Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
het Saillant | Niet winnende lelijkheid huldigen?
Huldigen voor een tweede plaats, gestorven in lelijkheid? Zijn we nou helemaal gek geworden.
Het Nederlands elftal is ver gekomen op het WK en dat is knap. Als klein landje al drie keer tweede dat is een prestatie van formaat. Maar om nu te gaan huldigen is nergens voor nodig, want het allerbelangrijkste op een WK is: winnen. Geen tweede worden, zoals Andy Schleck het gisteren treffend verwoordde: “The second one is the first loser”. En dus valt er geen overwinning te vieren. Ik heb gehoopt en gebeden dat we zouden winnen, maar dat is helaas niet gelukt.
Daar komt nog bij dat men wereldwijd helemaal niet zo te spreken is over ‘ons’ Oranje. En ik ook niet. Terwijl in gans Nederland vooral euforie heerste over de prestaties, namelijk zes keer op rij winnen, heerste in het buitenland vooral verbazing en later verbijstering over de Nederlandse speelwijze. Niet alleen heeft Oranje niet gewonnen, maar volgens vele buitenlandse media heeft Oranje ook nog een behoorlijke poging gedaan om alles dat voetbal mooi maakt, kapot te maken. Nederland dat beroemd is geworden door totaalvoetbal, door het consequente sterven in schoonheid. Na de finale is Nederland berucht, zoals het Uruguay van 1950 of Italië van 1982. Met dien verstande dat die landen wel wereldkampioen werden. Als alle middelen dan geoorloofd zijn, dán moet je ook winnen.
Moet de journalistiek richting wetenschap?
Julian Assange is betrokken bij Wikileaks, een site die informatie die beschikbaar is gemaakt door klokkenluiders openbaar maakt. Hij is al tijden erg kritisch op de media. Logisch, want Wikileaks bestaat bij de gratie van het falen van de main stream media. Volgens hem zijn de media gemakzuchtig en lui.
Hij pleit voor een wetenschappelijker journalistiek. In de wetenschap kan je geen paper publiceren zonder een uitgebreide en door iedereen te verifiëren bronnenlijst. Waarom niet dezelfde eisen stellen aan journalistieke publicaties?
Het klassieke – en valide – argument is altijd geweest dat er geen ruimte was en is in de krant. Je kan moeilijk onder elk krantenartikel een lijstje met bronnen, en indien nodig de complete tekst van de bron toevoegen. Maar sinds het internet mainstream is geworden, nu toch alweer een jaartje of tien, gaat dat argument niet meer op: dataverkeer en opslagruimte kosten zo goed als niets meer en zijn in grote hoeveelheden voorhanden.
Op dat vlak houdt niets de vooruitgang tegen, maar de journalistieke mores is nog niet aangepast aan dit nieuwe tijdperk. En of dat gaat gebeuren is nog maar de vraag. De oplages lopen terug en vooral de kranten zijn nog druk zoekende nieuwe inkomstenbronnen aan te boren, want de opbrengsten van het internet compenseren dit niet. Het laatste waar de kranten op zitten te wachten is dat het het schrijven van een stuk lastiger gaat worden en langer gaat duren.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
GeenCommentaar: 65 feet
Zinvol geweld
Even de vingers omhoog: wie gelooft er nog in God? Niemand? Ok, bijna niemand.
Monotheïsme, dat is ook zó 5769/2010/1431*. Foebal, dát vult pas de leegte in je leven. Zelfs rabiate atheïsten geloofden de afgelopen weken vurig in elf voetballers, die op hun beurt geloofden in een magisch amulet (cirkel rond).
120 minuten gedraal, een berg bierblikjes, twee F16’s en een rondvaart later kunnen we weer ‘gewoon normaal’ doen. Wat nu? Wentelen in de waan van de Oranje Martelarenbrigade? Vergeet het maar. Zelfs De Verlosser noemde het Oranjespel ‘lelijk en hard‘. Lelijk? Zeker. Hard? Misschien voor voetbalbegrippen. Een beetje duwen en trekken en er wordt al getelegrafeerd dat er is “GEVOCHTEN ALS LEEUWEN“.
En dat terwijl er Nederlandse topsporters zijn die écht vechten als leeuwen, met bloed, zweet én succes. Maar voetbalkijkers getroosten zich geen enkele moeite om kennis te nemen van onze rijke cultuur. Bij het horen van namen als Peter Aerts en Ernesto Hoost kijken ze je laf en ongeïnteresseerd in de ogen.
Jammer. K1 heeft ieder jaar een WK, dat al sinds 1994 (twee uitzonderingen daargelaten) wordt gewonnen door Nederlanders. Voordelen: er zijn nooit rellen rond een wedstrijd en er is hooguit tien seconden blessuretijd. En dan nu: de finale van het WK Zinvol Geweld 2009. In twee minuten meer actie dan vier weken voetbal:
Quote van de Dag: Polanski
“Maar Polanski is niet iemand ‘als ieder ander’. Immers, ‘ieder ander’ kan zich, ook na een grove misstap, min of meer onopvallend rehabiliteren. Maar Polanski’s beroep en talent verhinderen anonimiteit. Ze maken hem kwetsbaar voor omgekeerde klassejustitie ? extra zware aanpak om iedere schijn te vermijden. Hij krijgt, als gevolg van zijn roem, dan een niet door de rechter opgelegd, maar wel impliciet een levenslang beroepsverbod dat een ander niet zou treffen.”
Het hoofdredactioneel commentaar van NRC oordeelt mild over het geval Polanski. De regisseur die een 13-jarig meisje seksueel mishandeld zou hebben, werd toendertijd 42 dagen opgesloten en psychologisch geëvalueerd. De verwachting was dat daarna een voorwaardelijke straf zou volgen, maar toen de rechter liet doorschemeren dat het toch gevangenisstraf zou worden sloeg Polanski op de vlucht.
Jarenlang kwam Polanski niet in landen die hem mogelijk zouden uitleveren, maar in Zwitserland werd hij alsnog opgepakt. Omdat de Zwitserse justitie het uitleveringsverzoek echter onduidelijk vindt, is Polanski alsnog op vrije voeten gekomen. Een scenarist had het niet absurder kunnen verzinnen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Door VS ontvoerde Iraanse wetenschapper ontsnapt?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.