Terrorismemaatregelen bedreigen handel VS-EU
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Jaap dat via de mail binnenkwam.
De aan hysterie grenzende Amerikaanse politieke houding ten opzichte van terrorismedreigingen lijkt voor verdere irritatie te gaan zorgen met haar Europese bondgenoten. De nieuwste controversiële maatregel betreft de eind vorige maand door het Congres goedgekeurde Homeland Security Bill.
Hoewel grote delen van de wetgeving logisch en, voor Europeanen, weinig controversieel zijn (de wet maakt extra geld voor binnenlandse veiligheid mogelijk, en verschuift budgetten naar delen van het land met een hoog risico, zoals New York), kunnen twee aspecten komende maanden voor flink diplomatiek vuurwerk zorgen.
Het eerste probleem betreft de eis dat burgers uit landen waarvoor geen visaplicht voor de EU geldt (de meeste Europese landen) hun reis minimaal 48 uur van te voren moeten melden bij de Amerikaanse overheid. Dat klinkt misschien redelijk, maar met name in de zakenwereld is het niet ongebruikelijk om op stel en sprong naar de VS af te reizen om een deal te sluiten of een plotseling probleem op te lossen. Niet voor niets is de Europese zakenwereld not amused door deze ontwikkeling. En de Europese Commissie heeft al gedreigd om dezelfde eis voor Amerikaanse bezoekers aan Europa te laten gelden. Dat zal dan een diplomatieke rel worden, want de VS houden er niet van als andere landen aan hún burgers eisen gaan stellen, zoals bleek toen Brazilië de biometrische paspoorteisen die Amerika aan bezoekers stelde zelf voor Amerikaanse bezoekers invoerde.

In de reeks bijdragen van Tweede Kamerleden volgt hier een discussiestuk van
Grommend stond ik in een Franse winkel te klungelen met mijn pinpasje. Werkte niet. Wilde niet. Omdat ik een oud pasje heb zonder de nieuwe veilige chip. Met mijn creditcard betalen lukte ook niet, want ik was vergeten de pincode aan te vragen. Liefjes keek ik mijn vriend aan, die zuchtend, zijn pas te voorschijn haalde en met een verwijtende blik zijn creditcard door de automaat haalde. Volgend jaar zal alles anders zijn, beloofden we elkaar. Dan heb ik een nieuwe pas en, dat weten wij toevallig, zal het Europese betalingsverkeer meer geharmoniseerd zijn. Dan werken mijn passen in heel Europa. Of niet, dan klungel ik volgend jaar nog een keer. En dat hangt van een aantal dingen af, als het aan mij ligt. 
Paus Benedictus XVI roept jongeren op als heilige missionarissen hun leven op het spel te zetten om de wereld te verlichten met de waarheid van Christus. Hij schreef dit in
?
In 1896 ontdekte Henri Becquerel bij toeval het spontane radioactieve verval van uranium met behulp van een fotografische plaat. Met Einsteins E = mc2 werd het in het begin van de twintigste eeuw duidelijk dat door het massadefect bij het splijten van een gram uranium evenveel energie vrij zou komen als bij het verstoken van 2.500 ton goede steenkool. Voor een efficiënte energiewinning moet het verval echter op een of andere manier sneller verlopen. In 1939 lukte het de Duitsers Hahn en Strassman de splijting van 235U op te wekken met een bombardement van neutronen hoewel ze niet begrepen wat er gebeurde. Lise Meitner en haar neef Otto Frisch snapten het wel en publiceerden de verklaring meteen in Nature [1]. De zoektocht naar het in gang zetten van een kettingreactie in radioactieve elementen begon, zowel in Duitsland als in de Verenigde Staten, Rusland en Japan, met als vernietigend resultaat de atoombommen op Japan in 1945. In de jaren vijftig kwamen civiele toepassingen van kernenergie tot ontwikkeling. Na de ongelukken in Harrisburg (1979) en Tsjernobyl (1986) is er wereldwijd weinig meer geïnvesteerd in kernenergie. Is het nu tijd voor een opleving? Een gesprek over de perspectieven van kernenergie met Tim van der Hagen, directeur van het Reactor Instituut in Delft. (door: Claud Biemans)
Afgelopen weekeinde heeft u hier in de serie
Halsema’s felste kritiek is dat de Winter en de zijnen graag gebruik maken van de vrijheid van meningsuiting, maar zodra andersdenkenden zich van hetzelfde instrument bedienen worden uitgemaakt voor: ‘heulers met fascisten en anti-semieten’. Dit is natuurlijk een flauwe manier van debatteren.
Windenergie is het stadium van kinderziektes voorbij. Jaarlijks groeit het marktaandeel met 20 tot 30% en in landen als Denemarken, Duitsland en Spanje draagt het substantieel bij aan de elektriciteitsvoorziening. De afmetingen van windturbines zijn toegenomen, ze zijn beter aangepast aan de netwerken en de windparken zijn langzaamaan richting zee getrokken. De kosten van windstroom komen in de buurt van de kosten van fossiele elektriciteit. Met deze groei ontstaan nieuwe uitdagingen: integratie van windenergie in de totale elektriciteitvoorziening, de stap van windturbines naar (offshore) windcentrales, de erbij behorende eisen van betrouwbaarheid en een verdere afname van kosten. Dit verhaal gaat over de stand van zaken en de perspectieven van windenergie.
Gisteravond was ik op een informatiebijeenkomst voor bewoners die in een van de mooiste stukjes Zaanstreek wonen. Bij hen in de buurt wordt aan een doodlopende weg waarschijnlijk een hotel gebouwd. Waarschijnlijk ja, want de bouwaanvraag is nog niet rond. De projectontwikkelaar wilde graag in een vroeg stadium de omwonenden informeren over de schetsen die zijn gemaakt voor het nu braakliggend terrein.