Werkgevers kunnen beter pleiten voor langstuderen

Op Vrij-Zinnig.nl postte Lisa Westerveld, raadslid van GroenLinks voor de gemeente Nijmegen, een vurig pleidooi voor méér langstudeerders. ‘Werkgevers willen universiteit wél op rendement afrekenen’, kopte De Volkskrant (7 mei 2015). In een notitie aan de minister van onderwijs schreven lobbyorganisaties VNO-NCW en MKB-Nederland ontevreden te zijn over de kwaliteit van het onderwijs en instellingen daarom te willen binden aan meer rendementsafspraken. Het aantal hoger opgeleiden moet bovendien omhoog volgens de werkgevers. Om een aantal redenen loopt de redenering scheef: prestatieafspraken hebben verstrekkende gevolgen, maar leiden niet tot meer kwaliteit. Wanneer bekostiging afhankelijk is van een bepaalde indicator, is het logische gevolg dat de ontvanger de afgesproken doelstelling probeert te halen. Met in sociale sectoren vaak averechtse effecten. We zagen dat in de Verenigde Staten, waar hogere bonussen werden gegeven wanneer toetscijfers hoger waren. Het gevolg? Leerlingen kregen hogere cijfers. Niet door beter onderwijs, maar doordat de norm werd verlaagd. We zien dat nu in het hoger onderwijs: instellingen die worden beoordeeld op het aantal studenten dat binnen een bepaalde tijd afstudeert, halen deze norm door minder streng te beoordelen. En daar wordt het onderwijs niet beter van. Wanneer werkgevers de kwaliteit van de afgestudeerden daadwerkelijk omhoog willen, kunnen ze beter pleiten voor andere zaken:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bij de dood van een pionier van de nederzettingen

ACHTERGROND - Eén van de mensen die een enorm belangrijke rol heeft gespeeld bij het van de grond komen van de nederzettingenbeweging in de door Israël bezette gebieden, rabbijn Moshe Levinger, is zondag op 80-jarige leeftijd overleden in Hebron. Met zijn dood wordt als het ware een stuk geschiedenis afgesloten. Levingers leven was zodanig met de nederzettingen verweven, dat zijn c.v. ongeveer leest als de geschiedenis van de kolonisten-beweging.

Direct na de Zesdaagse Oorlog van 1967 waar de Westoever werd veroverd, stichtte Levinger de beweging Gush Emunim (Blok der Gelovigen)die als doel had de Westoever met Joodse nederzettingen te bevolken. De beweging werd pas echt belangrijk na de Yom Kippur-oorlog van 1973, maar Levinger gaf alvast het goede voorbeeld. Nog in 1967 kreeg hij van de socialistische regering gedaan dat de  nederzetting Kfar Etzion mocht worden opgericht, op een plek waar tot 1948 Joden hadden gewoond. Kfar Etzion werd de kern van Gush Etzion (het Etzion Blok) dat nu één van de grootste clusters nederzettingen op de Westoever is.

In 1968 ging Levinger met een groep getrouwen de seder (Avondmaaltijd van het joodse paasfeest, Pesach) vieren in een hotel in Hebron. De groep ging er nooit meer weg. Na een tijdje werd de groep door de regering overgeplaatst naar een legerbasis vlakbij Hebron en drie jaar later kregen Levinger en zijn vrienden van de socialistische regering toestemming op die plek de nederzetting Kiryat Arab te vestigen, nog steeds de nederzetting waar de hardste, meest racistische en gewelddadige kern van de kolonisten te vinden is.

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Nieuwe kansen voor Cyprus

ELDERS - Vandaag worden de onderhandelingen over de hereniging van Cyprus herstart.

De hervatting van de besprekingen die een eind moeten maken aan de deling van het eiland is mogelijk geworden na de verkiezing van een nieuwe, gematigde president in het Turkse deel van Cyprus. Mustafa Akinci won met 60% van de stemmen van de zittende president Eroglu die er niet in geslaagd was een akkoord te bereiken voor het beëindigen van de al 40 jaar durende deling van het eiland. Akinci presenteerde zich vorige maand bij de verkiezingen als de man die het beter zou gaan doen. We gaan nu echt een vredesregeling treffen, zei hij nadat hij was gekozen. “Dit land kan zich geen verdere verspilling van tijd permitteren.” Hij hoopt het eiland te kunnen verenigen in een federatief verband. Akinci toonde zich direct na zijn verkiezing bereid oplossingen te vinden voor nu nog geblokkeerde vaar- en luchtroutes en de ontvangst van mobiele netwerken op alle delen van het eiland. Als burgemeester van het Turkse deel van de verdeelde hoofdstad Nicosia heeft hij ervaring opgedaan in het onderhandelen met de Griekse Cyprioten.

De deling van Cyprus is echter geen zaak die de Cyprioten onderling kunnen oplossen. Het frozen conflict is een speelbal in de internationale krachtsverhoudingen in de regio en daar is sinds enkele jaren ook nog de strijd bij gekomen om de exploitatie van olie en gas in dit deel van de Middellandse Zee. De Turkse visie op de stand van zaken, hier verwoord door de vertegenwoordiger van de Turks Cyprioten in de VS, waarschuwt voor een eigen weg van de Grieks Cyprioten inzake de olievelden. In antwoord hierop legt het Republikeinse lid van het Huis van Afgevaardigden Gus M. Bilirakis de bal bij Turkije, the bad actor on Cyprus. Naast Turkije en Griekenland zijn ook Rusland, Israël, Egypte, Libanon, de EU en de VN betrokken. En op de -zeer nabije- achtergrond speelt ook de oorlog in het Midden-Oosten een rol en niet te vergeten de financieel-economische situatie van Griekenland. Akinci en zijn Grieks-Cypriotische counterpart Nicos Anastasiades zullen over eilandproblemen praten die alleen opgelost kunnen worden als de rest van de wereld bereid is mee te werken.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Van Baalen vindt democratie maar onnodig

In een interview over TTIP meent van Baalen dat we wel ‘kunnen wachten tot Sint Juttemis’ voordat het democratische vraagstuk eindelijk geregeld is. ‘Het is goed dat marktwerking voorop loopt’.

Die burgers moeten niet zeiken. Het bedrijfsleven zet de normen wel voor ons neer. De politiek loopt daar slaafs achteraan.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: copyright ok. Gecheckt 23-11-2022

Fox News: we noemen armen geen ‘klaplopers’

Tijdens een discussie op Georgetown University over armoede maakte President Obama bezwaar tegen de wijze waarop Fox News armen afschilderd. Waarna Fox nieuws als door een wesp gestoken reageerde. Wat dan weer de mogelijkheid opende voor The Daily Show voor een rondje: heb je je huiswerk wel gedaan? Voor Dara Lind van Vox.com voldoende reden om te vermoeden dat Obama de reactie van Fox had voorzien.

Al-Nakba

LONGREAD - Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik tot voor (relatief) kort nog nooit van de Nakba had gehoord, terwijl het voor ieder bescheiden beginnetje van begrip van het Arabisch-Israëlisch conflict essentiële context is – ook als je de lezing die het woord ‘Nakba’ impliceert tegenspreekt dien je ervan te weten.

Misschien ben ik uitzonderlijk onwetend en bekommer ik me te weinig om de wereld buiten mijn directe zicht, of misschien wordt het gewoon niet vaak genoeg genoemd in de televisiejournaals waar ik toch regelmatig naar kijk. (Of allebei.)

Vorige Volgende