McCain wil Rusland uit G8 schoppen
McCain wil Rusland uit G8 schoppen
Helaas voor hem doet de G8 alleen zaken in unanimiteit. Oeps.
Op vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken elke week een spraakmakende muzikant. Afgelopen maandag gaf hij met zijn Bad Seeds nog een dampend concert in de Heineken Music Hall, deze vrijdag is hij onderwerp van GeenCommentaar's wekelijkse Spotlight: de Australische bard Nick Cave. Nick Cave werd geboren op 22 september 1957 in het gehucht Warracknabeal in Australia. Zijn moeder was bibliothecaris en zijn vader leraar Engels. Hij werd Anglicaans opgevoed. Met die achtergrond hoeft het geen verbazing te wekken dat in zijn teksten vele literaire en bijbelse verwijzingen en invloeden te vinden zijn en hij behalve muziek ook toneelstukken en een roman heeft geschreven.
McCain wil Rusland uit G8 schoppen
Helaas voor hem doet de G8 alleen zaken in unanimiteit. Oeps.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

De afgelopen tijd zie je het steeds meer op het Internet. Reacties van boze consumenten die het niet meer pikken. En wat pikken ze niet meer? Dat ze slechte service hebben gehad of een ondeugdelijk product hebben gekocht? Nee, zij pikken het niet dat er negatief wordt bericht over “hun merk”. Het meest duidelijk wordt dit aan de hand van de strijd tussen Microsoft’s en Sony’s spelcomputers; de Xbox 360 en de Playstation 3. De zogenaamde “fanboys” van beide merken lijken elkaar soms naar het leven te staan.
Dat mensen “zweren” bij een bepaald merk is absoluut niets nieuws. Men heeft goede ervaringen met een bepaald product en blijft deze vervolgens trouw. De laatste paar jaren echter lijkt dit bij een aantal consumenten door te zijn geslagen naar een blind fanatisme dat mij nog het meest doet denken aan een godsdienstwaanzinnige.
Zo werd recent op de games.blogo een artikel geplaatst over het feit dat consumenten programma Kassa aandacht besteed aan een groot aantal kapotte Playstation 3‘s. Sony wou geen commentaar leveren, de klachten werden slecht behandeld en het ging zelfs zo ver dat klanten soms een goedkoper, minder krachtig model kregen terug gestuurd na maanden wachten op een reparatie. Een schande natuurlijk. Maar hoe reageert een groot deel van de bezoekers op het artikel? Het loopt van ontkenningen tot en met beschuldigingen aan het adres van de redacteur. In de reacties hangt een sfeer dat zij die durven klagen over de slechte service afvalligen zijn van het PS3 geloof.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Paul Cliteur, hoogleraar aan de universiteit van Leiden. Deze opinie verscheen eerder in de Volkskrant.

Premier Balkenende heeft aangegeven zijn juridische actie te willen voortzetten tegen het weekblad Opinio. Een belangrijke reden lijkt dat men in het buitenland wel eens zou kunnen denken dat de gefingeerde redevoering, die aan de premier wordt toegeschreven, zijn ware opvattingen behelst.
Deze kwestie heeft tot nu toe geen aanleiding gegeven tot Kamervragen en dat is in zekere zin begrijpelijk, omdat een zaak die onder de rechter is niet van politiek commentaar moet worden voorzien. Anderzijds zitten aan deze zaak zo veel politieke aspecten dat we het procederen van Balkenende tegen Opinio ook kunnen zien als het voortzetten van de politieke strijd met juridische middelen. Die politieke strijd moet in een democratie gevoerd worden in het parlement en van kritisch commentaar worden voorzien in het publieke debat.
De inzet van dit alles
Wat is de inzet van deze politieke strijd? Die inzet is een verschil van mening over wat een adequate strategie is in de strijd tegen het religieuze terrorisme. Moet die strategie zijn: toegeven aan de wensen van terroristen in de hoop hen daarmee te apaiseren? Of moet de strategie zijn: pal gaan staan voor de eigen waarden van democratie, rechtsstaat en mensenrechten?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De democratische voorverkiezingen in zeven minuten
Simpel toch?

Harry van Bommel (SP) vraagt Balkenende in Suriname namens Nederland formeel excuses aan te bieden voor het slavernijverleden. Volgens de politicus zouden “excuses passend zijn voor het enorme leed dat wij als Nederlanders deze mensen hebben aangedaan”.
Balkenende moet volgens Van Bommel een voorbeeld nemen aan voormalig Engels premier Tony Blair, de Australische premier Kevin Rudd en Duits bondskanselier Angela Merkel. Deze boden in het verleden al hun excuses aan voor respectievelijk de Ieren, de Aboriginals en de Joden.
Hoewel ik Van Bommels uitspraken wel begrijp, weet ik niet wat hij ermee wil bereiken. Hij zal toch vast wel weten dat minister Van Boxtel in 2001 excuses namens de Nederlandse regering aanbood? Om een paar jaar daarna wederom je excuses over aan te bieden lijkt me enigszins overtrokken. Het mag uiteraard, maar het is niet zo noodzakelijk als Van Bommel suggereert. Daarnaast, de vergelijking die Van Bommel trekt met Ierland, de Joden en de Aboriginals om zijn punt te illustreren gaat mank.
Het lijkt me een losse politieke flodder van de SP’er, waar volgens mij ook geen Surinamer écht op zit te wachten. Ja, misschien in combinatie met herstelbetalingen wel, ja.

De islam en de Koran staan vast. Je bent moslim of niet. De homoseksuele daad is verboden. Dat is een regel in de islam. Net zoals je niet mag liegen.
Er is al veel discussie onder moslims over homoseksualiteit. Bijvoorbeeld dat je geen geweld mag gebruiken tegen homo?s. Maar dat homoseksualiteit verboden is, staat in de Koran. Dat geldt net zo goed voor de Bijbel. Het is niet aan de politiek het daarmee oneens te zijn.
Aldus Amsterdams PvdA-raadslid Yman Mahrach. Ze ontlokt felle reacties van COC Nederland en er ontstaat een kleine rel rond Mahrach, waarna ze afgemeten afstand neemt van haar woorden. Ik moest opeens terugdenken aan de uitspraken van PvdA-leider Wouter Bos de dagen na de historisch grote overwinning van de sociaal-democraten tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in 2006.
Meer dan een ongelukje?
Wouter Bos was blij met het grote aantal stemmen van allochtone kiezers en de intocht van vele allochtone raadsleden, maar maakte zich ook zorgen over de kwaliteit van de nieuwe volksvertegenwoordigers:
We krijgen vast ongelukken met nieuwe allochtone raadsleden, maar die hebben we ook met autochtonen gehad.
De waarschuwing van het Amsterdams PvdA-raadslid dat homoseksualiteit even slecht is als liegen lijkt me op z’n minst te vallen in de categorie ‘ongelukje’. Of legt het een dieper probleem bloot in de Partij van de Arbeid? Hinken de sociaal-democraten op twee gedachten, namelijk aan de ene kant vasthouden aan het idee van de multiculturele samenleving en aan de andere kant roepen om aanpassing door allochtonen?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Hirsch Ballin wil godslastering bestraffen makkelijker maken
CDA gaat ijzerenheinig door met vertruttingsoffensief
Hillary Clinton is een echte arbeider.
Voorlopige resultaten wijzen op verlies in gemeenteraadsverkiezingen.
Wat een Dag van de Arbeid al niet losmaakt.
Stem op de meest nutteloze EU-instellingen
Acht mei sluit de stemming!
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.