Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Closing Time | Rollins Band
, door
Een vrolijke meezinger met lekkere feel good vibe, van multi-artiest Henry Rollins (schrijver, acteur, podiumkunstenaar, en niet te vergeten oude hardcore punker) zijn Rollins Band. Liar is een van de bekendste nummers, de clip kwam vroeger regelmatig voorbij op MTV’s Headbangers Ball.
De clip is mooi, al is de kwaliteit van deze YouTube-versie wat pixelig. Maar goed, zoals altijd telt de kwaliteit van het geluid.
Voor de mensen die nu denken “wat een vet nummer!”, dit is een ingekorte versie (voor tv, dan krijg je dat), de volledige uitvoering is ook niet te versmaden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Closing Time | Jack Savoretti
, door
Tot ik Jack Savoretti toevallig tegenkwam op YouTube had ik nog nooit van hem gehoord. Dat is best raar want in Groot Britannië timmert hij al ruim 10 jaar aan de weg, zijn songs worden gebruikt in Amerikaanse films en tv-series en vorig jaar stond hij op Pinkpop. Het zal dus wel aan mij liggen.
Dit was het eerste nummer dat ik van hem hoorde en ik was behoorlijk onder de indruk. Alles klopt, die hese stem, het gitaarspel, de pakkende melodie. En het protestsonggehalte past helemaal in deze tijd, al is het nummer al wat ouder.
Closing Time | Dissection
, door
In de laatste ‘Geen bal op de tv’ kwam Bill Cosby voorbij. En, naar aanleiding daarvan hoe (on)gemakkelijk het is om te kijken naar films en series van/met mensen die allerlei akelige dingen hebben gedaan. Voor sommigen geen probleem, voor anderen een onoverkomelijk obstakel. In hoeverre is kunst en cultuur nog genietbaar, wanneer de maker evident fout is en verschrikkelijke dingen heeft gedaan?
In de metal kun je over die discussie ook wel een boompje opzetten. Extreme muziek trekt (ook) extreme lieden aan. Jon Nödtveidt, muzikaal brein achter de Zweede death/black metalband Dissection, is zo’n type. Overtuigt satanist, om te beginnen, zo eentje die er echt in gelooft; in tegenstelling tot die talloze bands die zich tot de duivel wenden toen ze iets extreems zochten om hun muziek mee te garneren (en beter te verkopen).
Closing Time | Andrea en Matteo Bocelli
, door
Dit is zo ontroerend, dat behoeft verder geen tekst.
Closing Time | Jason Mraz
, door
Toen ik begon met Closing Time had ik bedacht dat ik een duik in mijn muzikale verleden en – ontwikkeling zou nemen. Dat is aardig gelukt. Het was ook leuk om de commentaren te lezen, die soms tot iets anders hebben geleid dan ik vooraf bedacht had. Omdat mijn geheugen was getriggerd, al deed de trip down memory lane dat zelf ook veelvuldig.
Vanaf halverwege de jaren ’90 ging het vooral over dance in mijn leven, al was dat natuurlijk niet het enige dat ik luisterde. Maar in al die tijd was er eigenlijk niet één artiest die er echt uitsprong. Tot een jaar of 3 geleden.
Closing Time | Laidback Luke ft. MC Marxman (Prophet remix)
, door
Van ongeveer halverwege de jaren ’90 was het heel veel dance dance dance in mijn leven. Niet dat ik niet naar andere muziek luisterde, maar stappen deed je in een club of op een festival en daar was nou eenmaal dance. Ik had ook een hele vriendenkring die ermee bezig was, waaronder veel Dj’s.
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat er ook veel langs me heen ging, in die zin dat ik vaak niet wist wie er op dat moment aan de knoppen draaide. Het onderscheid tussen techno en trance is nog wel te maken, maar een heel herkenbare signatuur was vaak niet te ontdekken. Voor mij niet in elk geval, maar het boeide me ook niet zo. Als ik maar lekker kon dansen vond ik het wel best.
Closing Time | Skunk Anansie (Blue Amazon remix)
, door
Hoewel er in Nederland natuurlijk volop Dj- en producertalent rondloopt, merkte ik in de jaren ’90 al dat mijn voorkeur uitgaat naar de Britse scene. Underworld was een sensatie en ik heb eerder al een Closing Time gemaakt over Way Out West. Qua mix-cd’s was ik vooral onder de indruk van de Cream– en Renaissance-compilaties.
Deze Twisted-remix komt van die laatste. Skunk Anansie vind ik ook een wereldband trouwens, de combinatie bracht mij destijds in vervoering. Nog steeds eigenlijk. Ik hou sowieso wel van de mix pop/rock en dance.
Closing Time | The Light Parade
, door
Dit is weer zo’n clipje dat opeens voorbij komt en waar ik spontaan een beetje verliefd op word. Ik ben dol op dit soort nijvere huisvlijt. Het meisje is in het begin duidelijk wat verlegen met de situatie, maar je ziet het vertrouwen en daarmee het plezier groeien. En daarbij is het gewoon prachtig gezongen. Ik krijg hier een hele grote glimlach van op mijn gezicht.
Closing Time | Eric Nouhan
, door
Eric Nouhan en Spymaster – Spontaneous: Oldskool shit. Met een verhaaltje over hoe ik daar toentertijd, ooit, in een ver verleden, way back (geez I’m getting old), kennis mee maakte.
Ik denk dat het ’97 was, toen ik en mijn toenmalige vriend de ongelooflijke mazzel hadden een appartement te vinden naast/boven onze winkel (zie deze Closing Time). Daarvoor woonden we een half jaar (of zo) in de Kalverstraat, in een vrij kloterig en veel te duur appartement, waar ik ook nog dagelijks getrakteerd werd op de orgelman. Die ik nog net niet de hersens heb ingeslagen. Nederlandse cultuur prima, als je eraan voorbij loopt. Maar elke dag een paar uur die herrie onder je raam is echt niet te harden. Zeker niet als je met die verdomde btw-administratie of iets dergelijks bezig bent. Ik heb echt wel eens serieus ruzie met hem gehad, maar hij had een vergunning en ik alleen mijn grote bek. Hij won.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.