[qvdd]Eddy Terstall: "[...] ik word steeds armer, maar toch heb ik op de VVD gestemd" HP/DeTijd: Hè? U bent een prominent PvdA-lid! Terstall: "Ja, maar het groepsdenken lijkt daar onuitroeibaar. Net als bij de PVV." Vraag: Het is toch raar dat u VVD stemt. Waarom zegt u uw lidmaatschap dan niet op? Terstall: "Het is vreemd, maar het ligt niet aan mij. Ik ben absoluut niet voor de sociaal economische agenda van de VVD die rollators uit de zorgverzekering laat verdwijnen. Maar de mate waarin men onbevooroordeeld, ongeacht kleur, naar mensen kijkt en ze als individu aanspreekt vind ik vele malen progressiever en moderner dan mensen als een groep behandelen, zoals de PvdA nog te vaak doet." Vraag: Waarom blijft u dan toch lid van die partij? "Omdat er wel goede mensen zitten zoals Eberhard van der Laan, Wouter Bos, Mohammed Mohandis, Mei Li Vos en Sharon Dijksma. En omdat de sociaal-democratie in principe helemaal niet van het groepsdenken is. Helaas kan de partij niet meer kleurenblind denken en zit er veel 'Vogelaar-gedachtengoed' in." Eddy Terstall, HP/De Tijd 20 augustus. Nu maar hopen dat de PVV er voor zorgt dat de rollators niet uit het verzekeringspakket worden verwijderd... maar ho, nee stop, die zijn ook van het groepsdenken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Hieronder volgt een gastbijdrage van Jasper Soetendal, hij is initiatiefnemer van Weetmeer.nl. Weetmeer.nl publiceerde eerder de Politieke Landkaart 2010. Dit artikel publiceert hij op persoonlijke titel.
De krantenkoppen op de dag na de Tweede Kamerverkiezingen spraken eensgezind over een ‘ruk naar rechts’ in het Nederlandse politieke landschap: “Nederland maakt ruk naar rechts” (Parool), “Ruk naar rechts komt uit zuiden” (Volkskrant) en “Buitenland: Ruk naar rechts in Nederland” (Spits)
Maar in hoeverre is er daadwerkelijk sprake van een ruk naar rechts? Kan de PVV als ‘rechts’ gezien worden wanneer zij zich op sociaal-economisch gebied verzet tegen ‘rechtse’ standpunten als het verhogen van de AOW-leeftijd, het versoepelen van het ontslagrecht en het verlagen van de uitkeringen? En in hoeverre is er überhaupt sprake van een links-rechts verdeling als er een grote groep kiezers zweeft en switcht tussen SP en PVV, traditioneel de beide uitersten op het links-rechts-spectrum?
Wanneer beschrijvende statistiek wordt toegepast op de verkiezingsuitslagen, is daarin geen duidelijke links-rechts tegenstelling terug te vinden. Naast de primaire verdeling in het Nederlandse politieke landschap, van christelijk-conservatief tot seculier-progressief, is er echter wel een belangrijke secundaire verdeling waarop de grootste verschuivingen hebben plaatsgevonden.
Dat de reguliere indelingen als ‘links’ en ‘rechts’ niet voldoen bleek bij de samenstelling van de Politieke Landkaart 2010 (www.politiekelandkaart.nl); Daarbij is uitgegaan van de links-rechts/conservatief-progressieve politieke matrix zoals deze voor de verkiezingen is samengesteld door Kieskompas. Hierin neemt de PVV door eerder genoemde kwesties een linkse noch rechtse positie in. Dit leidde tot interessante plaatjes en analyses, maar deed op sommige punten tekort aan de politieke aardverschuiving die in het hele land en met name in het zuiden heeft plaatsgevonden.
Eenieder die bekend is met het aanstekelijke nummer No More Heroes (1977) van The Stranglers weet natuurlijk het antwoord op deze vraag:
“He got an icepick, that made his ears burn.” [hele tekst]
Vandaag is het precies 70 jaar geleden dat Leon Trotsky overleed. Lang voordat ik ooit van Trotsky had gehoord of in Coyoacán, Mexico Stad een bezoek had gebracht aan het huis waar hij werd vermoord, was ik dankzij The Stranglers al op de hoogte van het belangrijkste detail van de moord: namelijk het wapen waarmee Lenin’s ooit gedoodverfde opvolger werd omgebracht.
Ik denk dat er in de wereldgeschiedenis weinig moorden zijn gepleegd waarbij het gebruikte moordwapen een stuk steviger in het collectieve geheugen staat gegrift dan de exacte omstandigheden van de moord. Wie was Leon Trotsky eigenlijk precies? Wat deed hij in Mexico? Waarom werd hij vermoord en door wie? Menig persoon zal op al deze vragen het antwoord schuldig moeten blijven. Voor velen is het enige brokje informatie dat in een onwillekeurige Cluedoreflex is blijven hangen het illustere moordwapen. Maar zelfs dat blijft tot op de dag van vandaag omgeven door raadselen.
Ik heb op internet na enig zoeken een foto terug kunnen vinden uit 1940 met het vermoedelijke corpus delicti. Het is duidelijk een kleine pikhouweel of ijsbijl, zoals gebruikt door bergbeklimmers, in het Spaans (en Frans) een piolet genaamd. Het wapen dat werd gebruikt voor een van beruchtste politieke moorden ooit, raakte echter kort daarna zoek. Begin 1941 verdween de piolet vanuit een speciale beveiligde kamer op het politiebureau in de Mexicaanse hoofdstad.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Opinies over noodhulp aan Pakistan: AlJazeera: “The real war on ’terror’ must begin” | Foreign Policy: “Why Doesn’t the World Care About Pakistanis?”
Wikileaks voorman Julian Assange wordt door de Zweedse autoriteiten gezocht voor verkrachting en mishandeling (BBC / Expressen.se). Details zijn nog niet naar buiten gebracht en Assange wordt nog gezocht. Op Twitter reageert de organisatie dat ze al eerder werden gewaarschuwd voor ‘dirty tricks’ en dat dit dus de eerste is. Wikileaks kreeg de laatste tijd harde kritiek maar ook lof voor het publiceren van duizenden geheime documenten over de oorlog in Afghanistan. Het Pentagon voerde de druk op Wikileaks op om te stoppen met het openbaren van geheime documenten die de Amerikaanse strijdkrachten en haar partners in gevaar brengen. Assange verbleef de laatste dagen in Stockholm voor een lezing maar is nog niet in handen van de politie. Het is voor Assange te hopen dat het hem nu lukt om op Wikileaks-achtige wijze volledige transparantie over zijn privé-leven te geven die hem vrijpleiten van deze (valse?) beschuldigingen die overigens ook nog wat toelichting en bewijs behoeven. Update: arrestatiebevel ingetrokken.
[qvdd]
Radical Muslims have set cities afire because their feelings were hurt. When a Muslim murdered filmmaker Theo van Gogh in Amsterdam, it was because his feelings were hurt. Ditto the Muslims who rioted about cartoons depicting the image of Muhammad and sent frightened doodlers into hiding.
The idea that one should never have one’s feelings hurt — and the violent means to which some will resort in the protection of their own self-regard — has done harm rivaling evil. It isn’t a stretch to say that the greatest threat to free speech is, in fact, “sensitivity.”
This is why plans for the mosque near Ground Zero should be allowed to proceed, if that’s what these Muslims want. We teach tolerance by being tolerant. We can’t insist that our freedom of speech allows us to draw cartoons or produce plays that Muslims find offensive and then demand that they be more sensitive to our feelings.
Kathleen Parker, een conservatieve columnist van de Washington Post, geeft het beste argument om de bouw door te laten gaan. (via Joe Strupp)
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
In Engeland is onderzoek gedaan naar de vraag of anonimiteit de geloofwaardigheid van de blogger beïnvloedt. Niet dus. Wat wel meespeelt is de presentatie. Dezelfde informatie van een blog waarvan evenveel bekend is over de auteur werd geloofwaardiger geacht als het allemaal netjes is opgeschreven en minder geloofwaardig als er veel taal- en grammaticafouten zijn gemaakt.
De bloggers zelf hoeven zich dus geen zorgen te maken over anonimiteit. Anderen maken zich er nog wel vaak druk over, meestal naar aanleiding van incidenten.
In de archieven van GC vond ik bijvoorbeeld ook enkele bijdragen naar aanleiding van een discussie met Francisco van Jole drie jaar geleden (zie hier en hier).
In Frankrijk heeft senator Jean-Louis Masson onlangs een wetsontwerp ingediend om bloggers te verplichten alleen onder hun eigen naam te schrijven. Hij maakt de vergelijking met de schrijvende pers. De journalistenorganisatie “Reporters sans Frontieres” is het daar niet mee eens. Bloggers zijn geen journalisten. Ze schrijven over hun werk, hun relaties, persoonlijke opvattingen en aangelegenheden die hen last kunnen bezorgen als ze er hun eigen naam onder moeten zetten. Mensen die over de schreef gaan kunnen toch wel vervolgd worden, volgens RSF. De meeste bloggers kennen hun verantwoordelijkheid wel. Vanwege die enkeling die er een potje van maakt moet je niet een hele groep bloggers de mogelijkheid ontnemen om vrijuit te schrijven. Daarom heeft RSF zich ook aangesloten bij een appèl van een aantal Franse ISP’s om de anonimiteit te handhaven. En als hulp aan de blogger hebben ze een handleiding geschreven: Blogueurs: Droits et Devoir.
Begin vorige maand ontstond er grote opschudding onder gamers na een besluit van een grote speler in deze wereld, Blizzard, om geen anonieme bijdragen meer te accepteren op forums over bv. World of Warcraft. Motief: een verbetering van de kwaliteit van de forums. Blizzard kondigde ook nog aan ouders via ‘Parental Control’ de mogelijkheid te geven om hun kinderen te verbieden aan discussies deel te nemen (de vrijheid die de amerikanen zo belangrijk vinden geldt in dat land maar zeer beperkt voor kinderen). Het bedrijf heeft het hele plan na een stortvloed van negatieve reacties weer schielijk ingetrokken.
Russia in color, a century ago
Prachtige foto’s van “moderne kwaliteit” maar dan een eeuw oud. Het is of je in de geschiedenis terug kijkt.
(via @chrishake)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.