Kunst op Zondag | Ballade van de laatste spreker

Ik ben de laatste spreker van het congres u kent me wel, ik ben degene die u ophoudt. Ik ben de laatste horde, ik ben de sta-in-de-weg voor het eind. Ik weet, uw gedachten dwalen af naar zometeen, als ik uitgesproken ben. Dan wacht u het eten, de drank, de dans, en wie weet, de wijven, maar dit laatste uur moet u nog bij mij blijven, ik ben de laatste spreker van vandaag. Ik ben de tarter van uw geduld en verlangen. Ik reik tot aan de grenzen van wat u hebben kunt. Ik start mijn powerpoint voor u. Ik maak u murw met mijn quotes, wacht, u had nog een vraag? Ik ben de laatste spreker van vandaag. Niemand die me graag ziet komen, maar een moet er immers de laatste zijn. En ik ben dat graag. Ik ben gewend aan uw geroezemoes Ik zie uw geloken ogen en het gevinger van uw mobiel. Ik zie het gesmiespel met uw buurman, ik zie u draaien en verzitten. Maar eens weet ik u als publiek doodstil en ademloos aan mijn voeten. Als ik aan uw groeve of aan uw baar sta. En dat u dan weet: na de laatste spreker wacht mij het vuur en de wormen, en de peilloze eeuwigheid. En dat u dan niets, maar dan ook niets liever heeft, dan dat u mijn woord, tot in het oneindige hoort.

Door: Foto: Maria Willems (cc)

Closing Time | Songs of Disappearance

, door

Op Australian Frog Calls hoor je precies dat: de roep van Australische kikkers, en meer specifiek de roep van 43 soorten die met uitsterven worden bedreigd. Songs of Disappearance maakt met dit nummer en bijbehorend album de diversiteit van deze soorten direct hoorbaar en benadrukt wat er op het spel staat als we geen actie ondernemen. De Australische kikkers worden in hun voortbestaan bedreigd door habitatverlies, ziektes en klimaatverandering.

Foto: Maria Willems (met toestemming)

Kunst op Zondag | Victory Boogie Woogie

, door

M&M zijn een lang weekend weg geweest en hebben daarin drie musea bezocht. Tikje veel misschien voor een weekend, maar het weer was niet best: het was koud, het waaide, het regende en we verbleven aan de kust. Dus het strand en de duinen moesten maar wachten tot de zomer.

En omdat we mens zijn, hebben we ook de Ethiopiër, de Thai, de Libanees de Indonesiër aangedaan, maar dat terzijde. Alhoewel, dat Indonesisch restaurant speelt nog een kleine rol in dit verhaal. Ik kom daar nog op terug.

Dus je bent een weekend weg en je bezoekt drie musea, met daarin de vaste collecties en verschillende nieuwe tentoonstellingen wat levert dat dan op om over naar huis te schrijven? Wat, een stukje over maar één schilderij? Ja, maar wel een schilderij dat uit 574 vlakjes bestaat.

Ik heb het uiteraard over de Victory Boogie Woogie van Piet Mondriaan. Dat schilderij waar 25 jaar geleden zoveel gedoe over was. De Nederlandse staat had het aangeschaft voor 82 miljoen gulden. En de staatsecretaris van cultuur, Rick van der Ploeg, kon nog zo blij roepen dat het een Nachtwacht van de twintigste eeuw was,  men vond toen dat toch wel erg veel geld voor een onaf schilderij.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Excuse Me Mr. (Acoustic)

, door

Protestsongs. Lastig onderwerp voor mij. Waarom? Niet omdat ik niet van het protest ben. Of niet omdat ik me zelden opwind over iets, of kwaad maak of me ergens aan erger, of mijn tanden knars over een irritant personage (hetzij privé, hetzij anderszins), nee, ik ben het er ook vaak niet mee eens. En Poetin moet gewoon dood natuurlijk en alle auto’s moeten vanaf morgen op pindakaas rijden, en die sukkels die hun McDonalds verpakkingstroep in de berm flikkeren mogen natuurlijk een gevoelig bedragje overmaken als ze betrapt worden – maar. Op de een of andere manier is het uiting geven van het onbehagen tegen deze wantoestanden middels een liedje, altijd, bij mij tenminste, een heikel punt.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Closing Time | Himesh Patel

, door

De film Yesterday (2019; momenteel op Netflix) oogt als een simpele feel-good movie. De hele wereld blijkt de Beatles te zijn vergeten, op één B-artiest na, gespeeld door Himesh Patel. Die plagieert de Fab Four en lijkt een geweldige carrière te gaan krijgen.

De film loopt desondanks goed af. De held sluit het meisje in zijn armen.

Fin.

Een onderhoudende film zonder veel pretenties, denk je, en dat is ook zo. Maar ergens zegt iemand terloops dat de wereld zonder de Beatles minder mooi zou zijn.  “A world without the Beatles is a world that’s infinitely worse.”

Closing Time | Equus

, door

Wat een fantastische timing! Net nu we bij Sargasso begonnen zijn met onze Closing Time-serie over klimaat, droppen de Australische muzikale genieën van Ne Obliviscaris een nieuw nummer, van hun aankomende album, over, u raadt het al. Ze kunnen dat zelf veel beter zeggen dan dat ik dat kan:

Equus’ is dedicated to the lives lost during the lethal brush fires that scarred Australia in 2019-2020. Alongside the people who died or were affected, many millions, if not billions, of animals were killed or displaced from their natural habitats, the enormity of this is something that will never be forgotten, and should not be ignored. It is also a warning that the world we live in is changing from the damage we as a species have contributed to. Within this video, the dancer represents a scorched Mother Earth, from horror to humanity, ever in tune with the heart and flow of the song (and world), and ultimately aware of the inevitable and ever growing destructive cycle we are in.

Closing Time | Electricity

, door

 Mensen vragen me wel ‘ns, M&M, simpel en geniaal, kan dat samengaan?’ En dan antwoord ik: ‘Zeker, luister maar ‘ns naar Electricity van Orchestral Manoeuvres in the Dark. Een puntig, aanstekelijk elektropop-niemendalletje, lijkt het, totdat je die tekst, uit 1979, leest.’

Andy McCluskey and Paul Humphreys schreven dit nummer toen ze 16 jaar oud waren. Toen wisten ze al: zonne-energie is de toekomst.

 

Our one source of energy
The ultimate discovery
Electric blue for me
Never more to be free

Electricity
Nuclear and HEP*
Come fuels from the sea
Wasted electricity

Our one source energy
Electricity

All we need is to learn to save
And if a man would throw away

It doesn’t change the city cost
The alternative is only one
The final source of energy
Solar electricity

Electricity
Electricity
Electricity
Electricity
Electricity

Closing Time | The Oil Song

, door

Als Schoolgirl was ik fan van Steve Forbert. In het kader van de serie Moeder Aarde hier op Sargasso- Closing Time heb ik van hem The Oil Song opgediept.

Steve zingt hier, in 1980,  over vier olierampen:

  • Aangespoeld aan de kust van Delaware in mei 1978 door een ontplofte tanker bij een raffinaderij.
  • De Argo Merchant die op 15 december 1976 aan de grond liep bij Nantucket
  • Het olieplatform Ixtoc dat ontplofte in de Golf van Mexico op 3 juli 1979
  • De Amoco Cadiz die bij Bretagne aan de grond liep op 16 maart 1978

Closing Time | Loveless

, door

In de jaren ’90 wisten we – wetenschappers, politici, Big Oil – het allang: de aarde warmt op en dat komt door de mens. In 1992 werden tijdens de Rio Earth Summit afspraken gemaakt voor de klimaatconferenties, de eerste COP was in 1995 in Berlijn. In 1998 maakte duo 4hero samen met spoken word-artiest Ursula Rucker het nummer ‘Loveless’ waarin de sterren elkaar het verhaal van “my sister afar”, moeder aarde, vertellen.

Closing Time | Melt!

, door

In het kader van “de wereld vergaat er niet langzamer van, maar wellicht helpt het ons copen”, vanavond Kelly Lee Owens die met het nummer ‘Melt!’ moeder aarde naar de club brengt. Je hoort samples van gletsjerijs en schaatsen met daaronder een stevige technobeat, waarmee ze een organisch hard geluid wilde laten horen: “I felt those were great representations of what’s happening in the world, that every moment you’re breathing and sleeping, this is ​taking place.”

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende