Kapitalistisch activisme in de jaren ’80

"When Duyvendak lied nobody died..." Nu we toch bezig zijn de bezem door de jaren '80 te halen, waarom dan ook niet eens de handel en wandel van de Smaakmakers op Rechts onder de loep nemen? Vorig jaar werd Frans van Anraat in hoger beroep veroordeeld voor oorlogsmisdaden, hij kreeg 17 jaar. Zoals u wel weet leverde deze Hollandse handelaar de Iraakse dictator Saddam Hussein de grondstoffen voor zijn gifgasaanvallen waarbij duizenden Koerden en Iraniërs omkwamen. Oorlogscorrespondent Arnold Karskens zei over hem: "Van Anraat is de grootste Nederlandse oorlogsmisdadiger ooit. Er wordt geschat dat hij 120.000 slachtoffers heeft gemaakt, doden en gewonden. Dat is veel meer dan Nederlandse SS’ers voor hun rekening hebben genomen". Maar wie hield Van Anraat in die roerige jaren '80 steeds de hand boven het hoofd? De VVD-er Frits Bolkestein vervulde als staatssecretaris voor Buitenlandse Handel aan het ministerie van Economische Zaken (EZ) op z'n minst een dubieuze rol. Tot op heden is deze rol nooit terdege onderzocht. Toch zijn er legio aanwijzingen dat er door de opstelling van zijn ministerie er onnodig veel slachtoffers zijn gevallen. Wanneer wordt hiervoor verantwoording afgelegd?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Klein kapitalisme, een betere toekomst?

Wanneer ik kijk hoe sinds pakweg de jaren tachtig (en ongetwijfeld daarvoor ook al) achtereenvolgende kabinetten omgaan met het bedrijfsleven, dan kan ik niet anders dan concluderen dat onze politieke machthebbers grote ondernemingen aangenamer lijken te vinden dan kleine ondernemingen. Een achterdochtig mens zou achter deze politieke stelling name een gezonde portie eigenbelang van individuele politici boven het maatschappelijk of zelfs partijbelang vermoeden. Een cynisch mens zou wellicht nog een stapje verder gaan en achter dit gedrag een belangenverstrengeling of complot tussen de top van het bedrijfsleven en de top van de grote politieke partijen vermoeden. Grote ondernemingen hebben tenslotte bestuurders en commissarissen nodig. Waar moeten al die op enig moment overbodig geworden bewindslieden tenslotte anders hun geld verdienen?

Een nog verdergaande vorm van geheimzinnige machtspolitiek wordt gevormd door de Bilderbergconferenties. Tijdens deze bijeenkomsten overleggen, vaak democratisch gekozen, politieke leiders met topfiguren uit het bedrijfsleven. Hierbij wordt noch vooraf noch achteraf ooit gecommuniceerd over het besprokene. Sommigen denken dat deze conferenties als doelstelling werelddominantie hebben. Gezien het tempo waarin in de gehele westerse wereld, vaak onder dreiging van zogenaamd terrorisme, privacywetgeving wordt verkwanseld zou hier nog een kern van waarheid in kunnen zitten ook.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Brazilië rekent zich rijk, reeds

Een potentiële opbrengst van 13.000 miljard euro… In 2020 misschien wel de vierde olieproducent ter wereld na Saoedi-Arabië, Rusland en de Verenigde Staten… “Een nieuw Irak” in Latijns-Amerika…

Die laatste is wellicht een wat ongelukkig gekozen metafoor maar verdeling van de toekomstige winsten uit de recent ontdekte olievelden Carioca en Tupi houdt de gemoederen in Brazilië bezig (IPS). Terwijl de aanname dat er voor de kust van São Paulo onder zoutlagen een olievoorraad van waarschijnlijk 100 miljard vaten ligt is gebaseerd op de resultaten van slechts één proefboring is de regering Lula al druk bezig met het opzetten van plannen om de gedroomde zilvervloot te verdelen en dat is opzich best verstandig. Zo wordt er gekeken naar het Noorse model, in Noorwegen richtte men een aparte maatschappij op die de Noorse velden beheert en worden olieopbrengsten in een fonds gestort: voor onderwijs, gezondheidszorg én de toekomst. Hoe komen de opbrengsten van de nieuwe olievelden de Brazilianen ten goede en voorkomt men dat het oliegeld naar het buitenland wegvloeit? Dat is de vraag die men in Brasilia wil beantwoorden voordat de olie uit de grond spuit.

Voorlopig zit men met het dilemma dat de Braziliaanse overheid wettelijk niet meer dan 40% van de oliesector in handen mag hebben. De wens van de regering is om dit aandeel op te schroeven naar 84% maar hiermee zullen ze in conflict komen met buitenlandse investeerders. Investeerders die men hard nodig heeft voor de peperdure exploitatie voordat de olie die op 6000 meter onder zeespiegel ligt naar boven komt. Met name de Verenigde Staten die graag zouden willen meeprofiteren van de Braziliaanse olie zijn gespitst op het verliezen van inspraak via verdere nationalisering van de plaatselijke oliesector. De heroprichting van de Amerikaanse Vierde Vloot wordt in Brazilië dan ook met argusogen gevolgd. Deze vloot opereert momenteel voor de kust van Brazilië, officieel voor humanitaire doeleinden maar is koren op de molen van de Braziliaanse complotdenkers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ultieme erkenning voor leidende rol euro

Gesmokkelde sigaretten, illegaal hout, cocaïne, namaak-rolexen, gestolen auto’s, losgeld voor ontvoerde zakenmensen, wapens uit Albanië, vrouwen uit Moldavië, een partijtje krokodillen lederen tassies, bloeddiamanten, gehackte creditcard informatie: criminelen laten zich steeds vaker betalen in euro’s. Volgens een rapport van de Canadese Criminal Intelligence Service is de euro voor het eerst het favoriete betaalmiddel van criminelen. Decennialang liepen criminelen weg met de dollar maar die tijden zijn voorbij. Niet omdat de eurozone een bovengemiddeld crimineel gebied is maar omdat een calculerende crimineel nu eenmaal voor zekerheid gaat. Dit jaar bereikte de euro zijn voorlopige piek rond de 1,60 dollar. Dat is nu weer gedaald tot 1,50 dollar. (Elsevier)

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vissers boos over beschermen natuur

De Groninger gedeputeerde Douwe Hollenga (CDA) vindt dat Greenpeace onmiddelijk moet stoppen met het activistisch dumpen van granieten blokken op de bodem van de Noordzee. Tevens dienen de rotsblokken die ten noordoosten van Groningen bij het Duitse eiland Sylt van actieschepen zijn geworpen weer worden verwijderd, aldus de CDA-er namens het Bestuurlijk Platform Visserij in een open brief aan Greenpeace (DvhN).

Greenpeace gooit deze rotsblokken in zee om het vissen met destructieve sleepnetten te verhinderen. Destructief? Oordeel zelf. Volgens Greenpeace moet het Sylt Buiten Rif ten noordoosten van Groningen vanwege haar grote biodiversiteit een beschermde status krijgen. De milieuorganisatie roept op tot het aanleggen van zeereservaten, net als het Wereldnatuurfonds dat een rapport [.pdf] uitbracht over noodzakelijke beschermde gebieden in de Noordzee en het IUCN dat al langer pleit voor een mondiaal netwerk van marine protected areas. Ja zelfs de Europese Unie stelt in haar Habitatrichtlijn dat zeegebieden ten behoeve van de Ecologische Hoofdstructuur beschermd moeten worden. Alleen de vissers zelf denken daar (tot nu toe) anders over.

In zeereservaten kunnen vispopulaties zich herstellen en de overloop uit het reservaat kan duurzaam bevist worden. De aanleg van een mondiaal netwerk van zeereservaten kost tussen de 5 en 19 miljard dollar en schept ongeveer 1 miljoen nieuwe banen. Dat is een stuk meer dan er nu werkzaam zijn in de huidige overgesubsidieerde Westerse visserijsector, die zichzelf ten gronde richt met destructieve vismethoden.

Quote du Jour: Noord-KoRaRa

”Noord-Korea heeft een afzichtelijk regime. Een mensenleven is er niets waard voor de overheid. Daar heb je niets te zoeken.” (PvdA-wethouder Lodewijk Asscher)

“Door handelsbetrekkingen aan te gaan kun je het leven van de bevolking misschien enigszins verbeteren”. (VVD-raadslid Huub Verweij) (Parool)

In het Amsterdamse dorpje A. woedt een hevige discussie over een gepland bezoek van de Kamer van Koophandel aan Noord-Korea. Twintig jaar na de MAKRO-branden is er nog weinig veranderd. Dezelfde discussie, dezelfde standpunten, dezelfde verwachtingen, dezelfde excuses.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende