Kopje koffie: honderd liter water

Virtueel water is de hoeveelheid water die virtueel over de wereld heen en weer gesleept wordt in de vorm van gewassen die veel water vergen om te telen. Een kopje koffie kost op die manier berekend zeker honderd liter water. Op die manier wordt water geëxporteerd en geïmporteerd en daar kun je een mooie kaart van maken. De Delftse hoogleraar Huub Savenije publiceerde vorige week in Nature een betoog om de internationale waterhuishouding serieuzer te nemen (samenvatting). Het helpt om perverse landbouwsubsidies in kaart te brengen - en vooral om China en Japan te vertellen dat ze enorme netto-importeurs van water zijn. En dat maakt dergelijke kaarten niet alleen landbouw-economisch interessant, maar ook geo-politiek. Op het kaartje is immers duidelijk te zien dat de Verenigde Staten de grootste netto-exporteur van water zijn, een schaars goed waarvan het bezit deze eeuw wel eens een enorm machtsmiddel kan blijken te zijn.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een milieuheffing is zélf al een milieumaatregel

Plastic plastic plastic (Foto: Flickr/jschneid)

Achttien miljard leveren allerlei milieuheffingen de schatkist op. Slechts één procent daarvan wordt besteed aan milieumaatregelen. Dat klinkt alsof we met z’n allen belazerd worden en als je sowieso tegen belastingen bent, is dat uiteraard ook zo. Wie milieu belangrijk vindt, stelt echter dat de heffing zélf de maatregel is. Ze werkt echter vooral op de lange termijn.

Een mooi voorbeeld is de verpakkingstax, die binnenkort ingaat. Omdat fabrikanten niet van het ene moment op het andere hun verpakkingsmachines kunnen vervangen, leidt de tax in eerste instantie tot gestegen kosten, die worden doorberekend aan de klant. De prijsdruk van de supermarkten op de fabrikanten blijft echter bestaan. Die fabrikanten hebben vanwege de tax een extra kostenfactor waarop ze kunnen bezuinigen. Zo wordt het op termijn rendabeler om te investeren in nieuwe verpakkingsmachines.

Is het erg dat slechts een fractie van de opbrengsten aan milieumaatregelen wordt besteed? Eigenlijk wel, natuurlijk, omdat er nog zoveel geld voor milieu nodig is. Maar de schatkist moet sowieso gevuld worden en de loonbelasting gaat ook niet allemaal naar de sociale zekerheid, noch de wegenbelasting naar extra asfalt.

In een land met een overschot aan arbeid en schaarste aan grondstoffen is het logisch de belastingdruk te verplaatsen van het eerste naar het laatste. Het gevolg is dat de opbrengst van milieuheffingen relatief steeds minder ten bate van het milieu zelf ingezet zullen worden. Dat is niet erg, omdat het werkelijke effect elders zit.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Koopkracht

Agnes Jongerius (Flickr/Guus Krahe)

Wij hebben onze wensen voor de begroting helder gemaakt en het kabinet kan daarmee alleen zijn voordeel doen. Koopkrachtverbetering is voor ons het belangrijkste.

Aldus Agnes Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV. Hoe schat u uw eigen koopkrachtontwikkeling in, positief of negatief?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De schande van de Haagse stilte

Meisjesstudentes te huur (Foto: Flickr/jbeckers)

14,5 miljard. Dat is nog eens een getal dat je mond doet openvallen. Dat zijn volgens het CPB (.pdf) de totale maatschappelijke kosten van het overheidsbeleid rond huurwoningen. Zoals de onderzoekers subtiel opmerken, is dat ongeveer hetzelfde bedrag als we met z’n allen kwijt zijn aan de fiscale stimulering van koopwoningen, beter bekend als de hypotheekrenteaftrek.

14,5 miljard euro. Per jaar. Mijn mond viel vooral open, omdat ik me niet gerealiseerd had dat het zo’n knots van een bedrag was. Ik dacht zelf dat het zo’n 2 miljard per jaar was. Dat klopt wel ongeveer, als je alleen naar het bedrag kijkt dat aan huurtoeslag wordt uitgekeerd. De onderzoekers kijken echter naar het hele plaatje: dus ook de kosten van het verlagen van huren door corporaties (uiteindelijk immers ook gefinancieerd met publiek geld) en de kosten van het door regelgeving kunstmatig laag houden van de huren.

Het is tot daar aan toe als het ook nog iets zou opleveren. Volgens de onderzoekers komt echter slechts de helft van het bedrag ten goede aan de groep waarvoor je zou denken dat het nodig is. Daarnaast leidt het tot krapte op de woningmarkt, gebrekkige doorstroom en een achterblijvende kwaliteit van woningen. En, “detail”, ook nog tot een maatschappelijk welvaartsverlies van ruim 2,5 miljard euro.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

It’s not easy being green

Kapitalisme (Foto: Flickr/Elmada)

Femke Halsema deed een oproep tot consuminderen. Het roer moet om, minder focus op werk en consumptie. Uiteindelijk bleek haar oproep net even iets anders in elkaar te zitten, maar van mij had ze hem best mogen doen. Veel langer kunnen we niet voort rijden en vreten met ‘na ons de zondvloed’. Het kwaad was echter al geschied en als door een wesp gestoken viel rechts-populistisch Nederland, met GeenStijl voorop natuurlijk, over haar heen. Want Halsema is kamerlid, links en verdient een redelijke boterham.

Bovendien staat uw huis vol met overbodige elektronische rotzooi. En die moeten [sic] weg aangezien de samenleving tegen haar voegen klotst, aldus de Zwarte Hypocrita van het grachtengordelsocialisme. Want het is makkelijk lullen voor Halsema met haar Triple A lokatie koopwoning.


Het is zo vermoeiend, steeds dat zelfde liedje. Als je zelf niet onder de armoedegrens leeft mag je geen voorstellen tot matigen doen. Want dan ben je hypocriet en heb je ‘makkelijk praten’. Hetzelfde speelt in het hoge inkomens-debat. Natuurlijk, een bestuurder van een (semi-) overheidsinstelling die er een potje van maakt moet geen bonus van 3 miljoen krijgen. Maar de kritiek blijft niet beperkt tot deze groep. Een CEO van een goedlopend privaat bedrijf dat miljarden omzet maakt is ook verdacht omdat hij 20 miljoen per jaar verdient. Voetballers zijn per definitie over het paard getilde lapzwansen, terwijl voetbal nu eenmaal een populair spel is en rijke mannen er veel geld voor over hebben om een ster in hun team te hebben. Dat is toch alleen maar leuk voor talentvolle jongens? Als ze door de mand vallen worden ze gauw genoeg transfervrij aan de kant gezet.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Advertentiemarkt: VS vs. NL

Een leuk artikeltje over de Nederlandse online advertentiemarkt. Deze groeide het afgelopen kwartaal naar een record van 34,5 miljoen euro, een stijging van 8% ten opzichte van het jaar daarvoor (overigens, een ander rapport spreekt al van bijna 100 miljoen euro in de eerste helft van 2006).

In de VS was de online advertentiemarkt vorig jaar goed voor 14,3 miljard euro, ruim het honderdvoudige van de Nederlandse markt van (ruwe schatting) een kleine 140 miljoen. En dat met een bevolking die minder dan 20 keer zo groot is.

Hoe zit dat? Waar zit dat vijfvoudige gat tussen de advertentiemarkt in Nederland en die in de VS? Ik ging een beetje zoeken en kwam al snel bij de oorzaak. De totale advertentiemarkt in Nederland, 2,9 miljard euro (2006), valt in het niet bij de Amerikaanse markt, die namelijk ruim 200 miljard groot is. Gecorrigeerd voor bevolking is die advertientiemarkt óók een factor 3 a 4 groter dan die in Nederland.

Mooi, probleem opgelost. In zowel Nederland als de VS wordt – relatief gezien – iets minder uitgegeven aan online reclame. Niets schokkends, gezien het feit dat we nog wat achterlopen op de online advertentiemarkt. Maar als je er even over nadenkt komen er alleen maar meer vragen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Topbestuurders: al klagend graaien

Afgelopen vrijdag kopte de Volkskrant met “Boze topman verplaatst hoofdkantoor“. Een artikel dat stelt dat Nederlandse topbestuurders dreigen hun hoofdkantoor te verplaatsen als Nederland niet stopt met klagen over hun salarissen. Ik vond het een hilarisch artikel, dat juist onderstreepte waar de topbestuurders zich blijkbaar het meest druk om maken: hun eigen salaris. De afweging zou natuurlijk een andere moeten zijn, namelijk wat het beste is voor het bedrijf. Maar dat station zijn we blijkbaar al gepasseerd.

Zaterdag kwam de Volkskrant dan ook met een welgemeend “fuck you” door te openen met het artikel “Salariskloof verdrievoudigd“. Topbestuurders verdienen nu gemiddeld 44 keer een modaal jaarsalaris, en gaven zichzelf afgelopen jaar een gemiddelde loonsverhoging van 24%.

Je kan gaan schreeuwen om een graaitax, de bedragen belachelijk vinden, maar uiteindelijk gaat het maar om één ding. Zijn de topmannen rendabel? Leveren ze een toegevoegde waarde aan een bedrijf die de beloningen rechtvaardigen?

Ik geloof dat topbestuurders niet rendabel zijn. Ze kosten meer geld dan ze opleveren, en ik vraag me af hoe jullie erover denken. Tijd voor een polletje dus!

Zijn topbestuurders rendabel?
( polls)

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Immigratie

CBS Logo

In het eerste kwartaal van 2008 immigreerden bijna 32 duizend personen naar Nederland, bijna 6 duizend mensen meer dan een jaar eerder. Meer dan de helft van de stijging van het aantal immigranten betreft personen die in een van de landen van de Europese Unie zijn geboren. Dat blijkt uit de nieuwste kwartaalcijfers van het CBS over de bevolkingsontwikkeling.

Aldus het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), over de toename in immigratie. Het CBS ziet een relatie met de krapte op de Nederlandse arbeidsmarkt. En u?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Groenbesef begint bij de CIO

Groene computerfan (foto:flickr/lucias_clay

De chief information officers (CIO) worden meer en meer gezien als de groene ambassadeurs binnen het bedrijf, aldus een onderzoek van Cisco. De voornaamste reden waarom de computermannen groen zijn uitgeslagen is niet milieubewustzijn, maar de elektriciteitsrekening.

Efficiënt werken zit de IT’ers in de genen, dus wordt niet alleen intern, maar ook bij de leveranciers gekeken of het niet zuiniger kan. Volgens Cisco is de helft van de bedrijven inmiddels bereid een ‘groene premie’ te betalen als er zuinig met middelen wordt omgegaan. De link wordt niet expliciet gelegd, maar het ligt voor de hand dat de CIO’s verwachten dat grondstofprijzen voorlopig niet omlaag zullen gaan.

Aangezien de CIO steeds meer in de melk te brokkelen heeft en ook zaken als gebouwbeheer naar zich toe begint te trekken, is dat een interessante ontwikkeling. De incorporatie van milieubesef in het kapitalistische denken is een betere weg naar klimaatbeheersing dan wachten tot het bedrijfsleven uit ideële motieven milieu-interesse gaat opbrengen. Of niet?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een merk als geloof?

Xbox 360 en Playstation 3 gebroederlijk naast elkaar (Foto: Flickr/jorgeq)

De afgelopen tijd zie je het steeds meer op het Internet. Reacties van boze consumenten die het niet meer pikken. En wat pikken ze niet meer? Dat ze slechte service hebben gehad of een ondeugdelijk product hebben gekocht? Nee, zij pikken het niet dat er negatief wordt bericht over “hun merk”. Het meest duidelijk wordt dit aan de hand van de strijd tussen Microsoft’s en Sony’s spelcomputers; de Xbox 360 en de Playstation 3. De zogenaamde “fanboys” van beide merken lijken elkaar soms naar het leven te staan.

Dat mensen “zweren” bij een bepaald merk is absoluut niets nieuws. Men heeft goede ervaringen met een bepaald product en blijft deze vervolgens trouw. De laatste paar jaren echter lijkt dit bij een aantal consumenten door te zijn geslagen naar een blind fanatisme dat mij nog het meest doet denken aan een godsdienstwaanzinnige.

Zo werd recent op de games.blogo een artikel geplaatst over het feit dat consumenten programma Kassa aandacht besteed aan een groot aantal kapotte Playstation 3‘s. Sony wou geen commentaar leveren, de klachten werden slecht behandeld en het ging zelfs zo ver dat klanten soms een goedkoper, minder krachtig model kregen terug gestuurd na maanden wachten op een reparatie. Een schande natuurlijk. Maar hoe reageert een groot deel van de bezoekers op het artikel? Het loopt van ontkenningen tot en met beschuldigingen aan het adres van de redacteur. In de reacties hangt een sfeer dat zij die durven klagen over de slechte service afvalligen zijn van het PS3 geloof.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC?s ZondagMatinee: Super Rich: The Greed Game

In GC’s Zondag Matinee elke week speciaal voor uw kijkgenot een fascinerende documentaire, een spraakmakend TV-programma of een bijzonder (leuk) cabaretfragment.

'Greed Game' (Foto: Flickr/No pants day)

In deze docu gaat Robert Peston op zoek naar de winnaars en de verliezers van de ?global greed game?. Want: het ging érg goed met de economische groei, maar hoe kon het dat Londen verantwoordelijk was voor 1/3 van de gehele economische groei van Groot-Brittannië? Dr. Philip Beresford geeft aan dat het zelfs zó goed ging met de economische groei, dat het vorige moment waarop we zo?n toename zagen het begin van de industriële revolutie was. Toen kwam dit vanwege nieuwe technologieën en uitvindingen, nu zit de ?vooruitgang? in het gebruikmaken en lenen van geld.

Ten tijde van Greenspan stond de Amerikaanse rente op een laagterecord: tegen een schamele anderhalf procent konden banken, hedge funds en investeringsmaatschappijen geld lenen van de FED. Door middel van ?leverage? ? het lenen van geld om te investeren en te speculeren ? én lage belastingen voor Engelse bedrijven werd de ?greed game? kwistig gespeeld (fast forward naar 29 minuten voor de uitleg).

Doordat de risico?s werden verspreid en verkocht in een mooi pakketje (met een ?triple A-rating?) was er weinig gevoel voor verantwoordelijkheid. The sky is the limit. Daarnaast was het nog niet eerder voorgekomen dat een product met een AAA-rating ?bankroet? raakte en ?zo laat Peston zien- waren er geen incentives tot het controleren van deze financieringsmethoden in het economische systeem. Eerder omgekeerd, de triple A-rating liet beleggers de ogen sluiten voor mogelijke gevolgen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het complot tegen IJsland

IJsland (Foto: Flickr/Matt Chapman)

Volgens een voorspelling van de IJslandse centrale bank zal de economie van het arctische eiland komend jaar met 2,5% krimpen, en het jaar daarop nog eens met 1,5%. Een stevige recessie dus. Daar is op zichzelf niets vreemd aan. Wat de situatie echter opmerkelijker maakt is dat de IJslandse regering deze economische crisis geheel te wijten acht aan een complot van een aantal Londense hedge funds.

De situatie is, kort samengevat, als volgt: IJsland heeft een grote banksector, volgens sommigen zelfs veel te groot in vergelijking tot de rest van de economie. Deze banken zijn min of meer verzekerd tegen bankroet door het systeem van credit default swaps. In deze CDS’en is een levendige handel ontstaan. De eigenaars van deze CDS’en hebben er belang bij als de bedrijven waarvoor de CDS is afgesloten in betalingsmoeilijkheden komen, omdat zij dan een (soms forse) uitkering ontvangen.

De bovengenoemde hedge funds hebben fors geinvesteerd in CDS voor verschillende IJslandse banken. De IJslandse banken zelf hebben de afgelopen jaren forse bedragen geleend in het buitenland om mee te speculeren. Hun betalingspositie komt echter in gevaar nu de waarde IJslandse kroon sterk aan het dalen is (ze moeten immers schulden in euro’s en dollars afbetalen met kronen die steeds minder waard zijn). Met andere woorden, de hedge funds zitten nu likkebaardend te wachten tot de eerste IJslandse bank in moeilijkheden komt en ze kunnen cashen.

Vorige Volgende