GC?s ZondagMatinee: Super Rich: The Greed Game

In GC’s Zondag Matinee elke week speciaal voor uw kijkgenot een fascinerende documentaire, een spraakmakend TV-programma of een bijzonder (leuk) cabaretfragment.

'Greed Game' (Foto: Flickr/No pants day)

In deze docu gaat Robert Peston op zoek naar de winnaars en de verliezers van de ?global greed game?. Want: het ging érg goed met de economische groei, maar hoe kon het dat Londen verantwoordelijk was voor 1/3 van de gehele economische groei van Groot-Brittannië? Dr. Philip Beresford geeft aan dat het zelfs zó goed ging met de economische groei, dat het vorige moment waarop we zo?n toename zagen het begin van de industriële revolutie was. Toen kwam dit vanwege nieuwe technologieën en uitvindingen, nu zit de ?vooruitgang? in het gebruikmaken en lenen van geld.

Ten tijde van Greenspan stond de Amerikaanse rente op een laagterecord: tegen een schamele anderhalf procent konden banken, hedge funds en investeringsmaatschappijen geld lenen van de FED. Door middel van ?leverage? ? het lenen van geld om te investeren en te speculeren ? én lage belastingen voor Engelse bedrijven werd de ?greed game? kwistig gespeeld (fast forward naar 29 minuten voor de uitleg).

Doordat de risico?s werden verspreid en verkocht in een mooi pakketje (met een ?triple A-rating?) was er weinig gevoel voor verantwoordelijkheid. The sky is the limit. Daarnaast was het nog niet eerder voorgekomen dat een product met een AAA-rating ?bankroet? raakte en ?zo laat Peston zien- waren er geen incentives tot het controleren van deze financieringsmethoden in het economische systeem. Eerder omgekeerd, de triple A-rating liet beleggers de ogen sluiten voor mogelijke gevolgen.

What’s in a name? ?Structured? finance
Door de introductie van ?structured finance?, waarbij het risico over meerdere ?potten? wordt verdeeld, kreeg de greed game de mogelijkheid zich anoniem te verspreiden over de hele financiële wereld, zodat risicovolle pakketten ?in de mist van de financiële producten? wist te verdwijnen. Het systeem kreeg hierdoor te maken met eenzijdige prikkels, zoals in de documentaire terecht wordt aangestipt: ?these profits do bias behaviour?.

Van essentieel belang hierbij is dat ?de greed game? zo groot geworden was, dat men wist dat de centrale banken moesten ingrijpen als het mis zou gaan. Automatisch leed dit tot prikkels om extra risico te nemen om winst te behalen. U komt net uit de gevangenis? U heeft (nog) geen baan? Geen enkel probleem, de sky is the limit, u kunt gewoon van ons een lening/hypotheek krijgen. Doordat men wist dat de centrale banken uiteindelijk wel moesten ingrijpen, kon men het belangrijkste van een lening ? is de persoon die deze lening afsluit logisch gezien in staat om die terug te betalen ? geheel vergeten worden. Primaire doel van het spel is het afsluiten van leningen, zodat die weer in een prachtig triple A- pakket verkocht en verhandeld kan worden op beurzen over de gehele wereld.

De documentaire slaagt er in de kredietcrisis en de oorzaak helder te analyseren en ? mede door de interviews met invloedrijke spelers – te verklaren. Het stipt een belangrijk punt aan, dat nog wel eens vergeten lijkt te worden. Want, hoe vreemd is het eigenlijk dat we nu ? vele maanden verder ? nog steeds niet kunnen voorspellen hoe groot de gevolgen van de kredietcrisis (zullen) zijn? Hebben bedrijven er belang bij om de gehele omvang over een bepaalde tijd te spreiden en er zo voor te zorgen dat er nog een beetje ?vertrouwen? is in de markt? Of ? nog erger – hebben we echt geen flauw idee en is de financiële markt zo met elkaar verweven dat er – vermoedelijk – nog een aantal lijken zijn die nog uit de kast moeten komen, maar nu nog niet gezien worden?

Belangrijk om te constateren is dat de beurs ? naast economische – ook sociale en politieke gevolgen heeft. Ik vraag me dan ook ten zeerste af of een verbeterd toezicht op financiële instellingen en instrumenten alleen in de Europese Unie voldoende zal zijn om een volgende ?greed game? te voorkomen.

[gvid]-4001834874264918973[/gvid]

Could you believe that a bank would invite customers to defraud it? It may sound incredible, but that is what some of Britain’s biggest mortgage lenders have in effect been doing.

Reacties zijn uitgeschakeld