Toen een Iraanse vriendin een paar jaar geleden in Amsterdam kwam wonen, keek ze haar ogen uit naar de dingen die ze van thuis niet kende. Het meeste vond ze leuk en over niets heeft ze ooit haar afschuw uitgesproken, op één ding na: de fietsers. Hun onvoorspelbare snelheid en hun lak aan de regels verbijsterden haar. Ze moest erg lachen om het stukje, onlangs op De Speld, dat Amsterdammers boos waren om de invoering van verkeersregels. Ze heeft soms wat moeite met De Speld, maar dit herkende ze in één keer. Laten we er niet omheen draaien: Amsterdamse fietsers zijn inderdaad vreselijk. Ik geloof geen bal van de conclusie van een onlangs verschenen onderzoek, waarin staat dat we hier keurig rijden en dat het beeld van roekeloosheid is gebaseerd op maar 6% van de fietsers. Niet dat ik redenen heb om dat percentage te betwijfelen, maar ik vind het niet zo laag dat we de conclusie eraan mogen verbinden dat Amsterdammers heren in het verkeer zijn. Kom nou zeg.
De nieuwe Griekse premier Alexis Tsipras kan niet meer stuk bij de homoseksuele stellen in het land. Zij kunnen zich binnenkort als partners laten registeren. Dat heeft de regering hun vandaag beloofd.
Een stap die je van een fatsoenlijke linkse partij verwacht.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
COLUMN - Wetenschapsjournalist Marcel Hulspas – full disclosure: ik ken hem persoonlijk – heeft de laatste jaren gewerkt aan een boek over de profeet Mohammed en de door hem gestichte religie. Nu het bijna af is, mengt hij zich vaak in de almaar niet ten einde komende discussie over de hedendaagse islam. Zo ook in dit stuk op ThePostOnline, waarin hij erop wijst dat veel moderne moslims zeggen dat hun islam anders is dan het geloof van degenen die uit naam van datzelfde geloof gruweldaden plegen.
Maar daar komen moslims niet mee weg. Blijkbaar is de islam een verzameling opvattingen waaruit iedereen ‘zijn’ islaampje mag kneden. En de een moordt uit naam van ‘zijn’ islam, en de ander babbelt vanwege ‘zijn’ islam over vrede en verdraagzaamheid. … En als dat zo is, hebben niet-moslims het volste recht om te vragen: waar staat ‘de’ islam dan voor? Staat zij überhaupt ergens voor? Heeft zij principes?
De vraag is legitiem, maar lijkt me verkeerd gesteld. Het antwoord kan wel eens zijn dat de islam, net als elke andere religie, voor zijn aanhangers overal voor kan staan. Je kunt dat herformuleren: wanneer het geloof elke betekenis kan hebben, heeft het geen betekenis. Of, zoals Hulspas het verwoordt: dan is het ‘een religieuze supermarkt waar iedereen kan vinden wat hij wil vinden’.
Een maand verschil.
Ben je geboren in september? Dan heb je meer dan vier keer zo veel kans dat je profvoetballer wordt dan een kind dat een maand eerder is geboren. Als je in Engeland leeft dan.
Klinkt een beetje vreemd, maar dit leeftijdseffect is inmiddels een bekend fenomeen in de sport. Elke jaargroep heeft jonge en oude kinderen, en het verschil loopt op tot een jaar, soms meer. En dat is veel voor kinderen van acht of tien. En de jonkies van zo’n jaargroep moeten gemiddeld meer op hun tenen lopen dan de ouderen. De jonkies krijgen meer kritiek, worden minder snel gekozen. Een zichzelf versterkend en, uiteindelijk, ondermijnend proces. En het kan de sportcarrière van kinderen om zeep helpen. Eén geboortemaand verschil.
En dit gebeurt op school evenzeer. De jonkies in een klas scoren significant lager dan de oudere klasgenoten. Logisch, want die zijn gemiddeld verder in hun ontwikkeling. Maar vanwege de negatieve terugkoppeling leidt het tot minder zelfvertrouwen: een zichzelf versterkend effect met bijeffecten. In een uitgebreide studie in Canada bleek bijvoorbeeld dat de jongste kinderen in een cohort 30-70% meer kans hebben op een ADHD-diagnose. Het geeft te denken over de praktijk van ADHD-diagnose, maar er zijn ook hele sterke correlaties tussen relatieve ouderdom en schizofrenie, overgewicht en zelfmoord gevonden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Opnieuw dreunt ergens de artillerie. “Hoort u? Dat gaat hele dagen en nachten zo door”, zegt Tsvetkova. Haar dochtertje Lilja is bijna drieëneenhalf, maar volgens haar moeder lijkt ze soms ouder door wat ze heeft meegemaakt. “Ze maant ons tot kalmte als er wordt geschoten en vraagt steeds wanneer de oorlog is afgelopen.” […]
In deze catacomben bivakkeren permanent ongeveer 250 mensen, verdeeld over twee ruimten. Ze slapen op matrassen en opklapbedden. Vojevtsjik slaapt met twee kinderen in een soort krappe bedstee. De jonge Katja Dynja bewoont met haar een jaar oude dochtertje Miroslava een eigen tentje op de keldervloer. Alle bewoners moeten het doen met één toilet.
OPINIE - Deze week zal in Yangon, Myanmar de eerste ronde plaatsvinden van de onderhandelingen tussen de EU en Myanmar over een bilaterale investeringsverdrag. Pietje Vervest en Saskia Kunst zijn weliswaar voorstander van meer investeringen in Myanmar, maar vragen zich ook af om onder welke condities deze investeringen plaats gaan vinden. En daar staan ze niet alleen in.
Ruim 223 maatschappelijke organisaties uit Myanmar hebben reeds hun grote zorgen uitgesproken over dit voorgenomen akkoord en aangegeven dat ze tegen vergaande investeringsbescherming zonder plichten voor investeerders zijn.
Er bestaan grote zorgen rond de vergaande bescherming die investeerders genieten door middel van het Investor-State Dispute Settlement (ISDS)-geschillenbeslechtingsmechanisme dat standaard in een investeringsakkoord wordt opgenomen. Dit mechanisme staat buitenlandse investeerders toe om staten voor een internationaal tribunaal te dagen indien de staat regelgeving invoert die de winst negatief beïnvloedt. Bij het tribunaal doen commerciële arbiters een uitspraak waar de staat geen beroep tegen kan aantekenen. Claims lopen regelmatig in de miljarden en moeten worden betaald uit de staatskas. Geld dat ook ten gunste had kunnen komen aan onderwijs of gezondheidszorg.
Overheden, lokale gemeenschappen en burgers hebben geen toegang tot hetzelfde middel als hun mensenrechten of leefomgeving worden aangetast door de handelwijze van buitenlandse investeerders. Het aantal ISDS zaken neemt de laatste jaren hand over hand toe. Overheidsbeleid op het gebied van milieubescherming, volksgezondheid, arbeidsrechten, belastingheffing en de exploitatie van grondstoffen is wereldwijd al veelvuldig onderwerp geweest van investeringsgeschillen. Bij uitstek terreinen waarop ook Myanmar de komende jaren stappen zal willen zetten. Dit mechanisme vormt dus een ernstige bedreiging voor het politieke en economische hervormingsproces in Myanmar.
OPINIE - Laat ik allereerst in alle nuchterheid vaststellen dat Identitair Verzet niet de instantie is die oorlogen kan uitroepen. Dat is bespottelijke bombast. Ten tweede vind ik het belangrijk erop te wijzen dat verzetsdaden tegen legale instituten in een democratische maatschappij niets te maken hebben met verzetsdaden tegen een illegale bezetter in oorlogstijd. Ten derde moet mij het eerste bewijs van islamisering van Nederland nog worden overlegd.
Maar daar zijn we dus beland, een dikke maand na mijn open brief aan de fractievoorzitters. Het is oorlog, we moeten verzetsdaden plegen. De gebruikte retoriek wordt met grote sprongen gewelddadiger, terwijl de enige islamgerelateerde gewelddaad op Nederlandse bodem de moord op Theo van Gogh is – vreselijk, maar meer dan tien jaar geleden, en er viel één slachtoffer.
Ik moet de eerste politicus van enig gewicht nog horen zeggen dat er geen islamisering is.* Een groot deel van de bevolking schijnt inmiddels te geloven in deze islamisering, en een deel daarvan gelooft zelfs dat ons een islamitische dictatuur te wachten staat als we niets doen. Politici zeggen graag dat we de kiezer serieus moeten nemen; dit is in het verleden vooral geroepen om anti-PVV geluiden de kop in te drukken.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Omdat afreizen naar Syrië zonder concrete plannen om ook geweldsdaden te begaan volgens de rechter niet strafbaar is.
“We hebben in Nederland een hele generatie waarvan de ouders in de jaren 60 en 70 naar Nederland zijn verhuisd. Zij zijn hier geboren en getogen, zijn hier naar school gegaan, werken hier en leveren een bijdrage aan de Nederlandse maatschappij”, zegt Kuzu.
“Die hoeven helemaal niet te integreren. Dat zijn gewoon Nederlandse staatsburgers.”
“Omdat wij streven naar een democratische rechtstaat op basis van gelijkwaardigheid van ras, religie en sekse schaffen wij de term ‘allochtoon’ en ‘integratie’ af”, zeggen de Kamerleden.
Als je een ‘Smart’ TV met voice control van Samsung hebt, stuurt deze alles wat je zegt door naar een zogenaamde third party.
De gebruikersovereenkomst waarschuwt er dan ook expliciet voor geen persoonlijke of gevoelige zaken ter sprake te brengen bij het TV-kijken.
Maar ja, wie leest die dingen?
h/t Micowoco
De redenering is alleen maar: afspraak is afspraak. Maar schuld is een tweezijdig verhaal. Als jij bij mij een schuld aangaat, dragen wij beiden verantwoordelijkheid. Jij door die schuld aan te gaan, maar ik ook door jou die schuld te geven. Goede zorg betekent dat ik jou niet zo belast dat ik jou het leven onmogelijk maak. Dat hebben we van de kansel gepredikt, anders ben ik een woekeraar, maak ik misbruik van jou. De noordelijke banken hebben na de invoering van de euro veel leningen gegeven aan Griekenland. Dat de Grieken nu enorme schulden hebben, komt doordat wij eerst de noordelijke banken wilden redden. Als ik mensen hoor zeggen dat Griekenland alles terug moet betalen, dan denk ik: waar is je hart? Hoe kun je daar zo koud en afstandelijk over praten?
Toen fans van de Egyptische voetbalclub Zamalek via een achterpoort het stadion naar het stadion werden geleid, sloeg de politie hen met grof geweld uiteen.
Onder de hashtag #ZamalekMartyrs doen ooggetuigen hun verhaal.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
