De Massa-immigratie. Allemaal de Schuld van Links. Toch? (2)

Hieronder volgt een gastbijdrage van vandyke, dit artikel verscheen al eerder op zijn eigen blog. Inleiding In mijn vorige blogpost had ik al een historisch overzichtje gegeven van de migratie door de eeuwen heen. Ik concludeerde dat de verschillen tussen de groepen zo groot zijn dat het niet bij elkaar te vegen is. Ik moet het in stukken knippen en de meest makkelijke groep is die van de arbeidsmigranten. Turken en Marokkanen vormen daarvan verreweg de grootste groep. Hoe is die migratie tot stand gekomen en met behulp van de cijfers kom ik tot conclusies. Het begin van de werving van ongeschoolde arbeidskrachten Al in 1947 (Kabinet Beel I; PvdA,CDA – het was de KVP, maar die is opgegaan in het CDA) werd de eerste bilaterale overeenkomst gesloten, met Italië, om ongeschoolde arbeiders hierheen te halen om –voornamelijk – in de mijnbouw te komen werken – opmerkelijk trouwens dat al twee jaar na de oorlog er blijkbaar al niet genoeg Nederlanders waren die dit werk wilden doen. Later werden er door werkgevers nog meer Italianen geworven, maar in 1960 waren het nog maar 2700 Italianen werkzaam in Nederland. We kregen echter een steeds groter tekort aan ongeschoolde arbeidskrachten en er werden nog meer wervingsovereenkomsten gesloten. Opnieuw met Italië (1960), Spanje (1961), Portugal (1963), Turkije (1964), Griekenland (1964), Marokko (1969), Joegoslavië (1970) en Tunesië (1970). Al deze contracten werden afgesloten door CDA-VVD kabinetten.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Onzichtbaar Spanje

“In the last one and a half years we had the ‘Ego-Presidency’ of the French, the ‘Chaos-Presidency’ of the Czechs, the ‘Efficiency-Presidency’ of the Swedes – what kind of over- simplifying label will we use for the Spanish after the coming semester?”

Als het aan blogger Julien Frisch ligt, houden de Spanjaarden zich vooral op de achtergrond. Dan wordt het dus ‘Invisible-Presidency’.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Handvest Burgerschap terug op de kalender?

Burgerschapskalender

Wie wilde ‘m niet hebben: de burgerschapskalender. Eén van de initiatieven verbonden aan het Handvest Burgerschap, de poging van het kabinet om de burger meer fatsoen bij te brengen. Minister Guusje ter Horst ziet het heilloze van de hele onderneming in. Tweede Kamerlid Ed Anker vindt dat verdrietig, zo liet hij optekenen in Trouw. De ChristenUnie is bezorgd dat het debat over goed burgerschap nu verstomd. En dat is maar goed ook.

Minister Ter Horst heeft uitstekende redenen om te stoppen met het ‘Handvest-project’. Ze is bang dat het te betuttelend is. En gelijk heeft ze daarin. Het is al vreemd dat de PvdA ooit akkoord is gegaan met zo’n plan. Geen breekpunt in een formatie natuurlijk, maar wel vooral heel erg onnodig. Immers het Handvest Burgerschap bestaat allang. Je kan het Contrat Social noemen, fatsoen of gewoon de wet. Die hoort immers iedereen te kennen.

Toch is het niet zo gek dat juist de ChristenUnie zo graag wil doorgaan met het kansloze project. Ondanks de vrij matige opkomst bij de bijeenkomsten door het land, willen ze toch ‘iets doen’ met de input. Reformatorische christenen zijn immers mannen van het woord. En dat kan niet genoeg herhaald worden. Natuurlijk is er maar één Woord écht heilig, maar ook de overheid is heel belangrijk. Het is niet de SGP, maar de overheid heeft toch z’n macht te danken aan God. En daar hoor je niet tegenin te gaan. Bovendien, ook al heb je al wetten, er kunnen altijd nog wat meer letters bij. Een beetje protestant heeft ook meerdere bijbels in huis, ook al zijn ze dezelfde. Waarom niet meer van het zelfde?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nog even, en de dikkepraat begint weer

Deze eerste week van het jaar is traditioneel de tijd van de goede voornemens. Je kunt besluiten te stoppen met roken, wat aardiger te zijn voor de buren of wat minder tijd voor je werk en wat meer voor je gezin te nemen. Voornemen nummer één blijkt echter al sinds jaar en dag hetzelfde: afvallen, als we tenminste de marktonderzoekers mogen geloven. De dieetindustrie lijkt ook een goed voornemen te hebben: daar zoveel mogelijk een slaatje uit slaan. 

Meestal mogen we na de feestelijkheden nog één weekje bijkomen, en dan beginnen de onderzoeken weer over elkaar heen te rollen, over hoe veel te dik we onszelf wel niet vinden  en hoeveel we wel niet willen afvallen. En omdat de mens een kuddedier is, tijgen we in dichte drommen richting sportschool, schaffen we het zoveelste afvalboek aan (een term die een leuke en vaak maar al te ware dubbelzinnigheid in zich draagt) en houden we in de buurtsuper de ogen open voor de stickertjes “Ik kies bewust” of andere klavertjes. Want “we” zijn te dik en daar moeten “we” snel iets aan doen.

Het mooiste voorbeeld van hoeveel te dik we dan wel zijn volgens de enquêtes van de dieetbusiness kregen we twee jaar geleden. Op 8 januari 2008 slingerde msn.nl onder het motto ‘Frisse Start’ het bericht de wereld in dat Nederland collectief liefst 318.470 kilo wilde afvallen. Tientallen media namen het bericht over, zodat je er niet naast kon kijken. Meestal stond de term ‘318 ton’ in een vette kop. Logisch: 318 ton, het was me nogal niet niks.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour | Vrij en weerbaar

“Liever vrij en weerbaar dan verschuilend in angst”

Benno Baksteen, de grootste vaderlandse TV-piloot, zat gisteravond bij #penw tegenover SBS-inbreker Alberto Stegeman. Het onderwerp: de veiligheid op Schiphol. Baksteen stelde dat extra geld voor veiligheid op luchthavens enkel leidt tot schijnveiligheid. Bodyscanners lossen niet (alles) op. Bovendien moeten we ons niet gek laten maken door de angst die terroristen ons juist willen aanjagen. Verstandige genuanceerde woorden van Baksteen, classic master. Stegeman daarentegen vatte het totaal niet en bleef, geheel des Tijdsgeests, opgefokt paniek zaaien. Maar als luchtreizende burger heb ik toch meer vertrouwen in de visie van (oud-)piloten als Baksteen dan in (sensatie-)journalisten als Stegeman. Een kwestie van verschil in observatie- en analysevermogen.

Vorige Volgende