De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Portefeuillepijn: het budget voor 2011 is erdoor

Net als overal is el presupuesto, het budget van de federale overheid, ook in Mexico het belangrijkste parlementaire moment van het jaar. Dit jaar gingen de onderhandelingen in Mexico Stad vrij soepel en kon de spending bill er in vrij korte tijd doorheen worden gejast. Lang niet iedereen is er desondanks blij mee, want de geoormerkte miljarden sterken vooral oppositiepartij PRI, terwijl de strijd tegen de openbare veiligheid een knauw krijgt.
Minder geld voor universiteiten dan verwacht, minder geld voor de rechterlijke macht dan verwacht. Veel geld voor de nieuw op te richten landelijke politiemacht, terwijl de deelstaten die door de oppositionele PRI worden geleid heel wat meer geld binnen konden slepen. Het is allemaal niet heel erg spectaculair, maar de gevolgen voor volgend jaar kunnen groot zijn.
Het federaal budget wordt jaarlijks vastgesteld in San Lazaro, het Mexicaanse Binnenhof, in Mexico Stad. El Presupuesto zegt veel over welke kant het land op gaat. Extra geld voor militairen betekent hogere militaire activiteit in brandhaarden, minder geld voor de rechterlijke macht betekent een nog grotere druk op een totaal niet functionerend justitieel systeem. En terwijl het onderwijs in Mexico aan een opkikker toe is, krijgen de universiteiten (die chronisch te weinig geld krijgen) maar een paar miljard extra.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
The Presurfer | Zero footprint shirts

Zero Footprint Shirts: The Leaf Series. Needed: various leaves, glue.
Designed by American artist Dave Rittinger.
Meer verstrooiing bij The Presurfer, @presurfer.
Geen Commentaar: China 2030
(Linktip: Laïcard)
“PvdA heeft meer aan PowNed dan aan de VARA”
Quote van de Dag: Vingerafdrukken niet persoonlijk
Vingerafdrukken zeggen in het geheel niets over iemands persoonlijkheid, dus zijn ze niet persoonlijk.
Faalburgemeester Aleid Wolfsen (PvdA) van Utrecht laat blijken dat hij óók niets van privacy snapt.
Quote du Jour | Insane waste
HALF of all fish caught in the North Sea are thrown back overboard DEAD (FishFight.net)
Een ‘knettergekke verspilling’ noemt de Britse campaigner en tv-kok Hugh Fearnley-Whittingstall het teruggooien van vers gevangen máár inmiddels overleden vis in de Noordzee. Ook de vissers doen dit met grote tegenzin, maar ze kunnen niet anders want volgens de EU-regels mogen ze het niet aanlanden. De visquota van de Europese Common Fisheries Policy (CFP) hebben tot gevolg dat bepaalde vissoorten -waarvoor het quotum al is bereikt- na vangst worden teruggegooid. In Noorwegen daarentegen geldt een aanland-plicht voor alles wat wordt opgevist, zodat men precies weet wat er gevangen wordt. Maar Europese vissers gooien dus noodgedwongen de helft van hun vangst weer overboord: dood …krabbenvoer.
Sharpe stapt op
Onthullingen bleven elkaar opvolgen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.