Hoe de Republikeinse Partij de partij van de blanke man werd

LONGREAD – Ian Haney López laat aan de hand de verkiezingsstrategieën van George Wallace, Barry Goldwater en Richard Nixon zien hoe de Republikeinse Partij vanaf de zestiger jaren gecodeerd racisme adopteerde als de sleutel tot electoraal succes.

Hier een voordracht van Haney-Lopéz over gecodeerd racisme in de hedendaagse politieke arena op TEDx.

Open waanlink

  1. 1

    @prediker: Pah. De lol zit ‘m d’r echt in dat de typische republikeinse stemmer -de oudere blanke man- gedoemd is om uit te sterven. Op basis van demografische ontwikkelingen (jonge latinos/hispanics) zou texas in 2028 een democratisch bastion kunnen zijn. En niks redneck state. Wat ook betekent dat presidentsverkiezingen een eitje gaan worden, gezien het aantal kiesmannen van Texas.

    Toegeven, 2028 is ver weg, en de republkeinen gerrymanderen d’r ondertussen een aardig eind op los. Maar toch..

  2. 2

    @1: In een tweepartijenstelsel is de dynamiek zo dat een grote verschuiving een kant op nooit lang kan duren. Of de partij schuift, of de kiezers schuiven. Het is letterlijk zo dat als een partij 80% lijkt te krijgen, mensen op de andere partij gaan stemmen, zonder te letten op standpunten.

    Vrije Marktpolitiek, waarbij niet je denkbeelden van belang zijn, maar met welke ideeën je de meeste aanhang en dus macht kan krijgen. Die George Wallace is daar een treurig voorbeeld van.

  3. 4

    @3 Moet je me toch eens uitleggen hoe je “anti-blank racisme” haalt uit een voordracht die uitgebreid uit de doeken doet hoe blanke politici gecodeerde taal gebruiken om hun anti-zwarte racisme bij de kiezer ingang te doen vinden.

    Heb je misschien een citaat uit die voordracht van Haney-Lopéz waaruit dat “anti-blanke racisme” blijkt. Want volgens mij heeft deze het daar helemaal niet over de Kerstman gehad, laat staan z’n kleur.

  4. 6

    @5 Haney-Lopéz geeft daar een aantal overtuigende voorbeelden van.

    Reagans spookbeeld van de “welfare queen” is er één. Daar krijgen de meeste blanke Amerikaanse kiezers de voorstelling bij van een alleenstaande zwarte vrouw met zes kinderen van vier verschillende mannen, die teert op sociale voorzieningen.

    Overigens heeft de campagnestrateeg voor Reagan en Bush sr., Lee Atwater, met zoveel woorden toegegeven dat men bewust middels gecodeerd taalgebruik suggereerde zwarten weer achter te stellen, om zo stemmen onder blanken in het Zuiden te winnen.

    Een ander voorbeeld (dat Haney-Lopéz achterwege laat) is de manier waarop naar aanloop van de verkiezingen in 2012 eindeloos doorgezeverd werd (door Donald Trump bijvoorbeeld) over Obama’s geboorte-akte, samen met de suggestie dat hij eigenlijk in Kenia geboren zou zijn. De subtext is natuurlijk: ‘het is helemaal geen echte Amerikaan, het is een domme Afrikaanse nikker’.

  5. 7

    Natuurlijk is de subtext “domme nikker” en betreft het hier geen aluhoedjes. Zo denken blanke mensen nu eenmaal. Als ze nu gewoon wat meer pigment zouden hebben gehad dan was er hemel op aarde, maar helaas hebben we nog steeds pigmentarmen.

  6. 8

    @7 – Volgens mij is er hier niemand die beweert dat als er nou maar geen blanken meer waren, dat racisme niet meer zou bestaan, en dat dan het paradijs op aarde zou neerdalen.

    Dat is gewoon een stroman.

    Feit is dat de VS nog altijd voornamelijk uit blanken bestaat, feit is dat die een betere sociaal-economische positie innemen dan zwarten, latino’s en wat-dies-meer-zij, en feit is dat ze dat graag zo houden.

    Haney Lopéz toont in zijn stuk gewoon spijkerhard aan dat subtiel inspelen op racisme loont sinds George Wallace dat tot zijn politieke strategie maakte, en dat dit is overgenomen door anderen, waaronder Nixon, Reagan, etc.

    Ik heb nog geen inhoudelijk argument van jou mogen vernemen dat daar ook maar iets op afdingt.

  7. 9

    @8
    Hij toont niets anders aan dan vooroordelen. Gemiddeld gesproken staat de gemiddelde Koreaanse Amerikaan er beter voor dan de gemiddelde blanke Amerikaan bijvoorbeeld.

  8. 10

    @8: Feit is dat de VS nog altijd voornamelijk uit blanken bestaat,

    Dat is een beetje te kort door de bocht: de blanken in de V.S. stemmen niet als monolithisch blok. Europese joden, Ieren en Italianen neigen naar Democratische zijde, terwijl blanken van Duitse, Britse maar ook Oost-Europese afkomst vaker Republikeins stemmen.

    Maar een meerderheid van de blanken in V.S. (volgens mij rond de 55%) stemt conservatief, dat klopt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren