Post-atheïst | Zelfvergoddelijking

Het was net de IJssel bij Zutphen, dacht ik, alleen was de stroom breder en was het landschap wijdser. Ik realiseerde me tegelijk hoe belachelijk de associatie was. Ik stond namelijk in Pakistan en keek uit over de rivier de Jhelum. Het was veertig graden en ik moest uitkijken voor tropenkolder. Misschien was ik niet overweldigd door de warmte maar door het belang van de plaats: dit was waar de Macedonische koning Alexander de Grote in de vroege zomer van 326 v.Chr. de Indische radja Poros versloeg. Militair stelde die campagne weinig voor, maar religieus was ze des te significanter.

Door: Foto: Post-Atheïst

KORT | ‘Boetes geëist voor dood werknemers afvalverwerker Reiling’

…is de kop boven een bericht op nu.nl.

Kort samengevat gaat de zaak over een bedrijfsongeval met drie dodelijke slachtoffers, die bedwelmd raakten in een waterzuiveringsinstallatie.

En dat was allemaal redelijk te voorzien geweest:

Reiling liet de waterzuivering ruim een half jaar eerder bouwen door Turbin om compostwater te zuiveren. Maar het bedrijf in Sterksel had geen vergunning voor de experimentele installatie.

‘Veiligheid speelde geen enkele rol. Er was nooit aandacht voor de gevaren’, aldus de aanklager.

Tijdens een controle kort voor zijn dood noemde een van de overleden werknemers de installatie zelfs nog een ‘amateuristische proefopstelling’. En enkele uren voor het tragische ongeval werd Reiling nog gewaarschuwd voor de fatale concentraties van het giftige gas waterstofsulfide in de slecht geventileerde loods met de waterzuiveringsinstallatie. De Arbeidsinspectie eiste net te laat dat het bedrijf werd stilgelegd.

Het bedrijf Reiling overtrad niet alleen de wet, maar gedroeg zich ook verder volstrekt roekeloos. Uit winstbejag, mag je aannemen.

Maar waarom kan zoiets volgens het OM worden afgedaan met een boete? Als je met je roekeloze, dronken kop één persoon doodrijdt, heb je op zijn minst een werkstraf te pakken, zo niet een maandenlange celstraf. Drie doden en je komt weg (als het aan het OM ligt) met een boete van € 150.000, waarvan € 50.000 voorwaardelijk.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Referendum aansluiting Krim bij Rusland ‘illegaal’

Heel verrassend is het niet, maar nu horen we het nog eens van een hoogleraar internationaal recht:

“Het probleem is dat een eventueel besluit van de Krim om zich aan te sluiten bij de Russische Federatie wordt genomen nadat Rusland geweld heeft gebruikt om controle over het gebied te krijgen. Onder die omstandigheden is het onmogelijk dat mensen vrij en onafhankelijk hun wil kunnen uitspreken.” Zo’n referendum, Weller is er kort over, is volkomen illegaal. […]

Maar zelfs als er geen sprake was geweest van militaire interventie is een referendum niet iets waarover van de ene op de andere dag kan worden beslist. “Het gaat om een dramatische verandering van de status van een gebied. Daarover kan niet worden besloten door eenzijdig een volksraadpleging uit te schrijven. Daar moet een veelomvattend proces aan voorafgaan.”

Foto: Maryland GovPics (cc)

Niet retweeten a.u.b.!

COLUMN - Het is te belachelijk voor woorden! Niet van deze tijd en ethisch onverantwoord. Wederom wordt er bewezen dat het hebben van een eigen mening helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Dat je het niet zomaar ergens niet mee eens mag of kan zijn. Dat je niet in het openbaar mag ventileren hoe jij dan wél over een bepaald onderwerp of standpunt denkt en maar gewoonweg je (social media)mond moet houden. Gelukkig is het in ons land (nog) niet zo ver. En mag ik dus ook (nog) gretig gebruik maken van het recht om mijn eigen mening en eventuele bijbehorende emoties te delen met iedereen die het maar lezen of horen wil.

Voor een jongen in China was het onlangs echter einde oefening, nadat hij zijn mening had gedeeld met de wereld. Hij had het blijkbaar in zijn hoofd gehaald om een bericht via social media te verspreiden, waarin hij vond dat de politie nalatig was geweest bij de verdachte dood van een man. Dat bericht had nogal wat retweets en muiskliks gegenereerd. De Chinese tiener werd acuut opgepakt voor ‘het verstoren van de openbare orde’, waardoor hij achter slot en grendel moest. Hij had de twijfelachtige eer om de eerste persoon te zijn die slachtoffer werd van deze bizarre Chinese anti-vrijheid-van-meningsuiting-dwangbuis-politiek. En de straffen zijn niet misselijk. Een onschuldig geplaatst berichtje, vol netjes geformuleerde emotie en oprecht onbegrip, kan je een flinke boete opleveren en in het meest ongunstige geval mag je zomaar drie jaar van je leven achter de tralies zitten!

Mijn verbijstering omtrent dit bericht is groot. Social media is de laatste jaren uitgegroeid tot een machtig (mooi) medium. Ik probeer de mogelijkheden en het gemak er van te zien en te ontdekken hoe één simpel geplaatste tweet, zo’n enorme impact kan (gaan) hebben, dat het de gehele wereldbevolking kan bereiken. Dat is een ongelooflijk mooi gegeven en bijna onvoorstelbaar. Als gemiddeld bedreven Twitteraar plaats ik ook dagelijks updates in mijn profiel. Vaak is dit een reactie op een nieuwsfeit, een mening over iets of een column. Dat is een vanzelfsprekendheid. Ik hoef hier (bijna) niet na te denken over de eventuele gevolgen of sancties die mijn tweet kan gaan opleveren. Dat is de vorm van vrijheid van meningsuiting die wij gelukkig in ons land nog steeds kennen. Een enorme vorm van luxe, waar men eigenlijk nooit bij stil lijkt te staan.

Foto: lijn (cc)

Links Nederland maakt gratis reclame voor de VVD

OPINIE - “In Rotterdam spreken wij Nederlands”

Schreef de VVD op een poster.

En gelijk stond links Nederland weer op haar achterste benen.

Dat hebben ze heel handig gedaan bij de VVD. Voor de landelijke pers kan de lijsttrekker nu uitgebreid haar verhaal houden. Ze nuanceert de stelling door te stellen dat mensen die hier niet lang blijven zich natuurlijk best in het Engels mogen redden, maar stelt dat de VVD vindt dat mensen die hier lang zijn vooral in hun eigenbelang en het belang van hun gezin de taal zouden moeten leren.

Een statement waar de meeste linkse mensen het waarschijnlijk ook wel mee eens zullen zijn.

Dat de VVD met deze leus feitelijk niets oplost en ook nooit iets concreets gedaan heeft om mensen met een taalachterstand te helpen de taal te leren, dat doet er verder niet toe. Het statement is gemaakt.

In de ogen van linkse mensen mag de stelling dan ongenuanceerd, grof en bovendien onrealistisch overkomen, terwijl politiek correctelingen zich uitputten in minstens even bedenkelijke betitelingen als ‘crypto-fascisten’ en ‘de zieke geest van Fortuyn’, blijkt uit een poll van een “rechtser” dagblad als het AD dat 65% van hun lezers deze leus ‘uit het hart gegrepen’ is.

ING wil betalingsgedrag klanten doorverkopen aan bedrijven

Zo lezen we in Trouw:

[…] de primaire reden van de nieuwe activiteit is volgens ING om de dienstverlening te verbeteren. ‘Een tuincentrum wil bijvoorbeeld graag weten dat je elk jaar in maart 150 euro uitgeeft aan tuinspullen. Hij kan op het juiste moment een scherp aanbod doen,’ aldus de ING-directeur.

Mooi zo’n aanbieding!

Lichtpuntje:

Op het gebied van privacy van klanten benadrukt ING zich aan de wet te zullen houden en dat er van te voren toestemming aan de klanten gevraagd zal worden.

Foto: copyright ok. Gecheckt 15-11-2022

Denken over de doodstraf

ELDERS - Nieuw bewijs in een oude moordzaak heeft de potentie het debat over de doodstraf in de VS wezenlijk te veranderen.

In december 1991 kwamen de drie kinderen van Cameron Todd Willingham om bij een woningbrand in het Texaanse stadje Corsicana. In augustus 1992 werd Willingham ter dood veroordeeld wegens brandstichting en moord. In februari 2004 werd hij uit zijn cel gehaald, vastgebonden op een stretcher en vervolgens geëxecuteerd met een dodelijke injectie.

In 2009 verscheen een lang (en lezenswaardig) verhaal in The New Yorker waarin werd uiteengezet waarom het technische bewijs dat was gebruikt om Willingham te veroordelen was gebaseerd op verouderde, onwetenschappelijke en onjuiste aannames.

Iedere expert die later werd geraadpleegd om het rapport van de oorspronkelijke fire investigators te beoordelen, kwam tot dezelfde conclusie. Het oordeel van onderzoeker Craig Beyler is typerend:

In a scathing report, [Beyler] concluded that investigators in the Willingham case had no scientific basis for claiming that the fire was arson, ignored evidence that contradicted their theory, had no comprehension of flashover and fire dynamics, relied on discredited folklore, and failed to eliminate potential accidental or alternative causes of the fire. He said that [fire investigator] Vasquez’s approach seemed to deny “rational reasoning” and was more “characteristic of mystics or psychics.” What’s more, Beyler determined that the investigation violated, as he put it […], “not only the standards of today but even of the time period.”

Quote du jour | Delinquenten

Veroordeelde jongeren kennen vaak enorme problemen. Het regulier onderwijs kan die niet voor ze oplossen.

Voorzitter Walter Dresscher van de Algemene Onderwijsbond over het kabinetsplan om jonge delinquenten verplicht naar school te sturen.

Volgens Dresscher zijn voor dergelijke probleemjongeren gespecialiseerde docenten nodig. En bovendien is de werkdruk in het onderwijs al enorm.

Dresscher vervolgt:

Volgens goed gebruik gooit het kabinet weer een idee over de schutting zodat het onderwijs het mag oplossen.

Helft raadsleden wil dat burger meer doet

Zo bericht Trouw:

De ideologie van het huidige kabinet, van het zelf doen en meedoen, kan in gemeenteraden op brede steun rekenen. Dat blijkt uit een onderzoek van Trouw onder 2655 raadsleden. Meer dan de helft van de raadsleden vindt dat de overheid van burgers mag verlangen dat ze meer doen in hun gemeente, bijvoorbeeld parken onderhouden. Nog eens 10 procent is het eens met het principe, maar vindt dat burgers al genoeg doen. Een kwart van de raadsleden wijst het idee volledig af.

Dijsselbloem: ‘Tijd voor herziening belastingstelsel’

De minister van Financiën wil lagere lasten op arbeid en hogere heffingen op milieugebied en vermogen.

Gezien de huidige omstandigheden klinkt dat logisch en wenselijk.

Vermogensheffingen zijn echter doorgaans lastig in de praktijk te brengen. Terwijl consumptie of arbeid niet of relatief moeilijk naar het buitenland kunnen worden verplaatst, ligt dat voor vermogen heel anders.

Wachten dus op de details…

Quote du jour | Levenslang

Elke dag van een levenslang gestrafte is gelijk aan de vorige dag. Het is als bij een verblijf in het ziekenhuis. In het begin komt er veel bezoek maar naarmate het verblijf langer duurt dunt de familie-, vrienden- en kennissenkring uit. Eén van onze cliënten had zeventien, achttien broers en zussen. Geen van hen kwam meer, na verloop van tijd. Dan wordt een leven lethargisch, perspectiefloos, horizonloos, is er moedeloosheid, wanhoop. De deur is voorgoed dicht.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende