Gastauteur

2.335 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eerzucht in plaats van hebzucht

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een ingekorte bijdrage van Dick Pels, dat eerder in zijn geheel verscheen in de waterstof. Dick werkt als freelance publicist en is voorzitter van de linksliberale denktank Waterland. Ook is hij de auteur van het boek ‘De economie van de eer‘.

Fighting statue (Foto:Flickr/mmarchin)In 1933 schreef jeugdbeweger en volksonderwijzer Koos Vorrink, de latere voorzitter van de SDAP en de PvdA, een invloedrijk boek met de titel ‘Om de vrye mens der nieuwe gemeenschap’. Fel hekelt hij daarin ?de mateloze tyrannie van het geldbezit, die haar uitdrukking vindt in een dwaze aanbidding van het stoffelik succes?.

In de kapitalistische maatschappij bepaalde het geld de rangorde der waarden: ?Er is geen gemeenschappelik belang hetwelk te dienen de wezenlike opgave van het leven uitmaakt, er is slechts de persoonlike loopbaan, de carrière, het baantje, de jacht naar winst? Andere waarden, zedelike grootheid, opofferingsgezindheid, sociaal verantwoordelikheids- gevoel, trouw aan het gegeven woord, barmhartigheid zijn kwaliteiten, die in de dagelikse werkelikheid geen bruikbare waarden vertegenwoordigen. Daar is niks mee te verdienen, dat wil zeggen, daar is geen geld mee te verdienen?.

Bezitters en bezitslozen waren gelijkelijk met deze kapitalistische mentaliteit besmet: geld en macht te bezitten vormde de trotse zelfvoldaanheid van de eersten; het eenmaal ook zover te brengen de geheime droom van de laatsten. In het bewustzijn van de kapitalistische mens leefde de gedachte: voor geld is alles en iedereen te koop.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mondialisering 4.0

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Pierre Pieterse dat eerder verscheen op zijn eigen weblog ‘Hollands Glorie

Globe (Foto: Flickr/rogiro)Mondialisering is zo snel een hype geworden dat er kennelijk niet eens de tijd was om te komen tot een goede vertaling van deze Amerikaanse ontdekking. Volkomen onterecht spreekt iedereen van ?globalisering?. Dat is inderdaad de letterlijke vertaling van ?globalization? maar niet de juiste.

Deze ?wanduiding? is illustratief voor de duiding. Niets nieuws, ook al niet spectaculair, gewoon een woord dat betekenis geeft aan het feit dat alle plekken op de aarde nu fysiek met elkaar in verbinding staan. Dat stonden ze natuurlijk altijd al, alleen wisten we dat lange tijd niet. Toen we dat wel wisten, konden we niet meteen de verbinding leggen. Zo is de aarde nooit plat geweest, ook niet voordat bewezen werd dat de aarde rond was.

Civilizations als model
Mondialisering is in feite niets anders dan een woord voor iets dat er al lang was, namelijk de mogelijkheid om buiten je eigen grenzen bronnen aan te boren of te verwerven. Zo simpel dat het in een computerspelletje is na te spelen.

civ4 (Foto: Flickr/graye)Wie het weergaloze spel ?Civilization? van Sid Meier heeft gespeeld, weet wat mondialisering inhoudt. Je begint midden op een onzichtbare kaart die je al ?civiliserend? exploreert. Exploreert is het juiste woord, want je gaat op zoek naar ?resources?. In het begin zijn dat ijzer, paarden, en ?luxuries?. Hoe meer land, hoe meer kans op resources, en zo ontvouwt zich geleidelijk wat we ?mondialisering 1.0? noemen. Landjepik. Als een concurrerende civilisatie toevallig net eerder een claim legt op een begeerde grondstof, dan val je hem aan. Je kunt ook gaan handelen, maar dat maakt je afhankelijk, en dat kan op kritieke momenten fataal zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eindelijk klare taal over de OV chip

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een bijdrage van Tim.

De afgelopen week was er veel te doen over de OV chipkaart. De beveiliging is niet veilig en de privacyregels worden geschonden. We gaan nu over naar onze reporter met een reactie van de staatsecretaris.

“Ik zou toch even een lans willen breken voor de OV chipkaart.
Natuurlijk zijn er altijd mensen die het weer beter denken te weten, omdat ze een titel hebben. Die zeggen dan dat we dit project beter hadden kunnen geven aan bedrijven die verstand hebben van elektronische betaalgegevens, maar het zijn toch maar chips en die zitten tegenwoordig overal in. Dus hoe moeilijk kan het zijn. Aan de ene kan heb je al die mensen die klagen dat het te lang duurt, maar als je dan de wet een beetje ombuigt om te voorkomen dat zo’n kaart net als de chipknip moet worden gecertificeerd door de Nederlandse Bank, iets dat veel te veel tijd kost, dan is het ook weer niet goed. We moeten het ook niet zo overdrijven allemaal, zo vaak gaat het nu ook weer niet mis…. of het zijn in ieder geval maar kleine bedragen…… en soms krijg je er ook geld bij dus het is meer een kwestie van pech of geluk, misschien moeten we er maar kansspelbelasting over hef….. Ehm..
Zelf heb ik er helemaal geen last van! .. ja ik maak geen gebruik van het openbaar vervoer, maar ik ben dan ook heel druk bezig met Belangrijke en Gewichtige zaken zoals… onzichtbaar zijn en dat lukt natuurlijk niet in het openbaar vervoer!
Ik vind dit zo’n ontstéllend provinciaal Nederlands debat.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

RFID chip roept veel ethische vragen op

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Herman van Wietmarschen dat eerder verscheen in de Trouw. Herman is onderzoeksjournalist en werkt o.a. voor ‘werkplaats biopolitiek‘.

RFID-chip (Foto:wikimedia commons/public domain)De Trouw van 21 december 2007 berichtte vooral over de privacy-kanten van de opkomende RFID technologie. Grootschalige toepassing van deze minuscule chips in kleding, verpakkingsmateriaal van voedingsmiddelen en andere artikelen maakt een steeds verder gaande inzage in het privéleven van mensen mogelijk. Ook schept dit mogelijkheden voor controlerende maatregelen zoals het nagaan wie welke producten koopt. Ideaal voor het ontwikkelen van marketingstrategieën. Echter deze chips doorbreken ook ethische grenzen.

Tot nog niet zo lang geleden was het aan de geneeskunde voorbehouden om ingrepen te doen in het lichaam van mensen. Operatietechnieken, het injecteren van medicijnen en andere invasieve technieken hebben ingang kunnen vinden in de medische praktijk door de noodsituatie waarin zieke mensen zich kunnen bevinden. Een medische ingreep is meestal niet leuk om te ondergaan, maar er rest vaak geen andere oplossing. Het gaat hier om het genezen of repareren van mensen. We hebben als samenleving het gevoel dat we deze ingrepen mogen doen, om mensen te helpen.

De komst van de plastische chirurgie heeft het beeld van medische ingrepen met het doel te genezen aan het wankelen gebracht. Steeds vaker wordt medische technologie ingezet om mensen ‘mooier’ te maken. De noodzakelijkheid van een handeling is niet meer leidend, het wordt een persoonlijke keuze. Plastische chirurgie wordt een product waar je vaak veel geld voor moet betalen. Er is hier sprake van een verschuiving van ethische waarden ten aanzien van ingrepen in het lichaam. Niet alleen medisch noodzakelijke handelingen mogen het lichaam binnen treden, ook persoonlijke ideeën om het lichaam te verbeteren.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De vierde revolutie

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Kris Verburgh, dat eerder in de Volkskrant verscheen. Kris is auteur van twee populair wetenschappelijke boeken over het universum, evolutietheorie en de werking van de hersenen.

Spirit of Earth (Foto: Flickr/Bram & Vera)De vierde grote revolutie is bezig. Een nieuwe revolutie in het denken, in het beeld dat de mens over zichzelf heeft. Er zijn reeds drie dergelijke revoluties geweest. De eerste werd ingeluid door de Poolse astronoom Nicolaus Copernicus, die verklaarde dat onze planeet niet langer het centrum van de kosmos was. De tweede revolutie was die van Charles Darwin, die duidelijk maakte dat de mens niet door een vingerknip van god werd geschapen maar het product is van miljoenen jaren evolutie. De derde revolutie betreft de werking van onze hersenen, waarbij blijkt dat al onze hopen, hartstochten en herinneringen het resultaat zijn van het geknetter van honderd miljard zenuwcellen onder onze hersenpan.

De vierde revolutie gaat over het hoogste van het hoogste, namelijk over het bestaan van God. De vierde revolutie toont aan dat het bestaan van goden enorm onwaarschijnlijk is en verklaart ook het waarom van het geloof. Volgens dit laatste inzicht geloven mensen niet omdat ze denken dat de goden echt bestaan, maar omdat onze breinen na miljoenen jaren evolutie zodanig in elkaar zitten dat ze juist heel vatbaar zijn voor enorm veel vormen van (bij)geloof.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Krant reïncarneert op internet

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastlogs, deze maal voor een stuk dat eerder verscheen op het weblog Zeitgeisty.

Stapel kranten (Foto: Flickr/deibu)Hoe val je als regionale krant op tussen een woud van concurrenten? De Kentucky Post en Cincinnati Post hebben in ieder geval een radicaal besluit genomen: deze dagbladen hebben, na een periode van 126 jaar, afscheid genomen van hun papieren editie en gaan samen verder als KYPost.com:

After considerable analysis, we determined that the next chapter in the long and successful story of The Post should be found on the Web.


Aldus een persbericht van het mediabedrijf dat het besluit over de migratie nam. Volgens een ietwat pathetisch nieuwsbericht was de redactie niet onverdeeld positief over het besluit.

Workers who for years asked the tough questions had nothing to say as they watched silently as headlines faded into memories. (?) The furious hum of the press is now silent.

Wellicht een doemscenario voor Nederlandse kranten. Maar het zou ook kunnen dat de krant, ten dode opgeschreven, zijn laatste kans heeft gegrepen; dat valt uit de berichtgeving rond dit voorval nog niet op te maken.

Een ding lijkt duidelijk: de krantvervangende website biedt uiteindelijk niet veel contrast met andere nieuwssites, ondanks de aankondiging dat KYPost.com een gebruiksvriendelijk platform zal bieden voor burgerjournalistiek (?citizen journalists and contributors of user-generated content?; wie het verschil weet mag het zeggen).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Amerika’s allochtoon

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Frans Verhagen, dat eerder in De Pers verscheen. Hij houdt zich sinds 1980 intensief bezig met de Verenigde Staten, waar hij studeerde en werkte als correspondent. Recent kwam van hem het boek “De beste wint nooit” uit, wat handelt over de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

Frans Verhagen (Foto met toestemming)Amerikanen zijn graag trots op hun land. Afgelopen donderdag hadden ze reden om dat te zijn. De overwinningsspeech van Barack Obama na Iowa was van grote klasse. Ineens stond daar een potentiële president, en niet meer de ambitieuze politicus die Obama was toen hij bijna een jaar geleden zijn campagne begon. Hier stond iemand met een boodschap, iemand die niet alleen gelooft in zichzelf, maar vooral in de kracht van zijn land, in de kracht van de kiezers. Het zij Amerikanen vergeven dat ze zich goed voelden; ?t is alweer een tijdje geleden dat ze daar reden toe hadden.

Ik heb me wel verbaasd over de Nederlandse commentaren. Hoe bevoogdend is het eigenlijk om Obama steeds maar als zwart te benoemen en dan te pruttelen dat zijn zege toch wel heel opmerkelijk is omdat er geen zwarten in Iowa wonen? Het aardige is dat Amerika in een aantal opzichten veel verder is dan wij denken. Ze kennen niet ons gedebiliseerde taalgebruik, dat deze man met een vader uit Kenia en een moeder uit Kansas een ?nietwesterse allochtoon? zou noemen. Obama is zo Amerikaans als maar kan. Hij is het beste wat Amerika te bieden heeft en dat willen ze weten ook.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eigenlijk zijn we Europeaan

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Alexander Pechtold, fractievoorzitter van D’66.

(Foto: Website Pechtold)Op 19 december besprak de Tweede Kamer samen met de Nederlandse delegatieleiders in het Europees Parlement en het kabinet de Staat van de Unie 2008. Het was een meer dan normaal genoegen met hen over Europa te spreken. Want ik heb de indruk dat zich onder hen steeds meer medestanders verzamelen. Mensen die doorhebben dat Europa een rijdende trein is in positieve zin: de snelste weg naar een goed georganiseerde toekomst. De constructieve houding die D66 altijd al ten opzichte van de Europese Unie heeft gehad krijgt navolging. Minister Donner klaagt dat hij Nederlanders te eurosceptisch vindt. VVD-Kamerlid Henk Kamp vindt dat er ?allerminst iets op tegen? is als mensen zich óók identificeren met Europa. En minister Hirsch Ballin vraagt zich retorisch af wat een mens anders kan zijn dan overtuigd Europeaan, als hij om zich heen kijkt in deze wereld.

Het hadden mijn woorden kunnen zijn. Als ik om mij heen kijk in de wereld zie ik namelijk aan alle kanten dat samenwerking ons bijna alleen maar goed kan doen. D66 heeft net een boek uitgegeven (?Eigenlijk bent u een Europeaan?) waarin op toegankelijk niveau de voordelen van Europa op veel verschillende vlakken worden geïllustreerd. Uit het recente nieuws komt bijvoorbeeld het bericht dat de Europese economie door samenwerking competitiever is dan ooit. En natuurlijk was er ook de klimaattop in Bali. Twee willekeurige gevallen waar Nederland het beter doet door zijn krachten te bundelen met de ons omringende landen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Online nieuws kost niets

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastlogs, deze maal voor een stuk dat eerder verscheen op het weblog Zeitgeisty.

De LA Times (Plaatje: Screendump)LA Times-journalist David Lazarus ziet met lede ogen aan hoe veel berichten gratis te lezen zijn op de website van zijn krant.

Everyone says the Net represents the future of journalism, and that?s probably true. But at this point, no one knows how to make much money at it.

Informatie is geld waard, dus kranten moeten stoppen het gratis weg te geven, is de conclusie. Hoe moet de LA Times zijn 890-koppige redactie anders betalen?

Lazarus confronteert in zijn artikel een aantal jongeren met het feit dat zij wel betalen voor muziek op iTunes, maar niet voor nieuws. Hij krijgt het ontnuchterende antwoord waar hij waarschijnlijk al voor vreesde:

?If I want to read a newspaper, I go online, but I wouldn?t pay for it. Our generation doesn?t pay for things on the Internet.?

Kortom, Lazarus en wellicht velen met hem vrezen voor de toekomst van de krant. Maar snijden kranten zichzelf echt in de vingers door artikelen gratis aan te bieden? Of boren ze juist potentiële abonnees aan?

Misschien, of hopelijk, is de relatie tussen een papieren krant en zijn digitale evenknie er een van toegevoegde waarde en niet het kannibalisme waar Lazarus voor vreest.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Na ABN moet Nederland vooruit kijken

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Lord Flasheart.

ABN Amro World HQ (Foto:Flickr/aloxe)Het economische event het afgelopen jaar in Nederland was de overname van ABN Amro. Al blijken diverse ?losse eindjes? af en toe nog steeds de kranten te halen, toch zou je in de relatieve rust bijna vergeten hoe de keiharde overnamestrijd aan het begin van de zomer wekenlang het economisch nieuws en het publieke debat beheerste. In de vele bespiegelingen over dit proces kwam regelmatig de verzuchting langs dat deze overname bewees dat de uitverkoop van Nederlandse bedrijven nu echt begonnen is. In het kielzog werd alweer geroepen om beperking van de aandeelhoudersmacht en zelfs de terugkeer van gouden aandelen.

Behalve de vraag in hoeverre dit negativisme gerechtvaardigd is -immers, veel (Nederlandse) aandeelhouders van ABN Amro krijgen door de overnamestrijd ineens twee keer zoveel betaald voor hun aandelen als enkele maanden geleden; in die zin is met de huidige prijs zeker geen sprake van uitverkoop- kan je de vraag stellen of het bestrijden van overnames Nederland de beste kansen biedt om de komende decennia een concurrerende natie te blijven.

Ik denk van niet.

In de eerste plaats past de ontwikkeling naadloos in een veel grotere trend van toenemende wereldwijde economische dynamiek en verwevenheid. De Amerikaanse managementgoeroe Chris Zook voorspelt dat van de 500 grootste bedrijven ter wereld over 10 jaar ongeveer een derde niet meer bestaat en nog eens een derde zijn strategie fundamenteel veranderd heeft. Slechts voor een derde van de bedrijven is het dan nog business as usual, een belangrijk gegeven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Was de herrie de moeite waard?

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Simon.

Het begint met “verwende kereltjes bij de politie” en “gefrustreerde vakbondsbaasjes”. Het eindigt met excuses. De rel rond de politiestaking tijdens de wedstrijden Ajax – PSV en Feyenoord – AZ escaleert dit weekend volledig. Tijd om de balans op te maken.

Henk Kesler, directeur betaald voetbal van de KNVB en hoofdrolspeler in de soap, heeft alle commotie aangewakkerd. Het begint allemaal met de vertegenwoordigende vakbonden ACP en ANPV. Die willen hun (loon)eisen kracht bijzetten door te gaan staken tijdens de voetbaltoppers in de Nederlandse eredivisie. Omdat beide wedstrijden ondersteuning van de politie nodig hebben, beraden de burgemeesters van Amsterdam en Rotterdam zich over de consequenties. Hun besluit om de wedstrijden niet door te laten gaan, valt in verkeerde aarde bij de heer Kesler.

Een persconferentie volgt, waarvan we allemaal de gevolgen kennen. Noem het opruiing, noem het populistisch, de directeur betaald voetbal is het niet eens met de gang van zaken. En dat laat hij merken. Hij veroordeelt de stakingen en suggereert dat de minister deze stakers geen cent extra moet geven.

De politievakbonden reageren woedend en de minister van Binnenlandse zaken distantieert zich van de beeldvorming. Ook binnen de KNVB klinken andere geluiden. Henk Kesler vertegenwoordigd maar twee procent van de leden van de KNVB. De voorzitter van de KNVB is duidelijk en de voorzitter van de raad van toezicht van de KNVB, Benk Korthals, eist zelfs excuses. En, om een lang verhaal kort te maken, die komen er ook. Er is ook niets mis met de politie, in tegendeel zelfs, de samenwerking verloopt juist perfect.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De armoede van het zorgdebat

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor interessante gastloggers, deze maal voor Marc van Ooijen. Hij is senior adviseur bij CC Zorgadviseurs.

Ondanks de komst van een nieuwe regering, waarvan in ieder geval de PvdA claimt dat ze een socialer beleid neerzet, is de Haagse retoriek over de gezondheidszorg het afgelopen jaar niet veranderd. De meest recente uitspraken van staatssecretaris Bussemaker over de vermeende koude sanering die thuiszorgorganisaties op dit moment doorvoeren zijn hier slechts één voorbeeld van: de markt wordt gezien als de oplossing voor alle problemen. Het is jammer dat met de komst van de PvdA en de ChristenUnie in het kabinet de discussie over wat nodig is in de zorgsector in de komende jaren niet is bijgesteld. Een fundamenteler probleem is dat de huidige drie regeringspartijen, voor wat betreft hun koers ten aanzien van de toekomst van de zorgsector, in ideologische zin totaal de weg kwijt zijn. Door hun haast blinde omarming van noties van marktwerking in de gezondheidszorg snijden zij namelijk enkele historische banden met hun eigen gedachtegoed over maatschappelijke en bestuurlijke verhoudingen door.

Mislukte marktwerking
Binnen de gezondheidszorg wordt al een jaar of tien een debat gevoerd over marktwerking. Dit heeft er onder andere toe geleid dat ziekenhuizen een, overigens zeer beperkt, deel van hun budget verkrijgen via onderhandelingen over de zogenaamde DBC?s (?Diagnose-behandel-combinaties? die alle activiteiten vanaf de diagnose tot en met de behandeling beschrijven. Ziekenhuizen en zorgverzekeraars stellen in onderhandeling met elkaar de tarieven hiervoor vast) en dat huishoudelijke verzorging inmiddels via openbare aanbestedingen tegen zo laag mogelijke tarieven wordt ingekocht. Oogmerk van de marktwerking in de zorg is dat de concurrentie tussen zorgaanbieders toeneemt en dat zij om die reden efficiënter gaan werken, waardoor de kosten in de hand worden gehouden.

Vorige Volgende