DATA - Wat nou als we de EU als 1 land beschouwen? Dan zouden ook deze Olympische spelen nu al een enorm succes zijn.
Met dank aan de Medaltracker. Status 12 uur vandaag.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Nederland stond tot voorheen overwegend positief tegenover Europese integratie. Die tijden lijken voorbij sinds het euroscepticisme van Pim Fortuyn, eind jaren ’90.
Sindsdien heeft Nederland massaal NEE tegen de Europese grondwet gezegd en gooide Geert Wilders hoge ogen met zijn anti-Europacampagne.
Hoe is deze omslag te verklaren? Op deze vraag gaat communicatiewetenschapper prof. dr. Claes de Vreese nader in. Hij onderzoekt de interactie tussen media en politiek.
Op de website fastfacts.nl spreekt hij in een filmpje over de dynamiek van (Nederlandse) politiek, media en publieke opinie.
De politiek en de media wijzen graag met een beschuldigende vinger naar elkaar. Een belangrijk fenomeen in deze wisselwerking is ‘framing’; hoe ‘verpak’ je informatie het meest doeltreffend?
Bij Studium Generale werd tijdens Het Grote Mediadebat ook gesproken over de relatie tussen media en politiek. Dr. Thomas Schillemans, filosoof Rob Wijnberg en voormalig campagnestrateeg Kirstel Verdel spraken over de mogelijkheden, effecten en mate van objectiviteit in verslaggeving van bijvoorbeeld politieke gebeurtenissen. Kijk hier de lezing terug.
Tekst: Ruben Dieleman
Weet iemand van welk merk de auto’s zijn die in dit filmpje voorkomen? Het lijken mij Amerikaanse auto’s, maar ik kan me vergissen. Ik kan nog geen Simca van een Austin Martin onderscheiden, dus u kunt behulpzaam zijn, lieve dames en beste heren. Weest u het eens!
Ik ben ondertussen, behalve met de Olympische Spelen (die me eigenlijk geen reet interesseren, maar je kijkt naar die NOS-live streams, en je gaat van het boksen naar het gewichtheffen naar het volleybal. Je gaat dus niet naar het zeilen, het kruisboogschieten, het kakhokkie of het evenzeer gevreesde paardrijden. Het gewichtheffen is nu afgelopen, tenzij ze nog een gewichtklasse overhebben van 250 kg of meer, ik bedoel van de echte mastodonten, maar ik denk het niet. Het volleybal is sinds 1996 ook nauwelijks geëvolueerd, meende ik bekeken te hebben. Vooral het damesvolleybal staat stil. In het turnen gebeuren er wel nieuwe dingen: een atleet slaagt er heel soms in om een Van Gelder diréct te combineren met een Uchimara – ik verzin uiteraard wat namen – met een dubbele schroef, maar in het algemeen laat zich zeggen dat er niks nieuws gebeurt. De marathon of de 10 kilometer waren doodnormaal. Niemand die onderweg een radslag maakte, bijvoorbeeld. Het fietsen op de baan was ook zo normaal, niemand die zich een breuk reed) ik ben ondertussen, zei ik, begonnen aan het herlezen van een roman van Dan Jacobson, die nu al wel ruim 80 jaar oud moet zijn: The confessions of Josef Baisz.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
DATA - Usain Bolt vs. 116 years of Olympic sprinters. His 9.63 set an Olympic record in the 100. Based on the athletes’ average speeds, if every Olympic medalist raced each other, Usain Bolt (the London version) would win, with a wide distribution of Olympians behind him. So how far ahead of every Olympic medalist is he?
Meer verstrooiing bij the Presurfer
Beeld: NYT
Een vette kop boven een artikel van van gisteren: Meer NL’ers weg vanwege crisis, waarmee de NOS vooruitloopt op de nieuwe cijfers waarmee het CBS donderdag komt. De NOS:
Steeds meer Nederlanders emigreren. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat in de eerste vijf maanden van dit jaar ruim 52.000 mensen naar het buitenland verhuisden. Dat zijn er 344 per dag.
In diezelfde periode vorig jaar vertrokken er zo’n 47.000 Nederlanders. Morgen komt het CBS met cijfers over de maand juni. Daaruit blijkt dat in die maand opnieuw meer Nederland zijn geëmigreerd.’
Ik heb al heel vaak geschreven dat er geen journalist is in Nederland die iets van de migratie snapt; behalve dan pseudo-journalisten die de zaak misleiden. Alles wordt door elkaar geklutst: inwoners van Nederland (wie staat ingeschreven in de Gemeentelijke Basisadministratie [= bevolkingsregister]) worden verward met Nederlanders / buitenlanders (hetgeen betrekking heeft op nationaliteit); en die tegenstelling wordt vervolgens weer verward met allochtonen /autochtonen (dat gaat over herkomstgroep- en geboorteland).
Als je kijkt naar de NOS-tekst dan is de laatste regel inderdaad juist: ‘Daaruit blijkt dat in die maand opnieuw meer Nederland zijn geëmigreerd.’ Dat gaat dus over inwoners van Nederland, want dit zijn die cijfers van het CBS over de eerste 5 maanden: totaal 47.023 emigranten in 2011 en – volgens de voorlopige cijfers 52.382 in 2012. Dat is een vette stijging van 5.000 in één jaar tijd.
Terwijl de moessons een Nederlands dagje aan het strand of een picknick in het park onmogelijk maken, vieren tienduizenden jongeren in hartje Boedapest een feestje op het Óbudai-eiland. Sziget is de Hongaarse variant van Pinkpop, en werd vorig jaar uitgeroepen tot ‘Best Major Festival’ bij de European Festival Awards.
Voor wie zich afvraagt waarom ‘ie deze week niet naar het zonnige Boedapest is vertrokken, of zich al teveel een oude lul voelt om in een eenpersoonstentje te slapen en door de modder te hossen, is er gelukkig de live-feed.
Main stage
A38 stage
OTP Bank / World Music stage
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Often people totally miss the books in favor of the movies that spring rom them. With film adaptations of Philip K. Dick stories like Total Recall, which tend to veer so wildly that you might not recognize even if you had read the source material, it’s understandable. But as it turns out, there are a lot more movies that we didn’t realize were based on books.
Burgermeester Michael Bloomberg van New York kreeg iedereen, zelfs Jon Stewart, over zich heen toen hij onlangs met het plan kwam om bekers frisdrank groter dan 16 ounce (≈0,5 liter) te gaan verbieden in restaurants, bioscopen, stadions en deli’s. Het schijnt dat een kwart(!) van de New Yorkers echt obees is. Vooral de arme, laag opgeleide, oudere bewoner van the Bronx of Brooklyn is er slecht aan toe. En frisdranken van 20 ounce (met omgerekend zeventien suikerklontjes) of meer zijn daar deels verantwoordelijk voor. Maar het plan werd meteen ‘geframed’ als ‘De Verloochening van Amerika’s Oerprincipes’ en vooral ook als ‘De Aanval op de Vrijheid’. Helaas.
Bloomberg zelf verdedigde zijn plan door te zeggen dat ook met een verbod iedereen nog steeds de vrijheid heeft om zich met suiker geweld aan te doen. Een panel van economen denkt dat een ‘soda ban’ daarom ook geen zin heeft – Amerikanen komen op wat voor manier dan ook toch wel aan hun calorieën.
Maar het is de vraag of Amerikanen die vrijheid echt hebben, en daarmee of ze die ook ooit echt hebben gehad. Keuzes worden bepaald door de opties die je worden voorgeschoteld. James Surowiecki van The New Yorker wijst terecht op de ‘default bias’ die we als consument hebben: we ‘kiezen’ vaak voor de ‘standaard’-optie die ons gepresenteerd wordt. En wat we ‘willen’ wordt bepaald door wat en hoe er wordt aangeboden.
Politici vertrouwen in toenemende mate op online bronnen voor hun informatie, zo blijkt uit onderzoek van PR-bureau Fleishman-Hillard. Marjolein Kampschreur, Senior Account Executive bij Fleishman-Hillard, beschrijft waar de online kansen liggen voor lobbyisten.
Online informatiebronnen zijn in toenemende mate een bepalende factor voor de standpuntbepaling van Tweede Kamerleden. Dit blijkt uit onderzoek van communicatieadviesbureau Fleishman-Hillard.
Belangrijkste conclusie: negen van de tien Kamerleden zeggen dagelijks gebruik te maken van zoekmachines als Google om informatie in te winnen. Ook hebben Kamerleden vertrouwen in online informatiebronnen. Fleishman-Hillard voerde het onderzoek uit onder 31 zittende Kamerleden, waarbij alle partijen zijn vertegenwoordigd.
Deelname online debat van belang in public affairs
“In de Europese, maar vooral ook de Nederlandse politiek is de online wereld in toenemende mate de ‘place to be’ als het gaat om deelname aan het maatschappelijk debat”, aldus Jacques Bettelheim, Director Public Affairs bij Fleishman-Hillard. Bettelheim: “Het is dan ook belangrijk om goed op het internet vertegenwoordigd te zijn en deel te nemen aan het online debat. Waar Search Engine Optimization (SEO) eerder voornamelijk gedreven werd vanuit marketing, zetten we deze techniek in toenemende mate in voor public affairs doeleinden.”
Integratie van PR, public affairs en digital
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Is de miljoenenclaim die de nabestaanden van het schietdrama in Alphen aan de Rijn tegen het politiekorps doen billijk? Criminologe Therese Klok meent van niet.
Volgens nu.nl loopt er een miljoenenclaim tegen de politie van Hollands Midden, mijn oude korps, vanwege de fouten die er mogelijk gemaakt zijn bij het verlenen van de wapenvergunning aan Alphen-schutter Tristan van der Vlis.
Dezelfde dienders die de noodlottige zaterdag 9 april 2011 dagenlang gewerkt, geruimd en getroost hebben, worden nu aangeklaagd door de nabestaanden en slachtoffers.
Dat het die agenten ook niet in hun koude kleren is komen te zitten, zelfs al zijn die kleren een politie-uniform, maakt voor lokale letselschadejurist Orlando Kadir niks uit.
Hij stelt dat “de nabestaanden en slachtoffers met grote financiële problemen kampen. Zaken werden gesloten omdat klanten wegbleven na de schietpartij en ondernemers kunnen door psychische en lichamelijke klachten niet meer werken.”
Ok, misschien krijgen niet diezelfde politieagenten een claim, maar wel hun collega’s van de afdeling bureau Bijzondere Wetten.
Vergunning
Om voor een wapenvergunning in aanmerking te komen, moet je als aanvrager aan bepaalde eisen voldoen. Deze kan schriftelijk worden aangevraagd, middels een formulier, bij de korpschef van de regiopolitie van de desbetreffende woonplaats. Het ligt aan de aard van de vergunning (jacht, verzamelaar of sport) en of je de afgelopen 4 tot 8 jaar een strafblad hebt gecreëerd, of je er een krijgt. Een wapenvergunning is maximaal 1 jaar geldig.
Wat doe je als je verantwoordelijk bent voor een kerncentrale die op ontploffen staat? Veel vergaderen natuurlijk, en vluchten. Dat is in het kort wat de door Tepco beschikbaar gestelde videobanden over de dagen na de kernramp in Fukushima laten zien.
Tenminste, wat ze willen laten zien. Want van de 150 uur video is maar 1 uur voor publiek beschikbaar, is niet al het geluid te horen, zijn er biepjes op cruciale momenten en zijn gezichten van medewerkers vaag gemaakt. Dit alles zogenaamd onder het mom van privacy.
Wat zie je dan wel? Een paar Japanners waren zo aardig om in het Engels wat zaken er uit te vissen. Bestuurders die weglopen als het spannend wordt en medewerkers die in elkaar duiken als ze zich realiseren hoe erg het eigenlijk allemaal is.
Hier een sample:
Interessant zijn de stukken waarin de Tepco directie probeert vast te stellen wanneer ze gaan evacueren en waar later blijkt dat de premier dat heeft geblokkeerd.
Ook leerzaam is de reactie van Tepco op de reeds publieke mededeling dat er een explosie is geweest in reactor 3. Ze besluiten dat statement ook maar te maken, niet omdat ze het zeker weten, maar omdat het opportuun is.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.