Zo, het dooit... de Kleine IJstijd is alweer voorbij, maar de Grote Boelschijt die blijft. Vorige week werd er in de Kamer zelfs een heus Climategate-debatje gevoerd omdat VVD-Kamerlid Helma Neppérus het verschil tussen weer en klimaat niet begrijpt. Maar wat wil je ook als een artikel uit NewScientist zo wordt uitgelegd verdraaid op GeenStijl? Daar raakt de goedwillende burger van in de war! Klimaatontkennende onzin-artikelen verklonteren het medialandschap als vieze dooisneeuw onze straatgoten. Tot overmaat van ramp heeft @ajboekestijn sinds een paar dagen een lekkend huis, maar weet hij niet hoe het komt? Misschien kan zijn DDS-blogbuddy Labohm hem even uitleggen waarom het water op zijn dak, ondanks tien jaar global cooling, toch nog steeds vloeibaar is? Verwarring alom! En hoe komt dat? Omdat de Amerikaanse en Noord-Europese (burger)journalisten de afgelopen weken wat sneeuw zagen. De rest van de wereld inclusief de Inuïts hadden het veel warmer dan normaal. Waardoor werd dat veroorzaakt? Een zwakke Arctische Oscillatie zorgde ervoor dat koude poollucht zich zuidwaarts kon verplaatsen. Climate Denial Crock of the Week legt het even uit: helder en kalm: It's so Cold, there can't be Global Warming
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Nu de vorst op het Noordelijk Halfrond wat langer aanhoudt dan we de afgelopen jaren gewend waren weten klimaatontkenners het onderzoek van een gerenommeerd klimaatwetenschapper succesvol in de media te spinnen. Mojib Latif van het Leibniz Institute is co-auteur van een in 2008 gepubliceerd Nature-artikel getiteld: Advancing decadal-scale climate prediction in the North Atlantic sector. Op basis van onderzoek aan de variatie in zeewater oppervlakte-temperatuur wordt in het artikel geconcludeerd dat door natuurlijke variaties in de North Atlantic en tropical Pacific de komende tien jaar antropogene temperatuurstijging tijdelijk teniet wordt gedaan. In de Noord-Atlantische regio zal tijdelijk een lichte afkoeling worden waargenomen en in de tropische Pacifische regio een stabilisatie. Zijn boodschap is helder: variatie in de oceaan overroelt tijdelijk de temperatuurstijging, waarschijnlijk niet langer dan 10 jaar.
Mojib Latif, wiens onderzoeksresultaten ook worden gebruikt door het IPCC, is een van de honderden wetenschappers die continu bijdragen aan het vergroten van onze kennis van het klimaat op aarde. Ook hij is ervan overtuigd dat antropogene stijging van de CO2 concentratie in de atmosfeer leidt tot een mondiale temperatuurstijging. Helaas wordt Latif nu door de klimaatontkenners naar voren geschoven als zijnde de boodschapper van de zo vurig verlangde global cooling. Deze groep mensen die doorgaans alle positieve feedbacks bagatelliseren zijn opeens heel erg gelovig in één specifieke negatieve feedback: de variatie in zeewatertemperatuur. In de Guardian verwoordt Latif zijn ontsteltenis: “It comes as a surprise to me that people would try to use my statements to try to dispute the nature of global warming. I believe in manmade global warming”. Hoe frusterend moet het dan zijn om te zien dat jouw wetenschappelijke onderzoek en genuanceerde interpretaties worden misbruikt voor het produceren van tendentieuze quatsch door een stel beroepsfarizeeërs en er onnozele interpretaties in de sensatiemedia opduiken die uit jouw naam een Kleine IJstijd van 30 jaar voorspellen?! Tamelijk storend, lijkt mij zo, maar dat is de prijs die we betalen in een wereld waar iedere gek zijn zeepkist heeft.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.