PGGM heroverweegt besluit over Israëlische investeringen, adviseurs waren ‘pro-Palestijns’

Onder invloed van een zeer aanwezige pro-Israëllobby, heroverweegt PGGM zijn eerdere besluit te desinvesteren in vijf grote Israëlische banken. Was dit te verwachten? Onlangs besloot het pensioenfonds PGGM om zijn investeringen terug te halen uit de vijf grootste Israëlische banken, omdat die de bouw van de illegale nederzettingen in de door Israël bezette gebieden financieren. Maar nu gaat het Pensioenfonds Zorg en Welzijn, PFZW, dat ressorteert onder PGGM, dit besluit ‘zeer uitgebreid doorlichten’. De directeur van PGGM, Peter Borgdorff, bevestigde dit tegenover het magazine IPE. En waarom gaat PGGM de zaak nu opnieuw tegen het licht houden? Omdat er protesten zijn gekomen van de Joodse lobby en de daarmee verbonden fundamentalistische organisaties als Christenen voor Israël en de kleine christelijke partijen in de Tweede Kamer. PGGM-bestuurders zijn geschrokken van de reacties. En 'in de nasleep van het besluit' om geld terug te halen uit de Israëlische banken, zoals het nu heet, bleek ineens dat de adviseurs van PGGM niet deugden.

Door: Foto: mystic_mabel (cc)
Waan van de dag

Erasmus MC weigert sterftecijfers openbaar te maken

, door

Aldus het NRC:

Het Erasmus MC in Rotterdam, het grootste ziekenhuis in het land, zal niet voldoen aan de eis van minister Schippers (Volksgezondheid, VVD) om op 1 maart sterftecijfers over 2012 openbaar te maken. Dat zegt Jan A. Hazelzet, hoofd medische informatie van het Erasmus […]

Het ziekenhuis heeft al jaren principiële bezwaren tegen openbaring van de gemiddelde sterftecijfers per ziekenhuis, omdat de vergelijking tussen ziekenhuizen mank zou lopen. Vanaf aanstaande zaterdag, 1 maart, is het voor elk ziekenhuis verplicht de sterftecijfers op de eigen website te publiceren en te verzenden aan de toezichthouder.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Donna Sutton (cc)

Vrijmoedigheid gevraagd

, door

OPINIE - Ongericht afgeven op managers in het onderwijs is weinig constructief. Laat leerkrachten in plaats daarvan hun leidinggevenden vrijmoediger en dapperder tegemoet treden, meent Hartger Wassink in reactie op René Kneyber.

In het gesprek over hoe het verder moet met het onderwijs komt voortdurend de hardnekkige tegenstelling tussen leidinggevenden en leraren terug. Het is misschien wel begonnen met de beroemde Raiffeisenlezing van Geert Mak uit 2004. Daarin werden de beunhazen onder de managers afgeschilderd als een kaste gericht op zelfverrijking en eigenbelang, een ‘groeiende korst van gewichtigdoenerige figuren’. In NRC Handelsblad krijgt Leo Prick al jarenlang ruimte voor vergelijkbare, maar minder eloquent geformuleerde praatjes. Maar wat is daar nou erg aan, zullen sommigen zich afvragen? Leiders zijn toch ook slecht, door de bank genomen? En docenten hebben het toch ook moeilijk? Dat moet toch gezegd kunnen worden?

Dat ‘gezegd kunnen worden’ heeft ook een naam: parrèsia, ofwel het vrijmoedig spreken. Hester IJsseling brak daar een lans voor, in de twitterdiscussie die ontstond na dit betoog van René Kneyber. Maar het zat me dwars, en in dit stukje wil ik onderzoeken waarom.

Het is niet zo moeilijk om een stukje te schrijven over hoe slecht managers en bestuurders in het onderwijs zijn. Hoe zeer gericht op hun salaris of status en hoe ze het leven van docenten zuur maken. De voorbeelden liggen voor het oprapen en het haakt aan bij een sjabloon dat in de afgelopen jaren steeds scherper is uitgesneden.

Foto: Richard Rhee (cc)

Het manager-syndroom

, door

OPINIE - (Onderwijs)bestuurders ontvangen, gezien hun positie in de organisatie, onvoldoende feedback en lijden daardoor aan stelselmatige zelfoverschatting, meent René Kneyber.

Enige tijd geleden was ik uitgenodigd voor een lunch over onderwijs bij een politieke partij. Tegenover me zat een bestuurder, in pak – want dat zijn ze meestal – en voerde het hoogste woord – ook meestal zo. Dat klinkt wellicht wat generaliserend, maar ik schat zo in dat assertiviteit een belangrijke voorwaarde is om bestuurder te worden en te kunnen zijn. Het pak komt daar, zo neem ik ook aan, vanzelf bij.

Hij vertelde tegen een overdreven nadruk op cijfers te zijn, ‘voor mijn middelbare scholen is het advies van de basisschool het meest zwaarwegend’. En zo had hij nog meer verhalen over hoe fantastisch hij en zijn scholen het deden, vooral die school ‘met kansarme kinderen waar leraren kei- en keihard moeten werken.’ Naast hem zat een schoolleider geduldig te wachten tot hij kon interrumperen – en eerlijk is eerlijk het duurde wel enige tijd voordat de bestuurder met zweet op zijn voorhoofd na zijn oratie een slok water nam.

‘Ik wilde even terugkomen op je eerdere punt, over die adviezen.’ Begon hij, ‘Ik heb een van jouw scholen vorig jaar bijna voor de rechter gesleept omdat ze weigerden ons advies serieus mee te nemen. Het was Cito-score, hup, niet welkom op de havo.’

Waan van de dag

Waarom Janoekovitsj het niet redde

, door

Politiek wetenschapper Lucan Way in The Washington Post:

One important reason for the stunning collapse of Yanukovych’s regime was that he chose the wrong type of repression to suppress protests. By repeatedly engaging in extremely provocative and public displays of repression – high intensity coercion – Yanukovych simultaneously stoked protests and undermined the unity of the pro government coalition. Yanukovych would likely have survived if he had simply sat tight and let the protests peter out. Protesters might have remained on the square – but they would have increasingly been viewed as a small nuisance rather than a serious challenge to the President. […] [High intensity coercion] can be contrasted with low-intensity coercion. Low intensity coercion involves repressive actions that are largely out of the public eye: low-profile physical harassment, kidnapping and torture of low-level activists and supporters; the use of security forces or paramilitary thugs to vandalize opposition or independent media offices; and to harass, detain, and occasionally murder journalists and opposition activists. It also includes non-violent measures like firing opposition activists from their jobs.

Low intensity coercion is the bread and butter of almost all contemporary authoritarian regimes. Such coercion is used primarily to raise the costs of opposition and preempt serious challenges. Low intensity coercion can also be used to discourage protest activity by raising the costs of protest and thereby encouraging people to give up.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

In beeld | Schade aan scholen in Syrië

, door

VISUALISATIE - Al voor de crisis in Syrië ging het niet goed met het onderwijs: meer dan 40% van de jongeren was in 2010 voortijdig schoolverlater. Zij verlieten het onderwijs voordat ze de tweede klas voortgezet onderwijs hadden afgerond.

Unicef laat zien dat het conflict rampzalig is voor de kinderen. Velen hebben inmiddels een achterstand van twee jaar opgelopen, en scholen zijn beschadigd of worden als schuilplaats gebruikt.

N.B. deze kaart is uit 2013, dus de situatie zal inmiddels nog veel slechter zijn. Meer recente informatie over de kinderen van Syrië is te vinden op een speciale website van UNICEF.

En eergisteren verscheen ook een actueel artikel in de Telegraph over de noodzaak van extra fondsen, ter voorkoming van een verloren generatie.

Onderwijsgrafiek # - Scholen in Syrie

Klik op de afbeelding voor een grotere versie.

Foto: United States Forces Iraq (cc)

Welkom in Eurabia – Het ‘islamitisch terrorisme’ verhaal

, door

OPINIE - Het begrip ‘islamitisch terrorisme’ schept meer verwarring dan helderheid. Hierdoor worden honderden miljoenen moslims onterecht aangemerkt als potentiële verdachten, meent Martijn de Koning

In 2004, een paar dagen na de moord op Theo van Gogh, stelde een beleidsmedewerker mij bij een borrel na afloop van een vergadering de vraag of ik dacht dat er na ‘Van Gogh’ nog meer terreuraanslagen zouden volgen. Mijn antwoord daarop was tweeledig: Ik ben antropoloog en doe onderzoek naar identiteit en geloofsbeleving onder moslims. Ik ben dus a) geen helderziende en b) geen terreurexpert. Daar moest deze, overigens heel aardige, beleidsmedewerker het mee doen want dat soort gesprekken is precies één van de redenen waarom ik een hekel heb aan borrels en ik vertrok.

Eén van de gevolgen van 9/11 is een grote verandering in het denken over veiligheid; terrorisme en in het bijzonder ‘islamitisch terrorisme’ stond snel bovenaan de prioriteitenlijst. Het gevolg was dat islam en moslims niet alleen een discussie onderwerp waren wanneer het ging over integratie en over de verhouding seculier – religieus, maar ook in discussies over veiligheid. Islam werd meer en meer een veiligheidsissue en veiligheid werd steeds meer een islamissue.

Islamitisch terrorisme

Het begrippenapparaat van die kwesties is mee veranderd. Terrorisme, ‘islamitisch terrorisme’, haat, vrijheid, democratie en rechtvaardigheid hebben gaandeweg andere betekenissen mee gekregen. De term ‘islamitisch terrorisme’ komt uit het veld van terrorisme studies en is in het bijzonder terug te herleiden op het onderzoeksveld van ‘religieus terrorisme’ waarvan de basis min of meer is gelegd in een artikel van David Rapoport: ‘Fear and Trembling: Terrorism in Three Religious Traditions’ (American Political Science Review, 78: 3 (1984), pp. 658–77). In het geval van ‘islamitisch terrorisme’ is het veld daarboven tevens beïnvloed door tal van meer of minder oriëntalistische teksten over islam en het Midden-Oosten zoals het werk van Bernard Lewis en Samuel Huntington’s Clash of Civilizations. De politieke discussie over ‘islamitisch terrorisme’ is daarnaast sterk beïnvloed door moralistische verhalen over beschaving vs. barbarisme, de onschuld van het Westen, vijfde colonne, massavernietigingswapens, enzovoorts.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Waan van de dag

Amnesty: ‘Israël lijkt moedwillig Palestijenen te doden’

, door

Uit het rapport Trigger-happy: Israel’s use of excessive force in the West Bank:

The report shows how Israeli forces have repeatedly violated their obligations under international human rights law by using excessive force to stifle dissent and freedom of expression, resulting in a pattern of unlawful killings and injuries to civilians, including children in the occupied West Bank, including East Jerusalem. The report also shows how Israeli forces have been permitted to do so with virtual impunity.

In some cases that Amnesty International has examined, it appears that Palestinians killed by Israeli soldiers were victims of wilful killings; if so, such killings would amount to war crimes.

Waan van de dag

Geen LGBT-discriminatiewet in Arizona

, door

De gouverneur van de Amerikaanse staat Arizona, Jan Brewer, heeft haar veto uitgesproken over een wet die het mogelijk zou maken homoseksuelen te discrimineren vanwege ‘een oprecht gevoelde religieuze overtuiging’.

Hel erg verrassend is dit veto niet. Republikeinen hadden, gezien de felle kritiek, duidelijk hun hand overspeeld:

Brewer was reportedly in emergency meetings earlier in the day concerning the bill, which was passed by the GOP-dominated state legislature earlier this month, prompting not only objections by residents, businesses, and fellow Republicans, but threats of a boycott from prominent actor and activist George Takei and the prospects of the National Football League moving the Super Bowl out of the state in response.

Waan van de dag

Het Egyptische leger brengt niet alleen vrede en democratie, maar geneest nu ook AIDS en Hepatitis C

, door

Srsly:

On Saturday, the Egyptian armed forces announced in a press conference that its engineering department had invented devices to diagnosis and HIV and Hepatitis C: “The armed forces have achieved a scientific breakthrough by inventing devices to diagnose and treat Hepatitis C and HIV without taking a blood sample from the patient that gets immediate results at a low cost,” said army spokesperson Colonel Ahmed Ali. […]

Physician and Major-General Ibrahim Abdel-Atti, the man behind the reported scientific breakthroughs, said the HIV and Hepatitis C treatments had a 100 percent success rate.

“I started working on this project 22 years ago,” Abdel-Atti said. “It started secretly in the military intelligence but now we are announcing it to the whole world.”

Waan van de dag

Wie is een Oekraïner?

, door

Uit een inmiddels ouder bericht in The Guarrdian:

One of the first issues the parliament tackled this weekend was that of the language, annulling a bill that provided for Russian to be used as a second official language in regions with large Russian-speaking populations.

Als de nieuwe regering van Oekraïne Russisch sprekende inwoners niet als volwaardige burgers ziet, belooft dat weinig goeds voor de (nabije) toekomst.

Met name op de Krim, waar ook de Russische Zwarte Zeevloot is gebaseerd, gaan momenteel onder etnische Russen stemmen op voor afscheiding en aansluiting bij Rusland, zoals vanochtend in de papieren Volkskrant viel te lezen.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende