ChristenUnie: Kun je met de bijbel in de politiek alle kanten op? (RD)Christelijke partijen moeten zich niet tegen elkaar laten uitspelen, zegt Gert-Jan Segers. Dat voedt namelijk een gevaarlijk cynisme ten aanzien van de directe relatie tussen geloof en politiek.In het artikel ”Links, rechts, uit de maat” in het katern Accent (RD 18-9) wordt de nogal banale tweedeling ”ChristenUnie links, SGP rechts” gemaakt. Die tegenstelling wordt zelfs niet eens meer onderbouwd, ze hoeft alleen nog maar verklaard te worden. Dat deze etiketten niet deugen, is niet eens mijn grootste probleem. Veel ingrijpender is dat het artikel voeding geeft aan cynisme ten aanzien van een directe relatie tussen geloof en politiek. Want als je met de Bijbel in de hand blijkbaar alle kanten op kunt, wordt het vanzelf de vraag of het nog zin heeft om hem in de politiek überhaupt nog open te doen. De constatering dat de Bijbel voor allerlei politieke karretjes wordt gespannen is oppervlakkig gezien een juiste. Christenen waaieren meer dan ooit uit over het hele politieke spectrum. Het is ook de vrijheid van iedere christen om met een goed geweten zijn eigen politieke keuzes te maken. Ik moet er niet aan denken dat we terugkeren naar de situatie waarin bisschop en dominee hun volgelingen tot vlak voor het stemhokje begeleidden. Maar er is echt wel iets meer te zeggen dan dat je met de Bijbel in de politiek blijkbaar alle kanten op kan en mag. Allereerst heeft het christendom op ons continent en zeker ook in Nederland een veel eenduidiger politieke en maatschappelijke bijdrage geleverd dan nu misschien lijkt. Die bijdrage kan onmogelijk rechts of links genoemd worden. Want waar rechts een bijna blind vertrouwen in het individu en de markt heeft, daar zal de SGP zich niet snel rechts noemen. En waar links het heil verwacht van een sturende overheid, daar heeft de ChristenUnie een heel andere heilsverwachting. De christelijk-sociale traditie heeft dan ook altijd een hogere weg gewezen en als geen andere oog gehad voor het belang van een verantwoordelijke samenleving, naast de overheid en de markt. De ontvangen liefde van God uitte zich bij veel christenen niet in een verlangen naar staatsmacht of naar rijkdom, maar juist in naastenliefde en dienstbaarheid. Scholen, ziekenhuizen en armenzorg waren de eerste maatschappelijke zorg van christenen, niet het veroveren van de macht of het beheersen van de economie. Op traditionele zendingsposten in de derde wereld zie je het kerkgebouw, de school en het ziekenhuis bij elkaar staan als monumenten van naastenliefde. In de christelijke doordenking van politieke en maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft dat geleid tot een christelijk-sociale traditie die begint bij de samenleving en de eigen verantwoordelijkheid van burgers. Het hart van dat denken wordt gevormd door een dienstbare samenleving van verantwoordelijke burgers, met daarbij een zichzelf beperkende, dienstbare overheid. Dat leidt tot vrijheid van verbanden als gezin, school en vereniging, die niet gedomineerd worden door overheid of de markt. Het is van groot belang dat christenen die traditie vitaal houden, juist in een tijd waarin zo veel om geld en winst draait en waarin een seculiere meerderheid via overheidsdwang haar wil dreigt te gaan opleggen. Christelijke partijen vervullen in die christelijk-sociale traditie een belangrijke rol en het voeden van scepsis ten aanzien van die traditie is funest. En deze visie op de samenleving afdoen als links doet de christelijk-sociale traditie op geen enkele manier recht. Daarnaast staat er nog iets belangrijkers op het spel als het gaat om de relatie tussen geloof en politiek. Als christelijke partijen zich voortdurend tegen elkaar laten uitspelen, voeden ze een gevaarlijk cynisme ten opzichte van de relatie tussen geloof en politiek. Dat kan leiden tot een situatie waarin de politieke keus van christenen verder seculariseert. Mijn grootste zorg is dan niet primair het aantal zetels van christelijke partijen, maar veel meer het geloof dat God ook bij onze maatschappelijke en politieke keuzes de Immanuel is. Als God werkelijk de Immanuel is die Hij belooft te zijn, dan is Hij er ook bij als er een economische crisis is, of als we ons het hoofd breken over de vragen rond immigratie en islam. Als we aan dat geloof vasthouden, hebben we niet altijd direct alle antwoorden klaar, maar staan we wel met God midden in de samenleving, in navolging van Christus en vertrouwend op de leiding van Gods Geest. Daarom is het van zo’n wezenlijk belang om geloof en politiek te blijven verbinden en elkaar als christenen in die zoektocht vast te houden. Christenen die ook in de politiek naar de Bijbel willen luisteren, staan in een rijke, christelijk- sociale traditie. Ze hebben dan inderdaad de keus uit verschillende partijen. Maar als we bij een open Bijbel onze keuzes willen maken, is er veel meer wat ons verbindt dan wat sommige krantenkoppen ons willen doen geloven. De auteur is directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie. Dit artikel staat ook hier op de site van het RD.
Taaie kost voor de liefhebber Hegel on Wall Street
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Harm van der Veen, die lange tijd zelf actief was in de Groninger Kraakbeweging. Het artikel verscheen eerder in het lokale ledenblad van GroenLinks Groningen.
Een uitspraak van de Hoge Raad legde bijna 40 jaar geleden een gat in de wetgeving bloot, die een legale basis aan het kraken gaf. Sinds 1971 heeft de overheid veel tijd en inspanning nodig gehad om met een adequaat antwoord te komen. Vanaf 1 oktober van dit jaar is er dan eindelijk een wet die het kraken verbiedt. Daarmee is het moment aangebroken voor een analyse van de ontwikkeling van de kraakbeweging en de reactie van de overheid daarop. Een artikel over kraken, maar vooral ook over de kraakbeweging die er op gebouwd werd.
Wat men later de ‘kraakbeweging’ is gaan noemen werd oorspronkelijk eind zeventiger jaren gegroepeerd rond een netwerk voor het ‘kraken’ van woningen. Zij was door haar successen echter binnen vijf jaar uitgegroeid tot een massale beweging die op vooral anarchistisch-socialistische grondslag een vrijdenkend alternatief wilde vormen voor wat krakers zelf de ‘burgerlijke maatschappij’ noemden.
De ideologische basis van de kraakbeweging is moeilijk onder één noemer te vangen. Vaste waarden zijn uitgangspunten van collectieve autonomie, zelfredzaamheid, kleinschaligheid en eigen beheer. Maar heel prominent is ook het besef dat al het persoonlijke politiek is en dat al het politieke samenhangt. Samen vormt dit het concept van de ’totaalstrijd’. Het kraken van een individu wordt ‘woonstrijd’ en dat raakt binnen de ’totaalstrijd’ verbonden met andere ‘deelstrijden’ als inkomensnivellering, veganisme, anti-racisme, -sexisme, -militarisme, -repressie, -imperialisme en -kapitalisme. De kraakbeweging groeide daarmee uit tot veel meer dan een alternatieve woonvoorziening, het groeide uit tot een beweging van bewust onmaatschappelijken, die een alternatief voor de gehele maatschappij nastreefden; een staat in de staat. Het kraken zelf bleef daarin om twee redenen echter een belangrijke rol spelen.
[qvdd]
Vreselijke dag morgen: begin inhoudelijke zitting politiek proces. Met mij staat vrijh. v. meningsuiting van minstens 1.5 mln mensen terecht
Aldus PVV-leider Geert Wilders op Twitter gisteren, over het proces dat vandaag begint. Vanwege het maken van vergelijking tussen de Koran en Hitler’s Mein Kampf wordt Wilders verdacht van groepsbelediging van moslims. De andere verdenkingen zijn: aanzetten tot haat en aanzetten tot discriminatie, zowel wegens ras als godsdienst.
Bent u voor- of tegenstander van dit proces? En waarom?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Nigel de Jong uit Nederlandse Elftal gezet
Eén doodschop te veel
‘Ground Zero mosque’ blijkt hippe ultra-kapitalistische wolkenkrabber
(Met een gebedsruimte in de kelder)
Vier van de vijf verwachte Republikeinse presidentskandidaten op de loonlijst bij Fox
Mitt Romney als enige niet
Rabo beboet voor onverantwoord hypotheekverkopen
AFM zegt dat meer instellingen kunnen volgen
“Iemand zei tegen me: ‘Je was te vroeg’. Misschien moet het eerst misgaan, of moet er enorm bezuinigd worden in de kunst voordat mensen echt in actie komen. Ik hoop dat het niet te laat is.”
(Suzanne Raes in de Volkskrant)
Oef. Had iemand hier iets heel heftigs georganiseerd tegen de aanstaande gedoogmacht van Geert Wilders? Nee, filmmaakster Suzanne Raes organiseerde twee ‘leuke avonden’ met vrienden en collega’s, nadat een filmmaakster van Marokkaanse origine (‘maar Amsterdamser dan ik ooit zal worden’) op straat was toegesist dat ze kan oprotten. Gevoelsmatig lijken de meeste mensen nog te verkeren in het stadium van gezellig links verzet tegen gezellige rechtse maatregelen – 130 kilometer per uur! –, en die dierbare hypotheekrenteaftrek is natuurlijk wel wat waard om wat voor op te offeren. Vooral als de grootste schade door ‘andere’ bevolkingsgroepen geleden gaat worden. Tja, wat kun jij er nou aan doen dat je geen Marokkaan bent, en ook nog eens gezond. Vooralsnog lijken zowel ter linker- als ter rechterzijde de meeste mensen zich die oud-Hollandse vraag te stellen: kunnen we het gezellig houden?
