Zet de Spaanse olijven, de Franse kaasjes en de Twentse worst maar klaar. Met een bord spaghetti op uw schoot kunt u nu kijken naar de mogelijke ontknoping van de strijd om het 'Europese presidentschap'. We hebben een live verbinding met Brussel. Maar verder geen idee over het programma van de avond. De 27 leiders van de EU-lidstaten gaan vanavond met elkaar dineren en hopen dan te besluiten wie zich straks president van Europa mag noemen. Sommigen dinergasten zijn zowel sollicitant als lid van de sollicitatie commissie. Intrigerend dat interne dualisme, maar nog beter zou het zijn als deze avond in de toekomst gewoon een verkiezingsavond wordt, bepaald door Europese kiezers. Too close to call toestanden die u kent van die 'andere Verenigde Staten'. Wellicht wordt het vanavond na het dessert en de koffie ook too close to call, het gezamelijke ontbijt voor de Europese staatshoofden is immers ook al besteld en ingepland. Update: president van Europa: Herman van Rompuy. EU-buitenlandvertegenwoordiger: Catherine Ashton.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Dit is een gastbijdrage van Philip Ebels: hij is journalist in Brussel en schrijft over Europese zaken, Belgische zaken, duurzaamheid en MVO.
Vandaag wordt het nieuwe regionale parlement van Brussel geïnstalleerd. Één van de nieuwkomers draagt een hoofddoek. De eerste in Europa. Stemmen gaan op voor een verbod.
Eigenlijk wilde ze advocaat worden. Maar dat kan niet met een hoofddoek. Dan maar de politiek in. Vandaag wordt de Turks-Belgische Mahimur Özdemir geïnstalleerd als Brussels parlementslid voor de Franstalige christendemocraten. Een primeur in Europa.
Daarmee laait het debat in België weer op. Mag een publieke figuur zijn of haar religieuze overtuiging openlijk tonen?
De Franstalige liberalen vinden van niet. Volgens federaal parlementslid Denis Ducarme (MR) is het onverenigbaar met de laïcité, de scheiding van kerk en staat. Hij stelt daarom een wijziging voor in het reglement van de kamer, dat het dragen van alle religieuze of filosofische symbolen moet verbieden.
“Extreem politiek correct“, kwalificeert politicoloog Pierre Verjans (Universiteit van Luik) het voorstel in de krant De Morgen. “Volksvertegenwoordigers worden juist gekozen voor hun politieke, filosofische, of religieuze opvattingen. Of ze die nou tonen of niet, dat maakt niet uit.”
Ook de partijgenoten en toekomstige coalitiegenoten van Özdemir zien geen problemen. “We leven in een representatieve democratie, waar de verkozenen vertegenwoordigers zijn van hun kiezers. En deze persoon is eerlijk gekozen“, zo klinkt het.
Dit is een gastbijdrage van Philip Ebels: hij is journalist in Brussel en schrijft over Europese zaken, Belgische zaken, duurzaamheid en MVO.
Het aantal hongerstakers in Brussel is in korte tijd verveelvoudigd. De groene overwinning bij de regionale verkiezingen geeft veel sans-papiers weer hoop. Valse hoop, zo lijkt.
Van een hongerstaking kijken ze niet meer op in Brussel. Het hele jaar door weigeren mensen zonder papieren te eten als protest tegen het uitblijven van de beloofde regularisatiecriteria. Maar de laatste paar weken zijn niet onopgemerkt voorbijgegaan. In korte tijd is het aantal hongerstakers gestegen van 250 naar ongeveer 1500.
Daarmee spelen ze in op de groene overwinning bij de regionale en Europese verkiezingen van 7 juni. Die hebben altijd gepleit voor een snelle regularisatie op basis van objectieve criteria en zouden daar nu voor kunnen zorgen.
“Nu ze de verkiezingen wonnen, moeten ze hun beloftes houden en druk zetten op de andere partijen voor een regularisatie”, zegt een woordvoerder van UDEP, de belangenorganisatie voor mensen zonder papieren, in de krant De Morgen. “Ecolo [de Franstalige groene partij] is onze laatste hoop. Door het aantal bezettingen op te voeren, verschieten we ons laatste kruit.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Eergisteren hield een bonte verzameling van enkele honderden Serviers en sympathisanten een demonstratie op het Schumanplein in Brussel. Het aanstromende volk liep vanuit het metrostation veelal de verkeerde kant op. “Anti-Kosovo? To the right!“, breedgeschouderde Brusselse dienders wezen iedereen de weg.
“Vandaag is het Kosovo, maar morgen Baskenland, Vlaanderen, Zuid-Tirol of Ossetie“. Een knappe jongedame gaf een speech in het Servisch, en vertaalde fragmenten naar het Engels. Een bloemenbak fungeerde als podium, en haar mantelpak stak voor de camera’s goed af tegen de wapperende Servische driekleur.
Plots staat er een Belg op de bloembak. Hij geeft een bulderende speech en maakt indruk op de menigte, zelfs al verstaat meer dan de helft hem niet.
foto: Olaf Koens
“Ik kom uit een land met 175 jaar traditie in het samenleven van verschillende culturen, talen en gemeenschappen, met respect voor hun tradities en de soevreniteit van de Belgische staat. Honderd jaar geleden woonden er twee proent Albanezen in Kosovo. Honderd jaar geleden woonden er geen Franstaligen in de Brusselse rand. Maar nu is Kosovo van de Albanezen. Mag ik morgen verwachten dat de Vlamingen Brussel en de Vlaamse rand opgeven?”
Het publiek juigt bij zijn laatste woorden, die hij speciaal naar het Servisch heeft vertaald. “Ik ben Alain Schellekens. Ik ben Vlaming, Belg, Europeaan en vanaf vandaag Servier“.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Er is geen enkele reden tot zorg.”
Aldus ex-interimtopman Herman Verwilst van Fortis tijdens een ingelaste persconferentie in Brussel. De koers van het aandeel is fors gedaald. Paniekvoetbal of niet? Wordt het topoverleg over de toekomst van de bank een toboverleg? Lopen de spaarders geen gevaar of wordt het toch een rampscenario?
“En het waren vooral die salafisten die mij angst inboezemden. Ze liepen er potsierlijk bij, met pofbroeken uit het jaar nul en pluisbaarden. Ik kwam ze overal tegen, in moskeetjes, tijdens lezingen en vooral in de talloze islamitische boekhandels van Brussel. Daar werd alle mogelijke opruiende lectuur en literatuur verkocht, in het Frans en in het Arabisch. Veel van die agitprop was doorspekt met haat”: de furieuze polemieken waren vooral tegen joden gericht, maar ook tegen het Westen in het algemeen, tegen Europa, tegen christenen en tegen sjiitische moslims. De volstrekt humorloze jongens die ik sprak, deden in alle opzichten denken aan Mohammed Bouyeri, de moordenaar van Theo van Gogh. Ze bewogen zich voort in een parallelle werkelijkheid, er bestond geen enkel contact meer met de door hen gehate heidense buitenwereld.”
Gezien op Brussel Centraal – Januari 2008