opstropen. En Turkije? Boycotten. Gewoon naar Drenthe met de vouwwagen.
Nederland moet lekker Nederland blijven. En over twee jaar, vóór u gaat stemmen voor de Tweede Kamerverkiezingen, even kijken wat duinkonijn Madlener met zijn anti-Europa beleid voor uw positie in Europa heeft gedaan. Want zo hoort dat: als u uw keuze bij de Europese verkiezingen baseert op nationale politiek, dan ook andersom. Madlener werkt met geen enkele internationale partij samen. Hij gaat slechts met drie man die ook Geert-plaatjes verzamelen. In het Europees parlement zitten 785 leden. Hoera! Da’s minder dan 1 procent slagkracht!
Waarom PVV niet de grootste kan worden
Dit is de tweede gastbijdrage van Güven Erkasla, een jonge Jonge Democraat uit Arnhem-Nijmegen.
Als we de verschillende opiniepeilingen moeten geloven, wacht ons zowel bij de eerstvolgende Europese verkiezingen als de Tweede Kamerverkiezingen een politieke aardverschuiving. Op Europees niveau is de partij van Geert Wilders de winnaar, ook op nationaal niveau staat de PVV op ongeveer 30 zetels. Als de peilingen bij de eerstvolgende verkiezingen waarheid mag vertonen, dan groeit de PVV extreem.
Dit keer zal ik mijn artikel beperken tot de Tweede Kamerverkiezingen en de mogelijke succes van de PVV van Geert Wilders, en de praktische belemmeringen voor de groei van de PVV van Geert Wilders.
Zoals hierboven vermeld, de PVV zou de komende verkiezingen ongeveer 30 zetels kunnen halen.
Dit zou een groei van twintig zetels in de Tweede Kamer betekenen. Dit soort politieke aardsverschuivingen is echter niet nieuw. In 1967, een jaar na de oprichting van de partij, komt de D66 de Tweede Kamer met 7 zetels. In 1971 volgt DS70 het succes van D66, en komt de Tweede Kamer binnen met 8 zetels. Erg opmerkelijk, omdat de partij een afsplitsing van de Partij van de Arbeid was. In 1982 haalt de VVD 10 zetels. In 1994 verliest het CDA twintig van haar vierenvijftig zetels en in 2002 verloor de PvdA 22 zetels. Tegen deze verliezen weet de SP, tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 25 zetels te halen, een stijging van 16.
Deze cijfers bevestigen dat de kiezers snel kunnen overstappan van de ene naar de andere politieke partij. In een ontzuilende en individualistische samenleving, waarin de grote ideologiën lijken verdwenen te zijn, zullen deze cijfers als een gegeven moeten worden beschouwd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Quote du Jour | Wilders bekent…
“Ik denk helemaal nergens over na.” (Geert Wilders, gister tijdens het jaarlijkse Verantwoordingsdebat)
Een citaatje uit de mond van Geert Wilders, gister tijdens gehaktdag. Wilders reageerde met zijn uitspraak op SP-leider Agnes Kant, die zich afvroeg waarom hij iets schandaligs zei over een vrouw (een Nederlandse journaliste die door de Taliban meervoudig werd verkracht) waarvan hij de persoonlijke omstandigheden niet kende. Het “Ik denk helemaal nergens over na” was uiteraard sarcastisch bedoeld. Natuurlijk denkt Wilders na. Heel goed zelfs. Vooral over de momenten waarop hij voor open doel kan scoren. Een journaliste die respect heeft voor haar verkrachter is namelijk een goede kapstok voor een praatje over politici, journalisten, rechters, subsidieslurpers en ambtenaren die volledig de weg kwijt zijn of het morele verval van de elite.