Menig talkshow heeft aandacht besteed aan Maria Mosterd die als jong meisje (nog jonger dan ze nu is) werd geronseld door een Loverboy. Paul Rosenmöller ontving Maria en haar moeder Lucie in zijn programma Spraakmakende Zaken . Knevel sprak ze in het Elfde Uur. De Wereld Draait Door ontving het koppel eveneens. Dochter schreef een boek over de tragiek: Echte mannen eten geen kaas, waarvan er een kleine 200.000 exemplaren zijn verkocht. Moeder Lucie schreef toen ook maar een boek (wie iets ergs meemaakt schrijft een boek): Ik stond laatst voor een Poppenkraam. Het voorlopig hoogtepunt is nu bereikt: Het duo dagvaardt Mosterds voormalige middelbare school, de Thorbecke Scholengemeenschap in Zwolle.
Onder de waterspiegel bij Indonesië: twee boxerkrabjes (Lybia tesselata) staan klaar voor een gevecht. In hun klauwen hebben ze prikkende zeeanamonen om hun tegenstander even flink mee af te rossen. Deze foto van Marchione Giacomo won de overall prijs in een wedstrijd voor onderwaterfotografie. Ook boeiend: bewegend beeld van een pregnant crabfight.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
‘Het is dieptriest gesteld met de vrijheid van meningsuiting in Europa. […] Ik zal doorknokken om mijn boodschap ook daar te kunnen uiten, al moet ik ze allemaal in de rechtszaal bestrijden. Ik geef nooit op’, aldus Wilders op de site van de PVV. Het is weer zover. Wat is er aan de hand? ‘Denemarken wil Wilders niet ontvangen op conferentie’ kopt de site van Elsevier. ‘Deense premier tegen komst Geert Wilders’ zegt De Standaard. Nou, het zit iets anders.
Er wordt een conferentie georganiseerd in de Deense hoofdstad Kopenhagen over vrijheid van meningsuiting. Wilders zou zijn uitgenodigd voor deze conferentie door de Deense Volkspartij. Mede-organisator en politieke partij Liberal Alliance had echter geen zin in Wilders omdat de conferentie anders zou uitdraaien op een ‘Freakshow’, volgens Anders Samuelsen van die partij in de krant Politken van 25 maart.
Boycot
Dat Wilders Denemarken niet in zou mogen of wordt ‘geboycot’, is nergens bevestigd. Van een situatie zoals in Engeland in februari van dit jaar is geen sprake. (En wat wil Wilders graag op die zwarte lijst van Engeland! Op de lijst staan Ku Klux Klanners, extremistische Joden en leden van de Hamas. Jammer dat zijn naam er niet tussen staat, maar omdat er een paar namen niet zijn vrijgegeven, gokt hij er toch op). Natuurlijk is Wilders weer boos. Want zijn vrijheid van meningsuiting is in het geding. Maar deze Samuelsen mag toch geen zin hebben in de komst van Wilders? Dat is, jawel, zijn vrijheid van meningsuiting. Overigens is volgens de Conservatieve Partij Wilders wel welkom. Ayaan Hirsi Ali stond ook op het lijstje van genodigden, al is volgens Naser Khader van de Conservatieve Partij het verschil tussen die twee niet groot: ‘Ik zie alleen dat zij donker en prachtig is, en hij blank met lelijk haar.’ (eveneens in de Politken van 25 maart).
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die ons worden toegestuurd, zoals het onderstaande stuk van Paul Visser.
Het CDA verkleint het gat met de PVV blijkt uit een peiling van Maurice de Hond. De partij van Geert Wilders zakt een zetel en het CDA van Jan Peter Balkenende stijgt er één. Zou de strategie van het CDA weer gaan werken?
Toen de LPF opkwam, hanteerden Jan Peter en zijn partijgenoten de ‘niet-aanval strategie’. De meeste partijen in Den Haag walgden van de Fortuyn’s standpunten en vielen hem continu aan met enorm vergaande vergelijkingen, waarvan vooral de vergelijkingen met extreem rechts breed werden uitgemeten in de pers. De enige partij die zich afzijdig hield was het CDA. Sterker nog; zij schurkte tegen de LPF aan. En dat heeft ze geen windeieren gelegd. Door deze opstelling werden ze in 2002 de grootste partij en kregen de macht in handen. Balkenende is sindsdien niet meer van het pluche weggeweest.
Nu lijkt het CDA dezelfde weg in te slaan. De allereerste stap is gezet door de voorzitter van de christelijke partij, Peter van Heeswijk, met de opmerking dat hij geen enkele partij uitsluit bij het vormen van een toekomstige coalitie. Oftewel, ze zijn bereid om met Wilders te regeren. Hierdoor zullen potentiële stemmers van het PVV eerder kiezen voor het maatschappelijk meer geaccepteerde CDA, en zal Balkenende weer een termijn als premier tegemoet gaan met de PVV als tweede partij in de regering. Zo blijft de macht bij het CDA en kan hij de partij van de vrijheid in bedwang houden, zoals bij de LPF.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Evolutionisten willen ons bekeren!
Dat zouden wij nou nooit doen!
In aanloop naar de verkiezingen voor het Europees Parlement, hier in Nederland op 4 juni, biedt Sargasso aan alle partijen deelnemen ruimte om middels gastbijdragen hun standpunten naar voren te brengen. Voorwaarde is wel dat ze meedoen in de discussie die er op volgt. Hier wederom een stuk van Judith Sargentini, lijsttrekker van GroenLinks. Dit maal samen met Rens van Tilburg.
Nederland is buitengewoon kwetsbaar voor zowel de financiële als de klimaatcrisis. Beide vereisen een wereldwijde aanpak. Wij vinden het daarom van belang dat de fragiele internationale samenwerking uitmondt in concrete afspraken. In een Green Deal tussen de rijke en de opkomende landen voor een ingrijpende economische koerswijziging. Dat vraagt een ambitieuze en solidaire inzet.
Mondiale problemen
Er was een tijd, nog niet zo gek lang geleden, dat we de economische modellen nog vertrouwden. Het was een overzichtelijke tijd, met schijnbaar overzichtelijke problemen. Zo berekende de Britse econoom Nicholas Stern eind 2006 dat stabilisering van het klimaat één tot twee procent van ons inkomen zou kosten. Een jaar eerder stelde Jeffrey Sachs de prijs voor het beëindigen van de wereldwijde armoede op minder dan één procent van ons inkomen.
Inmiddels voorspelt de Europese Commissie dat de landen van de Europese Unie dit jaar vier procent van hun inkomen zullen inleveren. Helaas brengt dat een einde van de armoede en de stijgende zeespiegel niet dichterbij. Sterker, de Wereldbank voorspelt dat als gevolg van de financiële crisis jaarlijks tot vierhonderdduizend kinderen extra zullen sterven. En terwijl klimaatwetenschappers alsmaar dramatischer voorspellingen produceren, worden plannen voor windparken op zee afgeblazen en beëindigt Shell zijn investeringen in zonne-energie. En het einde van de huidige crises is nog niet in zicht. Naar schatting hebben de banken nog maar een derde van de verliezen op hun giftige kredieten bekendgemaakt. De aandelenmarkten verloren wereldwijd twintigduizend miljard dollar van hun waarde. Om dit bedrag in perspectief te plaatsen: Stern bepleitte een verdubbeling van het wereldwijde onderzoek naar duurzame energie naar twintig miljard dollar; Sachs vroeg om een extra investering van honderd miljard dollar per jaar. In plaats daarvan dalen de hulpgelden dit jaar met veertig miljard dollar. Banken zoeken veiligheid. Alles wat relatief onbekend is, van opkomende landen tot nieuwe technologieën, krijgt geen krediet meer.
China is een abstractie. Het land heeft tussen de 1,3 en 1,5 miljard inwoners, het honderdvoudige van Nederland. Het land bruist en gist. Maar het is moeilijk, ook door er heen te gaan, om een idee te krijgen wat er aan de hand is. Het is duidelijk dat er veel mensen zijn, maar wie in Nederland over straat loopt heeft hetzelfde gevoel. De mens is in staat zich de gezichten van hoogstens een paar duizend individuen te herinneren. Zodra een land meer dan zeg vijfduizend inwoners heeft, is dat al bijna een onhanteerbaar aantal.
De provinciestad Kaifeng heeft het Wirtschaftwunder van China niet mee mogen beleven. China is zich razendsnel aan het industrialiseren, maar Kaifeng, traditioneel zelf een industriestad, heeft de stap naar het kapitalisme niet weten te zetten. De staatsbedrijven zijn opgedoekt, moderne fabrieken zijn er niet voor in de plaats gekomen. Het is een bittere pil. Kaifeng was de hoofdstad van China toen Beijing en Shanghai nog kleine dorpjes waren. Nu leeft Kaifeng in zekere zin van de liefdadigheid: de groeiende middenklasse van andere Chinese steden bezoekt de oude hoofdstad. Binnenlands toerisme is de voornaamste bron van inkomsten.
De westerse toerist laat Kaifeng grotendeels links liggen. Andere delen van het land, zoals Xi’an, of Tibet, krijgen meestal de voorkeur. De westerse toerist heeft het natuurlijk ook moeilijk in Kaifeng. Er is maar één iemand die, tussen net geen miljoen mensen, Engels spreekt. Dit is Jason de Gouden Feniks.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“I pray to God that I will never know about economics.”
Die bravoure van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad zou hem wel eens zijn herverkiezing kunnen gaan kosten. De gekelderde olieprijzen hebben zijn populistische financiële beleid hard afgestraft.
‘De F-16’s werden opgeroepen door de Britten die te allen prijze wilden vermijden dat de bermbom op scherp zou worden gesteld. Ze vreesden dat de bom van op een afstand zou kunnen worden geactiveerd en ze vonden het een te groot risico om er ontmijners op af te sturen’
En voilà: het land wat zei nooit meer oorlog, het land wat het slagveld van Europa is geweest de laatste 400 jaar, het land wat als zowat enige een welgemeend nuts! zei tegen Bush jr. die liters Westers bloed voor gallons Iraakse olie wou inwisselen: ook dàt land heeft z’n onschuld verloren. Voor het eerst hebben we vanuit de pilotenfauteuil echte levende mensejes mogen wegblazen. We kennen alvast één hysterische minister van landsverdediging die met stijve plasser keer op keer naar het filmpje-vanuit-de-cockpit zal zitten kijken.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
