Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Scheitan

, door

De cd “Berzerk 2000” van Scheitan verscheen in 1998. Het is een nogal eclectisch geheel: twee nummers soort van melodieuze death, dan weer een paar nummertjes gothicmetalachtige muziek met trage, droevige vrouwenzang, dan twee nummers ruis/geluid, om te eindige met drie nummers blackmetalachtige herrie.* Geen idee wat de band voor ogen had. Maar, als je het gebrek aan consistentie niet stoort, staan er toch best aardige nummertjes op, zoals Soulside. Enkele bandleden uit Scheitan waren eerder actief in Gates of Ishtar, dat hier gisteren voorbij kwam.

Closing Time | Zo neem je geen afscheid

, door

“Hey, That’s No Way to Say Goodbye”, geschreven door Leonard Cohen, werd als eerste door Judy Collins uitgebracht in 1967. Een maandje later kwam Cohens debuutalbum uit, met daarop ook dit afscheidsliedje. Hier zingen ze het samen.

De strekking van het liedje: een mooie tijd samen gehad, maar er zijn redenen niet langer samen te zijn. Dat wil niet zeggen dat de liefde verdwijnt dus neem dan zonder verdriet afscheid.

https://www.youtube.com/watch?v=XHsnZT7Z2yQ

Closing Time | Aretha Franklin

, door

En weer is ons een muzikale held ontvallen. Gister overleed Queen of Soul Aretha Franklin op 76e jarige leeftijd aan kanker.

Hoewel haar carrière een paar keer flink inzakte, maakte ze altijd weer een comeback. Zoals met The Blues Brothers, een klassieker in huize Van der Stoop. Waarna het weer een tijdje stil was, tot ze met George Michael (voor wie een droom uitkwam met deze samenwerking) de knaller I Knew You Were Waiting maakte, overigens haar enige nummer-1 hit in Nederland. Ze werkte samen met de groten der aarde en heeft ook vele prachtige covers gezongen.

Closing Time | Niet mis te verstaan

, door

In deze Closing Time was er, getuige deze reactie, wat onbegrip voor het feit dat het originele nummer niet werd vermeld. Alras maakten anderen dat met hun reacties goed (onder andere in deze en in deze).

Vanavond maken we het nog beter door Eric Burdon hier op te voeren, die jaren nadat het origineel werd uitgebracht, nog steeds smeekt niet onbegrepen te willen worden

Tja, begrip begint bij het begrijpen van een ander. Als u dat niet begrijpt……

Closing Time | Frank Zappa

, door

In de Belgische krant De Morgen stuitte ik op een artikel over Charles Ulrich, die een hele studie heeft gemaakt van het oeuvre van Frank Zappa. En ik had weer zo’n o-ja-moment. Op mijn 16e maakte ik kennis met dit fenomeen, wat best even wennen was voor een bakvisje. Dit nummer is me het meest bijgebleven, wat niet zo vreemd is gezien de nogal -ahum- provocerende tekst.

Zappa kreeg het ook aan de stok met de Anti Defamation League. Tegenwoordig zou hij waarschijnlijk helemaal met de grond gelijk zijn gemaakt. Hijzelf vond het vooral erg grappig. En ik eigenlijk ook wel. Hier vind je de lyrics. Als je dat echt serieus neemt is er toch wat mis met je gevoel voor humor.

Closing Time | Booker T. Jones at Daryl’s House

, door

Ik heb grote lol in het graven in mijn muzikale verleden, een voornemen dat is ontstaan uit het schrijven van Closing Times. Maar het is ook wel een beetje vermoeiend. Al die herinneringen, vergeten momenten die opeens weer oppoppen, soms ook minder leuke dingen.

En als ik me kut voel is er maar één remedie: Booker T. Jones in Daryl’s House met Green Onion. Met een real live Animal op de drums, let vooral op dat verbeten koppie. Je verwacht elk moment een welgemeend “whaaaah Animal” te horen. Terwijl de rest van de crew (totaal 9 man sterk) swingend hun instrument bespeelt en steeds breder begint te glimlachen. Het is een van de weinige video’s die ik echt ga zitten kijken, want het plezier spat ervan af en ik klaar er helemaal van op. Het is natuurlijk ook gewoon een geweldig nummer dat de pan uit swingt.

Closing Time | De Grote Boodschap

, door

“De Man in het Pak, van het Nederlandstalig grind/hardcore/thrash-achtig gezelschap De Grote Boodschap. Ik had nog nooit van ze gehoord, totdat ik vanochtend een nummer op Facebook voorbij zag komen. Terwijl hun thuisbasis nog geen 30km van mijn woonplaats is. Nou ja, mijn leven is weer een stukje rijker , en die ervaring deel ik graag met jullie. Hun hele eerste album vind je hier.

 

Closing Time | Queen

, door

Van sommige helden weet ik niet precies meer wanneer ze zich in mijn muzikale hart hebben genesteld. Queen is er daar één van. Het was ook de eerste die altijd gebleven is.

Mijn broer had een Best Of-album dat ik op een gegeven moment begon te draaien. Minus Bohemian Rapsody (aan het begin) en We are the Champions (aan het eind). Die waren toen al zo grijs gedraaid dat ik ze oversloeg, wat gezien de posities op de LP dus ook makkelijk kon. Van die plaat is Don’t Stop Me Now de onbetwiste favoriet, met Good Old-Fashioned Loverboy als goede tweede.

Closing Time | Prince

, door

Het leuke van graven in je muziekgeheugen is het grote “o ja!-gehalte”. Dat geheugen is groot, na pak ‘m beet 40 jaar en het is zeker in het verre verleden soms wel even zoeken. Tijdens die trip down memory lane probeerde ik mijn tienerkamer voor de geest te halen, met de posters die ik had hangen. Zelfs dat is moeilijk terug te halen. Ik herinner me gigantische posters van de Dolly Dots, Kim Wilde (vooral vanwege dat gave haar geloof ik) maar de rest werd zo vaak vervangen dat ze in de vergetelheid zijn geraakt. Behalve een kleine zelfgemaakte tekening. Die erg goed gelukt was mag ik wel zeggen, maar dat was omdat ik gewoon iets had overgetrokken. Ik ben nogal een beroerde tekenaar. Maar de overtrek van de cover van Kiss was erg goed gelukt, ik was er helemaal trots op.

Vorige Volgende