Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Johnny Dowd

, door

Johnny Dowd is 70 jaar oud en al zijn hele leven verhuizer, met zijn eigen bedrijfje in Ithaca, New York: Zolar Moving Company. Hij speelde daar ook zijn hele leven in lokale bandjes, tot hij op zijn 49e “Wrong Side of Mephis” uitbracht. Die plaat leverde hem aanhang op tot ver buiten Ithaca. Als hij in Europa is trekt hij vaak op met Nederlandse muzikanten, zoals Rotterdammer Mark Lotterman, of Melle de Boer van de Haagse helden Smutfish.

Closing Time | Lera Lynn

, door

Lera Lynn is dankt haar bekendheid, voor zover daar al sprake van is, aan haar rol in de HBO-serie True Detective. Ze speelt daar een zangeres. Ik ben verslingerd aan de live-uitvoeringen van haar liedjes, waarvan er gelukkig een hele hoop te vinden zijn op Youtube. Op haar eigen kanaal zijn de nodige filmpjes te vinden waarin ze nummers van haar laatste plaat speelt in haar eigen studio. Solo, of met band, in de simpele bezetting: bas, drums, twee gitaren en zang. Waarom ik er niet op uitgeluisterd raak snap ik zelf niet zo goed. Behalve dan dat het gewoon ontzettend lekker klinkt.

Closing Time | The Low Anthem

, door

Ter gelegenheid van de verse samenwerking tussen ons klimaatblog en Sargasso mag ik een weekje Closing Time doen. Ik heb geen moment na hoeven denken over waar ik de week mee zou openen. In mijn muzikale universum is Charlie Darwin van The Low Anthem het mooiste liedje van de eenentwintigste eeuw tot nu toe.

Voor een klimaatblogger had het misschien voor de hand gelegen om te kiezen voor de officiële video, een aandoenlijk stop-motionfilmpje. Maar de versie die ze live speelden in het BBC-programma van Jools Holland vind ik nog net iets bijzonderder.

Closing Time | Trio Matamoros

, door

Gisteren hadden we een cover van een Trio Matamoros bolero. Vandaag de mannen zelf. Miguel Matamoros, Rafael Cueto en Siro Rodríguez componeerden en speelden ruim 35 jaar samen bolero’s, son en rumba. In hun tijd van 1925 tot 1961 toerden ze door Europa en de Verenigde Staten, tussendoor talloze platen opnemend.

Bovenstaande Son de la Loma is een van hun bekendste nummers, dat talloze versies kent, waaronder een van de onvermijdelijke Compay Segundo. Mij doet het gitaartje altijd denken daan Rum and Coca-Cola, een met plagiaat omgeven calypso die bekend werd in de uitvoering van de Andrews Sisters.

Closing Time | Pantera

, door

Enige tijd geleden hadden we het hier op Sargasso over shredding. Hee, leuk, dacht ik! Mooi haakje voor Pantera, The Art of Shredding! Want toch eigenlijk schandalig dat we die nooit voorbij hebben laten komen in de Closing Time. Ik ben zelf een beetje afgehaakt na Vulgar Display of Power, maar dat doet niets af aan het feit dat Pantera, en gitarist Dimebag Darrell misschien nog in het bijzonder, ongelooflijk invloedrijk zijn geweest.

Closing Time | Fink

, door

Fink (Fin Greenall) is Dj, producer en singer-songwriter; hoe breed wil je het hebben?

Dit is een beetje een slaapliedje. Nou ja, ik val er niet echt van in slaap, maar godsamme, hypnotiserend is het wel. Zelfs de close-ups van dat gezichtshaar trekken ongewild mijn aandacht (ja ja, dat begint een obsessie te worden). For fuck sake…scary as hell…brr. Maar het zij hem vergeven. Wat een geweldig nummer. Slaap lekker. Wel ff scheren morgenochtend hoor.

https://www.youtube.com/watch?v=TLvnDElX4GY

Closing Time | Manu Chao

, door

Het klinkt als een vrolijk liedje, maar Manu Chao zingt in “Clandestino” over de pijn van illegale migranten die gevaarlijke tochten ondernemen om in het rijke westen een verborgen en verboden leven te leiden. De verbondenheid die Chao met die mensen voelt heeft ongetwijfeld te maken met dat hij zelf ook een zwervend bestaan leidt, waarbij hij als anarchist liever de armoede opzoekt dan de rijkdom. Chao groeide op in Frankrijk als zoon van Spaanse ouders die gevlucht waren voor het regime van Franco. Hij combineert in zijn muziek een grote hoeveelheid aan stijlen uit alle culturen, en in zijn teksten gebruikt hij vaak meerdere talen door elkaar. Zijn ‘grenzeloosheid’ wordt in deze versie van het nummer “Clandestino” nogmaals benadrukt doordat het wordt uitgevoerd met muzikanten die letterlijk over de hele wereld verspreid zitten. Een ontroerend plaatje.

Closing Time | Woohoo, Carpool Karaoke is back!

, door

Woohoo, he’s back! Dit zijn wel de gezelligste YouTubeclips aller tijden: Carpool Karaoke van James Corden. Zijn Late Late Show is leuk, maar dit is echt geweldig. Wie kent inmiddels niet de legendarische aflevering met Paul McCartney (waar ik hier eerder een stukje over schreef)?

Deze eerste aflevering van het nieuwe seizoen is met Michael Bublé. Een echte smooth operator, maar stiekem vind ik hem best wel goed. En James kan ook echt heel goed zingen, naast dat hij stomme geintjes uithaalt natuurlijk. Het is echt een feestje in de auto. Tot ongeveer 10 minuten in de clip. Pak de tissues er maar vast bij, want dit eindigt in tranen. Dat kan dus ook gewoon. Wat een geniaal concept.

Vorige Volgende