Geen medelijden met Roman Polanski

Enkele dagen geleden werd bekend gemaakt dat de beroemde Pools-Franse regisseur Roman Polanski was opgepakt in Zwitserland. Hij zit daar nu in de cel, in afwachting van uitlevering aan de Verenigde Staten voor een misdrijf dat hij ruim dertig jaar geleden gepleegd zou hebben. In 1977 heeft hij, volgens de verklaringen, een 13-jarig meisje verkracht. De filmwereld is dan ook in rep en roer. Waarom zou je Polanski, regisseur en schrijver van fantastische films als Rosemary's Baby, Frantic en The Pianist nu, na zoveel tijd, nog oppakken? Heeft het juridisch systeem in de VS soms iets te bewijzen? De Franse minister van cultuur was zeer kritisch en zei dat Amerika zich in deze zaak van haar slechtste kant liet zien: "Om te zien dat hij voor de leeuwen wordt geworpen en in de gevangenis wordt gestopt vanwege een zeer oude geschiedenis ? en hij reisde naar een evenement dat hem eerde ? is absoluut verschrikkelijk."

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Clarke: stel de doelen in Afghanistan bij

Afghanistan (Foto: Flickr/Army.mil | Staff Sgt. Isaac A. Graham)

Sinds we door hebben gekregen dat Afghanistan niet in vier jaar kan worden omgetoverd tot een democratie naar westers model, is er een debat gaande over ‘hoe’ en ‘hoeveel’. Hoe luidt onze militaire en civiele strategie in Afghanistan? En hoeveel troepen en doden zijn daarvoor nodig en/of acceptabel?

Tevens is er in veel landen de discussie; moeten we wel militairen sturen naar Afghanistan? Dit is echter vooral een politieke discussie, geen strategische.

Waarom zitten we er ook alweer? Eind jaren negentig was de regering Clinton ervan overtuigd dat Afghanistan een gevaar vormde voor de VS. Hoge functionarissen als Richard Clarke wezen de belangrijkste personen binnen de regering, de FBI en de inlichtingendiensten erop dat er gevaar schuilde in Osama bin Laden en zijn handlangers. Het terroristische netwerk rond Bin Laden en zijn ideologische kompanen trainde in de onherbergzame gebieden van het land.

Destijds kregen Clarke en zijn discipelen te weinig voet aan de grond binnen het leger en de inlichtingendiensten om de gevaren aan te kaarten. Afgezien van enkele precisiebombardementen (die faalden) had Al-Qaeda weinig te vrezen van de Amerikanen. De regering Bush had al helemaal lak aan de waarschuwing voor de terroristen.

Omslag
Na 11 september veranderde dit vanzelfsprekend. Opeens zag iedereen het licht en werd Afghanistan het land waar we de daders van de aanslagen moesten zoeken. De regering Bush stelde de Taliban een ultimatum: lever Osama Bin Laden en zijn handlangers uit, dan vallen we jullie niet aan. Het ultimatum verliep en de rest is geschiedenis.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Fluisterend koren

“When wheat is ripening properly, when the wind is blowing across the field, you can hear the beards of the wheat rubbing together. They sound like the pine needles in a forest. It is a sweet, whispering music that once you hear, you never forget.”

Norman Borlaug, die in 1970 de Nobelprijs voor de vrede won voor zijn werk aan granen die de groeiende wereldbevolking redden van de hongersnood, overleed afgelopen nacht.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Moslims in de VS

“You know how everyone loves their congressman but hates Congress? It’s almost the same for Muslims. People… might be afraid of Islam in totality, but when you think of Muslims you actually know and interact with, they don’t scare you. They’re not radically different.”

Mevrouw Talat Magna is een boekhoudster uit Falls Church in de VS. Ze reageert tegenover de Christian Science Monitor op een onderzoek over de positie van moslims in de Amerikaanse maatschappij. Zelf voelt ze zich niet gediscrimineerd, maar de dreiging blijft en dat heeft invloed op haar. Daarmee bevestigt ze het beeld dat het onderzoek geeft.

Onderzoek van The Pew Forum on Religion & Public Life wijst namelijk uit dat 58% van de Amerikanen denkt dat moslims veel discriminatie ondergaan. Dit is een erg hoog percentage vergeleken met andere religies. Alleen homo’s en lesbiennes scoren hoger in de categorie discriminatie. Er is een dalende trend zichtbaar in het aantal Amerikanen dat overtuigd is van de gewelddadigheid van de Islam. Vier op de tien Amerikanen denkt dat de Islam geweld meer aanmoedigt dan andere religies.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Amerikaans links trekt de beurs

signatjoewilsonrallyWie had er voor vandaag ooit van Rob Miller gehoord? Bijna niemand. Toch is de democratische kandidaat voor de Amerikaanse congresverkiezingen in 2010 sinds gisteren in het bezit van een rijk gevulde campagnekas. Duizenden mensen hebben geld gestort om hem te steunen. Niet omdat ze weten wie hij is, maar omdat ze weten wie het huidige congreslid voor het tweede district in South Carolina is: Joe Wilson: oftewel de Obama-boeroepman.

Niet dat afgevaardigde Wilson nou erg bekend was, zeg, vorige week. Maar dat is hij sinds gisteren wel. Met zijn “You Lie!”-uitroep tijdens president Obama’s speech voor het Congres vatte Wilson de hete Health Care-zomer samen. Op lokale bijeenkomsten waarin veelal democratische afgevaardigden het nieuwe systeem probeerden uit te leggen, werd daar ook vooral gescholden door -voorzichtig gezegd- volkomen gestoorde idioten. Figuren die Obama met Hitler vergeleken, zijn ziektekostenplannen met de Endlösung en anderszins moeite hadden met denken. Wilson toonde aan dat ook de republikeinse partij voor een groot deel bestaat uit volstrekte “wingnuts”, die ieder contact met de rede en realiteit hebben verloren.

joewilsonEen paar uur later bood Wilson, na druk van zijn collega’s in Washington, zijn excuses aan. Maar toen was het al te laat. Via progressieve weblogs en websites van linkse activisten schakelen democraten nu een typisch Amerikaans drukmiddel in: support the other guy. Dat merkte de bijna karikaturaal gestoorde Michelle Bachman uit Minnesota nadat ze claimde dat een groot deel van de democraten in Washington anti-Amerikaans waren. Bachman’s tegenstander in de komende verkiezingen heeft inmiddels al een flink gevulde partijkas.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Verschrikkelijke beslissing

“Ik vind dit een verschrikkelijke beslissing. Het is duidelijk een politieke overweging. Ik zie geen andere rationele reden waarom ze dit zouden doen.”

Cheney reageert op het besluit van de regering Obama een onderzoek te openen naar de harde ondervragingsmethoden door de CIA van de vorige regering. Verder zegt hij:

“Ik denk dat hij aan het proberen is zijn verantwoordelijkheid te ontduiken. En ik denk dat dat verkeerd is.”

Wie welke verantwoordelijkheid nou ontduikt blijft echter wat onduidelijk.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Cartooncrisiscrisis

“You can count on violence if any illustration of the prophet is published. It will cause riots, I predict, from Indonesia to Nigeria.”

Ibrahim Gambari, een ondersecretaris-generaal van de VN, was één van de experts aan wie Yale University Press had gevraagd of het een goed idee zou zijn om een boek waarin plaatjes van/over Mohammed staan te drukken. Onder andere door Gambari’s commentaar wordt het boek uitgegeven zonder cartoons, tekeningen en schilderijen waar Mohammed op figureert.

De ironie is dat het boek een wetenschappelijke verhandeling is over de gebeurtenissen van de cartooncrisis en hoe die vooral georkestreerd verliep om druk uit te oefenen op verkiezingen en andere politieke processen.

Theoloog Aslan, ook gevraagd om advies te geven, vindt het weglaten van de plaatjes maar onzin:

“This is an academic book for an academic audience by an academic press. There is no chance of this book having a global audience, let alone causing a global outcry. It’s not just academic cowardice, it is just silly and unnecessary.”

En zo is dat. Overigens wacht ik met smart op de economieboeken waar het woord rente uit geschrapt is. En de anatomieboeken over dieren, waar het hele onderdeel ‘varken’ uit is weggelaten.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Moedeloosheid voorbij bij Birthers

Obama tijdens de inauguratie (Foto: Flickr/Kaptain Krispy Kreme)

Ze hebben zelfs al een eigen naam; the Birthers. Zo noemen we de mensen die roepen dat Barack Obama een Keniaan is. Als Keniaan kan Obama natuurlijk nooit president zijn van de Verenigde Staten van Amerika, dus de Birthers vallen de Democraat aan op alle mogelijke vlakken. ‘Kom met bewijzen, laat je geboorteregister zien, Barack!’ Het enige probleem voor de Birthers, wat ze beweren is klinkklare onzin.

De Birthers worden onder meer vertegenwoordigd door een blonde tandarts met een zwarte band in taekwondo. De vrouw voltooide een online rechtenopleiding en draagt sindsdien de titel advocaat. Overigens is ze zelf ook niet in de Verenigde Staten geboren, ze komt uit Moldavië. De peroxide Petronella deelt de spotlights met een 9-11 en een Clinton complotdenker, een pokerspeler en vele andere halve garen.

Godzijdank gelooft de overgrote meerderheid van de Amerikanen dat Obama in hun land is geboren. Toch blijkt uit een Daily Kos/Research2000 poll dat 58% van de Republikeinen op z’n minst twijfelen aan de geboorteplaats van de president. Van alle Republikeinen weet 28% weet het zelfs zeker, Obama komt niet uit de VS.

Als meer dan de helft van de Republikeinen op zijn minst twijfelt, dan zit er een verhaal in. Daarom berichten verschillende Amerikaanse media uitvoerig over dit groepje extremisten. Ze benadrukken elke keer dat ze de Birthers niet geloven en dat ze het verhaal willen ontkrachten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Political terrorists

“Recent attacks by Republican leaders and their ideological fellow-travelers on the effort to reform the health-care system have been so misleading, so disingenuous, that they could only spring from a cynical effort to gain partisan political advantage. By poisoning the political well, they’ve given up any pretense of being the loyal opposition. They’ve become political terrorists, willing to say or do anything to prevent the country from reaching a consensus on one of its most serious domestic problems.”

Washington Post columnist Steven Pearlstein zet zeer grof geschut in tegen de Republikeinse partij in zijn column van 7 augustus.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Iran’s elected leader

“He’s the elected leader.”

Woordvoerder van het Witte Huis Gibbs geeft antwoord op de vraag of Ahmadinejad de legitieme president is van Iran. In een ceremonie werd de voor Ahmadinejad gunstige (maar op zijn minst twijfelachtige) verkiezingsuitslag door Khatami bevestigd. De uitslag werd de afgelopen maand gevolgd door rellen die in een revolutie leken te ontaarden. Honderd oppositieleden die zich uitspraken tegen de uitslag staan nu terecht.

Als kers op de explosieve taart is er het nucleaire programma van Iran, waarover in Times werd gezegd dat Iran binnen een jaar een kernwapen kan hebben. De enige voorwaarde is een hoofdknik van Khamenei.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hoe anders is Obama?

Obama tijdens de inauguratie (Foto: Flickr/Kaptain Krispy Kreme)

Enkele dagen geleden legde James Joyner uit waarom de buitenlandse politiek van de nieuwe Amerikaanse regering maar weinig lijkt te verschillen van de vorige: de hernieuwde aandacht voor Afghanistan was reeds onder Bush gepland en wordt nu uitgevoerd door één van de architecten ervan, Robert Gates, de opstelling jegens zogenaamde schurkenstaten als Noord-Korea en Iran wordt nog steeds gekarakteriseerd door een combinatie van dreigende taal en stille diplomatie en ook in de relaties met halve bondgenoten als Pakistan en Rusland is bar weinig veranderd. Joyner prijst de meer realistische koers die George Bush gedurende zijn tweede termijn voorstond en verwijt Obama zijn beloften niet na te komen. Het is wellicht was voorbarig om al na zes maanden een nieuwe regering te beoordelen, geeft ook Joyner toe. Hij gaat echter ook voorbij aan veranderingen die wellicht nog niet zo duidelijk zijn, maar wel degelijk invloed zullen hebben.
Aan de oppervlakte heeft zich in de eerste plaats een zeer grote verandering in stijl voltrokken. De manier waarop Amerika met de wereld communiceert is door Obama drastisch bijgesteld: zowel zijn geslaagde poging om de bondgenootschap met West-Europa te repareren als de handreiking naar de moslimwereld in Caïro afgelopen juni getuigen hiervan. De boodschap is niet langer, “als je niet met ons bent, ben je dus tegen ons,” maar eerder een oprechte inspanning om zoveel mogelijk landen ‘met’ Amerika te krijgen.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende