De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De kracht van statistieken
Haaretz kwam gisteren met het bericht dat het Israelische leger een alarmerende toename meldt van het aantal incidenten waarbij met stenen wordt gegooid. Vorige maand, zo meldde het leger waren er 498 van dat soort incidenten en dat was 33% meer dan het gemiddelde per maand van een jaar geleden. Het was ook het hoogste aantal sinds de operatie Cast Lead in Gaza in 2008-2009. Volgens het leger waren er in de eerste negen maanden van dit jaar 3,484 incidenten waarbij stenen naar het leger of naar passerende auto’s op de Westoever werden gegooid – zo’n 387 gemiddeld per maand (en in 2010 was dat minder, namelijk 303 per maand).
Ik ben altijd heel erg blij als ik dit soort statistieken lees. Blijkbaar zitten er bij het Israelische leger mensen die ijverig van dag tot dag bijhouden hoeveel stenen er op de Westoever worden gegooid. En dat is goed, want zo weten we waar we aan toe zijn. Uiteindelijk is het toch een soort barometer voor de politieke temperatuur op de Westoever, zal ik maar zeggen, die hoeveelheid stenen waarmee wordt gegooid. Hardstikke goed dus dat we op deze manier op de hoogte worden gehouden.
Er zullen, denk ik, ook vast mensen van het Israelische leger zijn die nauwgezet optekenen hoeveel traangasgranaten het leger maandelijks afvuurt, en hoeveel rubberkogels en hoeveel scherpe munitie. Wat ik alleen toch en beetje jammer vind, is dat die statistiek niet tegelijkertijd met deze statistiek van het stenengooien wordt gepubliceerd. Op die manier zouden we namelijk kunnen zien of er ook verbanden bestaan. Bijvoorbeeld tussen het gooien met stenen bij protesten tegen de bouw van de Muur in plaatsen als Ní’lin en Bil’in. Of met momenten waarop het leger dorpen binnenvalt om mensen te arresteren (of kinderen, zoals de laatste tijd ’s nachts in Hebron gebeurde, om ze te fotograferen zodat ze later makkelijk herkenbaar zouden zijn als ze op foto’s verschijnen van stenengooiers). Of verbanden met momenten waarop waarop dorpen onder de voet worden gelopen door kolonisten, waarbij het leger dan gewoonlijk de orde herstelt door op de Palestijnen te schieten.
Herhaling: Is het boek beter?
Noot van de redactie: er begint zich zowaar een top vijf van beste en slechtste boekverfilmingen af te tekenen. Wie zijn ei nog kwijt wil… graag in de comments.
Wanneer liep je voor het laatst de bioscoop uit met de gedachte: ‘Het boek is beter!?’ Ik ga niet vaak naar boekverfilmingen. Ik houd meer van originele films. Geef mij maar Woody Allen, Franҫois Ozon of Alex van Warmerdam.
Toch is er in Nederland een traditie van het verfilmen van literaire boeken en daarom organiseerde De Bezige Bij in samenwerking met het Nederlands Film Festival een discussiemiddag onder de titel Het Boek is beter!? Drie filmmakers (Paula van der Oest, Ben Sombogaart, Pieter Verhoeff) en drie schrijvers (Jan Siebelink, Peter Buwalda, Oscar van den Boogaard) waren uitgenodigd om onder leiding van Felix Rottenberg te debatteren over het proces van boek tot film. De Hekman Foyer van De Stadschouwburg in Utrecht was goed gevuld, ondanks de zomerse temperaturen.
In de ochtend hadden schrijvers al de mogelijkheid gekregen om hun boeken bij de filmmakers onder de aandacht te brengen, dit als experiment. Paula van der Oest merkte aan het begin van het debat op dat het niet de gewoonte is dat schrijvers pitchen. Filmmakers lezen zelf ook boeken. En daarmee sloeg ze de spijker op de kop. Ik durf zelfs nog een stapje verder te gaan: schrijvers horen helemaal niet te pitchen. Een goede schrijver heeft alles gegeven om zijn verhaal naar het publiek te brengen. Als er al boeken gepitched moeten worden, dan kunnen de commerciële afdelingen van de uitgeverijen dat beter doen. En uiteindelijk is de filmmaker ook een verteller, die zoekt zelf zijn inspiratiebronnen, literair of niet.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Dank je wel Steve: een twitterportret
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.