Het Rechtse Pretpark
Vandaag op de Internets: het begon met een tweet van Halsema over “het rechtse pretpark” waar naartoe we opweg zouden zijn. Vervolgens reaguurde Anton dat hij liever in een rechts pretpark zat dan een “links strafkamp”. Waarop Brynnar een schets gaf van “het rechtse pretpark”:

Dat rechtse pretpark heeft bij opening al een vergevorderd achterstallig onderhoud, en daar zal weinig verandering in komen, wegens aangekondigde bezuinigingen. De achtbaan staat al op instorten, de schroeven in de draaimolens zijn van goedkoop ijzer en het spookhuis bevat louter spinrag. De entreeprijs is echter fenomenaal hoog. De directeur heeft echter al wel goed geboerd en kan voorlopig in zijn miljoenenvilla blijven wonen, dankzij de overheidssubsidie (HRA) die hij daarvoor ontvangt, waarmee hij zijn tuinman, zijn huishoudster, zijn vakanties op de Malediven en Aruba en zijn wagenpark kan betalen. Maar het rechtse pretpark gaat draaien. En het gaat draaien op energie opgewekt uit de naastgelegen kerncentrale en de stinkende kolencentrale aan de overkant van de straat. De klanten staan ervoor in de file op de 5-baans snelweg, snakkend naar frisse lucht. (Brynnar)



Sargasso plaatst gastbijdragen, hieronder volgt een gastbijdrage van Bragg over een krachtig links versus een krachtig rechts politiek blok.
De democratie in het oude Athene was in onze moderne ogen niet zo democratisch. Vrouwen, slaven en mensen zonder burgerrechten mochten hun stem niet uitbrengen. Dat was niet zo aardig van die Atheners. Maar hoe zouden de vrije Atheners eigenlijk kijken naar onze democratie? Wij stemmen eens in de 4 jaar op iemand die ons gaat vertegenwoordigen. De Athener stemde zelf: over iedere belangrijke kwestie, ongeveer eens per 10 dagen. Als een Athener het ergens niet mee eens was dan liet hij dat weten in het parlement. Wij sturen een email naar een Kamerlid, sturen een boze brief naar de krant of, in het meest waarschijnlijke geval, doen niets behalve mopperen op de Haagse boevenbende. Verder vervulden de meeste Atheners in hun leven een politieke functie. Wij niet. Kortom: Atheners participeerden, kenden directe democratie en de kloof tussen burger en politiek bestond niet. Dus hoe zou de Athener met zijn antieke ogen kijken naar onze moderne democratie? Ik weet het wel: hij zou de Nederlandse democratie een farce vinden. 