[qvdd] [...] er [is] geen sprake meer [...] van een elite zoals vroeger, namelijk: een homogene klasse die grotendeels samenvalt met de hogere standen. Vanaf eind jaren zestig in de vorige eeuw werd niet meer afkomst maar een diploma een ticket tot de macht. En aan de poten van de macht van deze meritocratische diploma-elite wordt nu gezaagd, zoals de generatie van '68 de bijl zette in de regenteske gevestigde orde. De tweede ronde van een klassenstrijd is in volle gang, deze keer aangevoerd door rechtse populisten. En dat doet pijn. Margreet Fogteloo en Xandra Schutte De Groene Amsterdammer van deze week is geheel gewijd aan de opstand tegen de elite, het onderwerp dat wel denkend Nederland sinds Pim Fortuyn bezig houdt. Het fascinerend om te zien hoeveel verklaringen er zijn voor de veenbrand die maar niet geblust kan worden. Over Rotary en Old boys netwerken, kloven, kapitalisme en plutocraten - de nieuwe mondiale elite.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Niet echt grappig, de cartoon van Wilders die migranten naar de douche wijst. Wel aardig is de zwarte potentiële cartoon op Sargasso: leve de vrijheid van meningsuiting. De affaire wijst wel op een boeiend gebruik van de geschiedenis in de politieke verhoudingen. Wij dragen oerbeelden mee, soms onderbewust, soms bewust, die richting geven aan onze interpretaties van gedrag. Het oerbeeld van goed en kwaad is door de Tweede Wereldoorlog in ons systeem is gebrand.
Er is een wonderlijke foto van Hitler en Speer. Het is 1939 en zij zitten op het uiteinde van een bank. Ze zijn het kennelijk niet eens, duidelijk ongelukkig met elkaar. Hitler is op het toppunt van zijn macht en het is een gevaarlijke liefhebberij het met hem oneens te zijn. Harry Mulisch zocht Speer op, nadat hij 20 jaar gevangen had gezeten. Speer zei: “Als Hitler een vriend heeft gehad, was ik het.” Maar Hitler kon geen vrienden maken, volgens veel historici. Mulisch vat het perfect samen: “deze ‘vriendschap’ gold niet Speer, maar wat hij te vertegenwoordigen had: Hitler’s jeugddroom, en daarmee was zij uitsluitend een verschijningsvorm van diens absolute, heilloos in zichzelf besloten eigenliefde. Toen ik (Harry dus) deze opvatting aan Speer zelf voorlegde, bevestigde hij haar zonder voorbehoud.”
[speld]
“Een dictator adopteren hoeft helemaal niet duur te zijn.”
Steeds meer dictators leggen het loodje in de golf van protest die momenteel door het Midden-Oosten stroomt. Experts zeggen dat als er niets verandert, dictators sneller zullen uitsterven dan de ijsbeer en de grutto. Stichting Save the Tyrants probeert het beroep van alleenheerser te bewaren voor het nageslacht. Dankzij de actie ‘Adopteer een Dictator’ kan nu iedereen daaraan een bijdrage leveren, al voor tien euro per maand.
Julius Groothuis, woordvoerder van de stichting, vertelt: “Wij luiden de noodklok. Op de rode lijst van bedreigde beroepen staat het vak van dictator onbetwist op nummer één.” Voor Groothuis staat vast dat de despoot ook in de eenentwintigste eeuw een kans verdient. “Kijken we niet allemaal heimelijk op naar grootheden als Napoleon en Stalin? Zou u het niet jammer vinden als uw kinderen dictators straks alleen nog van plaatjes kennen?”
Meewerkende dictators zijn verplicht om elke maand een leuke handgeschreven brief met foto’s of tekeningen te sturen naar de gulle gevers. Groothuis: “Het leuke van deze actie is dat je echt een band met je dictator opbouwt.” Hij toont een foto van Teodoro Obiang Nguema uit Equatoriaal-Guinea, die lachend poseert naast de waterboardinstallatie die hij dankzij de actie heeft kunnen aanschaffen. Groothuis lachend: “Daar doe je het toch voor.”
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De Roze Khmer is het voor de verandering eens volledig met De Leeuw eens, want de vijand van je vijand is je vriend. Maar als De Leeuw dit gezongen had omdat hij bedreigd werd naar aanleiding van een anti-islamcartoon was hij levend gefileerd. Ik denk zelfs dat Paul de Leeuw dan in het openbaar heel solidair met de tekenaar was geweest, en het niet in zijn hoofd had gehaald om dit liedje te zingen.
Olivier Roy: “This is not an Islamic revolution”
Iran en Saudi-Arabië zijn geen voorbeelden