Closing Time | Motherfucker

, door

Na 17 jaar heeft Faith No More eindelijk weer een nummer uitgebracht: Motherfucker.

It feels apt that the first track we’re releasing is ‘Motherfucker,’ a song about accountability. Basically we’ve created, recorded and mixed a new body of work by ourselves and we’re releasing it on our own label. It’s a huge deal for us to only have ourselves to answer to at this point in our career and the song is about that, where the buck stops via the basic imagery of foie gras production, bondage. . .y’know, stuff like that.

Foto: Post-Atheïst

Post-atheïst | Erdoğan over Amerika

, door

COLUMN - Moslims hebben Amerika ontdekt, aldus de Turkse president Recep Erdoğan. Het gebeurde in 1178 en het bewijs, opgeduikeld door ene Youssef Mroueh, is dat Columbus in zijn logboek zou vermelden dat hij op maandag 21 oktober 1492 een moskee zag op een heuvel aan de kust van Cuba.

De claim klopt niet en dan bedoel ik niet dat 21 oktober in dat jaar viel op een zondag. En ik bedoel evenmin dat Columbus’ schepen op dat moment niet bij Cuba waren. Het probleem is dat het logboek, dat in 1991 in het Nederlands is vertaald door Hans Werner, domweg niet is te gebruiken voor dit type informatie.

Maar eerst: welke passage hebben Mroueh en Erdoğan op het oog? Het gaat om een beschrijving die we aantreffen in het logboek van maandag 29 oktober 1492, waarin we lezen we dat er

mooie bergen zijn die aan de Peña de los Enamorados doen denken. Eén daarvan heeft op de top een kleiner bergje dat oprijst als een sierlijke moskee.

Niks moskee dus, een bergtop die eruitzag als een moskee. Mrouehs claim is op niets gebaseerd en de president van Turkije bewijst met deze wartaal zijn land geen dienst.

Foto: Conrad Bakker (cc)

Kunst op Zondag | Sinterklaas is dood

, door

Gisteren arriveerde een replica van een katholiek icoon in Nederland. Een replica, want het origineel is al geruime tijd dood.

De replica kunnen we zien als een “levend standbeeld”. Een soort van kunst dus. De vraag is of de replica in de verschijning zoals die gisteren was te zien, recht doet aan het origineel. Dat lijkt me wel het geval bij De Denker van Rodin, die op diverse plaatsen in de wereld zit te suffen. Maar niemand die er wakker van ligt dat het geen origineel, eerste exemplaar is.

Misschien voelen sommigen zich wel bedrogen als ze in een museum een replica van een origineel schilderij zien. Het komt voor, vooral om het origineel tegen slijtage en diefstal te beschermen. Of om een zaalopstelling in tact te houden. Soms ook als extra publiektrekkertje.

In het geval van Sint Nicolaas hoeft niemand, op wat tere kinderzieltjes na, zich bedrogen te voelen. De replica is immers gebaseerd op een bisschop die ooit in Turkije dienst deed. De bisschop is niet de enige overledene die voortleeft in schilderijen, standbeelden en verhalen.

De replica van de Sint Nicolaas die gisteren voet aan wal zette, heeft zo goed als niets meer van het origineel. Om te beginnen is het allerminst een heilige, ook al doet de bijnaam “goedheiligman” wellicht anders denken. Tot 1969 kwam Nicolaas nog in de rijen der heiligen voor, daarna werd hij door paus Paulus VI er uit geknikkerd. Gewoon omdat er volgens de paus een overdaad aan heiligen waren. Nicolaas was blijkbaar niet bijzonder genoeg om in de Calendarium Romanum voort te mogen leven.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Waan van de dag

Thierry Baudet verkracht Nescio

, door

Nescio is niet gaan gillen, dat is waar. Misschien had hij dat wel moeten doen, vindt hij achteraf zelf waarschijnlijk ook wel. Waarom hij het niet deed is moeilijk te zeggen. Misschien was het angst, misschien was het verwarring. Of misschien was het het feit dat hij al ruim een halve eeuw dood is. Niemand weet het.

Maar het doet er ook niet toe. Het feit is dat Nescio zijn grenzen heeft aangegeven, duidelijk en herhaaldelijk. En die had Baudet gewoon te respecteren. De eerste zin van Titaantjes (1915) luidt:

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Souvenir d’une vague

, door

Daniel Schellekens uit België is wiskundige en muzikant, en speelt/speelde in verscheidene ensembles. In de jaren tachtig en negentig maakte hij een aantal platen met het ensemble Karo, onder de naam Daniel Schell & Karo.

Het kenmerkende instrument hier is de chapman stick, een instrument dat nog het meest op een gitaarhals lijkt en met beide handen wordt bespeeld door de snaren tegen de frets op de hals te ’tappen’. Hierdoor kunnen tegelijkertijd bas- en melodielijnen worden gespeeld. Onnodig te zeggen dat het een moeilijk instrument is.

Closing Time | Heaven and Hell

, door

Onder fans wordt er steeds weer gediscussieerd over de vraag wiens stem het geluid van Black Sabbath het meest recht doet: Ozzy Osbourne, Ian Gillan (van Deep Purple-faam) of Ronnie James Dio.

Hun ‘satanische’ imago ten spijt, is Heaven and Hell eigenlijk een minipreek, zij het niet aan de hand van de bijbel maar van het tarotspel, waarin Dio de toehoorder vraagt wat voor mens deze wil zijn en deze wat levenslessen voorhoudt.

Closing Time | Mr. Crowley

, door

Toen Ozzy Osbourne in 1979 uit Black Sabbath geflikkerd werd, moest hij natuurlijk wat om zijn imago als de rockprins der duisternis hoog te houden.

Een ballade aan het adres van Aleister Crowley, de invloedrijkste duivelskunstenaar van de twintigste eeuw, hielp een stuk in de richting.

Drieëndertig jaar later klinkt het allemaal behoorlijk tam, gedateerd, en vallen de glampakjes bepaald niet schokkend of duister te noemen. Neemt niet weg dat Osbourne, gitarist Randy Rhoads en drummer Tommy Aldridge onder heavy metal-fans nog altijd worden vereerd.

Closing Time | Unravel

, door

De IJslandse Björk Guðmundsdóttir groeide uit van een avant-garde rockzangeresje in de jaren tachtig tot een internationale superster.

Hier vinden we haar in een kleine, intieme setting. Ook fijn.

Closing Time | The Mystic’s Dream

, door

Loreena McKennit is zo eigenzinnig dat ze haar eigen platenlabel heeft, Quinlan Road. Haar stijl wordt beïnvloed door folk, keltische, middeleeuwse en zoals hierboven blijkt, arabische muziektradities.

Bovenstaande registratie is van de DVD Nights from the Alhambra (2007)

Closing Time | Rakim

, door

Dead Can Dance valt lastig in een muziekstroming onder te brengen.

De in 1981 opgerichte band rond het Australische koppel Lisa Gerrard en Brendan Perry verbindt moeiteloos muzikale elementen uit de vier windrichtingen en diverse tijdperken.

Bovenstaande clip komt van de DVD en bijbehorende plaat Toward the Within.

Closing Time | Crystal Ship

, door

Jaja, Riders on the Storm, Light my Fire en zelfs People are Strange komen nog wel eens voorbij op de radio, maar wist u dat The Doors veel meer te bieden hadden?

Ik kwam Crystal Ship destijds tegen op een schandelijk ondergewaardeerd coveralbum van Duran Duran, en was meteen verkocht.

Vorige Volgende