Shoppen in de Grondwet

Minister Donner heeft gisteren op het CDA-congres het groene licht gekregen van de partij om door te gaan met het versoepelen van het ontslagrecht. Dit betekent dat er voor de coalitie interessante tijden aanbreken, aangezien de PvdA heeft gedreigd met een kabinetscrisis als de plannen doorgang gaan vinden.

Donner is wel bereid om wat water bij de wijn te doen. Zo wil hij ouderen (lees: het grootste deel van het CDA-electoraat) misschien ontzien.

Een andere opmerkelijke uitspraak viel op te tekenen uit de mond van Balkenende. Hij wees er tijdens het congres op dat een steeds grotere groep mensen niet aan de bak komt. En dat terwijl op dit moment de werkloosheid nog steeds afneemt. Een typisch voorbeeldje van het zaaien van angst.

Maar wat voor een effect heeft dit op de coalitie? De PvdA bevindt zich bijkans in een onmogelijke positie. Een mogelijkheid is het kabinet te laten vallen en een verkiezingsnederlaag ten opzichte van de SP te incasseren, waarbij ook nog eens de partijen van Verdonk en Wilders een flinke groei zullen doormaken. Niet echt een aanlokkelijke optie. De andere optie is doorgaan met het CDA, je electoraat in eerste instantie verder van je vervreemden en hopen op betere tijden. Ook niet echt aanlokkelijk, maar in ieder geval beter dan de eerste situatieschets.

Rogier Havelaar, voorzitter van de CU-jongerenafdeling PerspectieF wil dat Rouvoet zijn partijleiderschap neerlegt: “Als vicepremier kan hij simpelweg niet volledig namens de partij spreken, want dat brengt turbulentie in de coalitie. Daarnaast heeft hij niet de tijd om zijn werk als politiek leider te doen”.

Dat is de tweede partijleider in het kabinet die onder vuur ligt. Ook Bos kreeg namelijk hetzelfde verwijt. Alleen partijleider Balkenende van het CDA schijnt hier geen moeite mee te hebben en zijn leiderschap lijkt onbetwist.

Aan u de vraag: is het partijleiderschap te combineren met het ministerschap?

Er is ophef ontstaan in de Tweede Kamer. De Kamer vindt namelijk dat de nieuwe emancipatienota van minister Plasterk zich teveel focust op de vrouw. De nota wekt de indruk dat de verantwoordelijkheid van emancipatie vooral ligt bij vrouw. Mariëtte Hamer van de PvdA verwoordt het alsvolgt: “Mannen zullen meer zorgtaken, onbetaalde arbeid en mantelzorg op zich moeten nemen om vrouwen in staat te stellen een goede carrière te ontwikkelen”

Maar mannen worden niet geheel ontzien: zo staat in de nota dat jongens afmoeten van het beeld van vrouwen als lustobject. Proest. En dat vrouwen meer kansen moeten krijgen zich te ontplooien. Gniffel.

Ik zie de hand van de CU duidelijk terug en heb medelijden met Plasterk. Maar goed, daar wil ik het verder niet over hebben. Ik geloof er namelijk niets meer van dat vrouwen in Nederland geen gelijke kansen hebben. Er zijn inmiddels zat beroepsgroepen waarin vrouwen in de meerderheid zijn. Daarom de volgende stelling voor vandaag:

Vrouwen krijgen al gelijke kansen, ze pakken ze alleen niet

Veel mensen relateren het gedrag van Marokkaanse straatjongeren aan hun cultuur. Als uitleg wordt daar dan de vechterscultuur van de ouders die vaak oorspronkelijk uit het Marokkaanse rifgebergte komen gebruikt. Promovendus Jan Dirk de Jong stelt nu dat dat onzin is.

Hij deed onderzoek naar de Marokkaanse jongeren uit Slotervaart. Volgens hem voelen de jongeren die de problemen maken zich afgewezen door de Nederlandse maatschappij. Daardoor vallen ze terug op elkaar en worden groepsprocessen versterkt en zijn daarom sneller geneigd tot ‘heftig delinquent groepsgedrag’.

Binnen deze groepen onstaan volgens de onderzoeker daarnaast ‘versterkte loyaliteitsverwachtingen’ en ‘extreme vijandigheid naar buiten toe’. De reactie op dat gedrag werkt weer versterkend op het gedrag, waardoor het van kwaad tot erger gaat.

Nederlanders zijn daarmee zelf verantwoordelijk voor het recente verhevigen van de problemen en de verdere ontwikkeling van de straatcultuur. Een oplossing is volgens de promovendus dat we deze jongeren moeten zien als ‘onze jongens’ en het stigma ‘Marokkaanse jongens’ laten vallen. Hij noemt de problemen een uiting van ‘knellende onmacht’: “Ze proberen gezichtsverlies te beperken door de indruk te wekken dat ze er zelf bewust voor kiezen zich delinquent te gedragen.”

Ik denk dat hij gedeeltelijk gelijk heeft. De retoriek zoals die op dit moment met name door Wilders wordt gebezigd in de politiek brengt de oplossing niet dichterbij, juist verder weg. Maar hij neemt wel heel gemakkelijk de verantwoordelijkheid weg bij de jongeren die de problemen veroorzaken. Natuurlijk zijn er oorzaken, en misschien zijn die oorzaken wel de grootste reden dat het uit de hand loopt. Maar die jongeren kiezen er op een gegeven moment toch zelf voor om dat geweld te gebruiken. En daar mogen ze wat mij betreft best hard op aangepakt worden. We moeten ze dus niet zien als slachtoffers, maar als onderdeel van het probleem.

Het moge duidelijk zijn dat de privacy de laatste jaren onder druk staat. Zie ook de [url=http://www.geencommentaar.nl/index.php/2007/11/05/iedereen_potentieel_verdacht_1]gastlog[/url] van vanmorgen. De tendens valt in twee delen uiteen. Ten eerste is er een (zogenaamd) veiligheidsprobleem en ten tweede is er een grotere roep om sociaal onwenselijk gedrag (uitkeringsfraude, kinderen slecht opvoeden, ongezonde voeding etc.) aan te pakken.

“Onze nationale veiligheid, zo hebben wij na New York, Madrid en Londen geleerd, vergt uitbreiding van de bevoegdheden. Wij moeten onze inlichtingen- en veiligheidsdiensten in staat stellen hun taken goed uit te voeren. En ja, dat gaat ten koste van onze privacy.”

Maar blijkbaar gaat het nog niet ver genoeg, want [url= http://www.volkskrant.nl/binnenland/article476036.ece/Koppel_data_van_criminelen]een commissaris van de Nationale Recherche[/url] kwam met het volgende:

“De Nederlandse politie kan veel meer misdaden oplossen als veel digitale informatiebestanden aan elkaar worden gekoppeld. Alle in Nederland bekende criminelen worden dan automatisch gevolgd en hun criminele gedrag wordt ?transparant?. [?] Boersma erkent dat de privacy van burgers in het gedrang kan komen. Volgens hem heeft de meerderheid van de bevolking echter geen bezwaar tegen het koppelen van bestanden als de veiligheid erdoor toeneemt.”