Vliegtuigpassagiersgegevens – nee zeggen kan wel
In het kader van de uitreiking van de Big Brother Awards een gastbijdrage van Kathalijne Buitenweg. Zij is lid van het Europees Parlement voor GroenLinks en blogt zelf op Hyves.
Vanavond worden de Big Brother Awards voor inbreuken op de privacy uitgereikt. Ik hoop dat de verantwoordelijken voor het PNR Data Agreement – de recent gesloten overeenkomst tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten over de overdracht van vliegtuigpassagiersgegevens – te kijk worden gezet met een award. De overeenkomst die eurocommissaris Frattini en de Europese regeringen hebben uitonderhandeld met de Amerikaanse autoriteiten gooit de privacy van luchtreizigers te grabbel. De Tweede Kamer krijgt binnenkort de kans om het akkoord naar de prullenbak te verwijzen.
Landen hebben het recht om te weten wie hun land binnenkomt. Zeker gezien de dreiging van het internationale terrorisme. Maar onder het motto ‘terreurbestrijding’ worden tegenwoordig wel erg vérgaande maatregelen genomen. De vergaarde informatie wordt bovendien voor heel andere doeleinden gebruikt, en dit alles according to US law, zoals het PNR Data Agreement leest. Onze eigen Europese privacyregels worden door de overeenkomst aan de kant gezet, terwijl het gaat om gegevens die bij Europese vliegtuigmaatschappijen berusten.
Het PNR Data Agreement is dan ook geen echte overeenkomst, maar een knieval voor de Amerikaanse wens tot onbeperkt gebruik van zo veel mogelijk persoonlijke gegevens. Want wat hebben de Europeanen nu binnengehaald?
De Amerikaanse autoriteiten zeggen toe per 1 januari over te stappen van een pull-systeem waarbij ze zelf gegevens uit de boekingssystemen van Europese luchtvaartmaatschappijen plukken naar een push-systeem waarbij de maatschappijen de overeengekomen gegevens verschaffen. De push-methode verkleint de kans dat de VS meer gegevens verzamelen dan waar zij recht op hebben. De VS hebben deze overstap al bij twee eerdere akkoorden beloofd, maar niet uitgevoerd. Waarom moest hierover opnieuw onderhandeld worden? Om de EU opnieuw wisselgeld te laten betalen? We hadden beter kunnen zeggen dat we niet opnieuw gingen onderhandelen voordat de VS hun eerdere beloften gestand hadden gedaan.

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Marcel Hoogstraten.

De aan hysterie grenzende Amerikaanse politieke houding ten opzichte van terrorismedreigingen lijkt voor verdere irritatie te gaan zorgen met haar Europese bondgenoten. De nieuwste controversiële maatregel betreft de 
In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden volgt hier een discussiestuk van
Grommend stond ik in een Franse winkel te klungelen met mijn pinpasje. Werkte niet. Wilde niet. Omdat ik een oud pasje heb zonder de nieuwe veilige chip. Met mijn creditcard betalen lukte ook niet, want ik was vergeten de pincode aan te vragen. Liefjes keek ik mijn vriend aan, die zuchtend, zijn pas te voorschijn haalde en met een verwijtende blik zijn creditcard door de automaat haalde. Volgend jaar zal alles anders zijn, beloofden we elkaar. Dan heb ik een nieuwe pas en, dat weten wij toevallig, zal het Europese betalingsverkeer meer geharmoniseerd zijn. Dan werken mijn passen in heel Europa. Of niet, dan klungel ik volgend jaar nog een keer. En dat hangt van een aantal dingen af, als het aan mij ligt. 
Paus Benedictus XVI roept jongeren op als heilige missionarissen hun leven op het spel te zetten om de wereld te verlichten met de waarheid van Christus. Hij schreef dit in
?