Hoe anders is Obama?

Obama tijdens de inauguratie (Foto: Flickr/Kaptain Krispy Kreme)

Enkele dagen geleden legde James Joyner uit waarom de buitenlandse politiek van de nieuwe Amerikaanse regering maar weinig lijkt te verschillen van de vorige: de hernieuwde aandacht voor Afghanistan was reeds onder Bush gepland en wordt nu uitgevoerd door één van de architecten ervan, Robert Gates, de opstelling jegens zogenaamde schurkenstaten als Noord-Korea en Iran wordt nog steeds gekarakteriseerd door een combinatie van dreigende taal en stille diplomatie en ook in de relaties met halve bondgenoten als Pakistan en Rusland is bar weinig veranderd. Joyner prijst de meer realistische koers die George Bush gedurende zijn tweede termijn voorstond en verwijt Obama zijn beloften niet na te komen. Het is wellicht was voorbarig om al na zes maanden een nieuwe regering te beoordelen, geeft ook Joyner toe. Hij gaat echter ook voorbij aan veranderingen die wellicht nog niet zo duidelijk zijn, maar wel degelijk invloed zullen hebben.
Aan de oppervlakte heeft zich in de eerste plaats een zeer grote verandering in stijl voltrokken. De manier waarop Amerika met de wereld communiceert is door Obama drastisch bijgesteld: zowel zijn geslaagde poging om de bondgenootschap met West-Europa te repareren als de handreiking naar de moslimwereld in Caïro afgelopen juni getuigen hiervan. De boodschap is niet langer, “als je niet met ons bent, ben je dus tegen ons,” maar eerder een oprechte inspanning om zoveel mogelijk landen ‘met’ Amerika te krijgen.

Minister van buitenlandse zaken Hillary Clinton gaf recent vorm aan deze nieuwe opstelling door een multilateralere beslechting van conflicten te propageren. In plaats van internationale betrekkingen als multipolair te benaderen, zoals de neoconservatieven onder Bush deden, streeft de regering Obama naar wat zij een multi-partner world noemt: een systeem waarbinnen verschillende landen worden betrokken om gedeelde belangen te bevorderen.

Het voordeel voor de VS van zoveel partners is dat het zichzelf niet langer tot taak gesteld hoeft te zien om alle problemen in de wereld alleen op te lossen. Er kan vaker en meer een beroep worden gedaan op opkomende mogendheden als Brazilië, China en India en op de Europese Unie om hun verantwoordelijkheid te nemen. Onder Bush werd zij vooral als toekomstige concurrenten beschouwd; Obama ziet liever mogelijkheden.

Tot op heden heeft deze nieuwe visie wellicht nog weinig concrete hervorming voortgebracht, echter wanneer Obama en de zijnen deze visie omzetten in beleid zullen de gevolgen onmiskenbaar en toonaangevend zijn.

  1. 1

    Obaama kan wel anders zijn doch hij heeft de gelijke personen van gelijke afkom in de gehele financiele sector.
    Bernancke in de FED; BlankFein in Goldmans Sachs Ceo’s van Jp Morgan banken, Media TV e.a.

    Dus het is lood om oud ijzer…..

    Goldman Sachs reported a profit of $3.4 billion, powered in part by its trading operations …Goldman Sachs Chairman and CEO Lloyd Blankfein een succesvol joods zakenman. Als Bernie Madoff zelfde klasse doch iets grotere omzet..

    Just last week, it was predicted that President Obama could issue $3.25 trillion of debt before September, which is nearly four times the sum of last year. Goldman Sachs is the prime broker of US government bonds, and is expected to make hundreds of billion of dollars in profit from selling and dealing in the bonds.

    A culture of consumerism is a factor “in an economy based on immediate gratification.
    Een cultuur van consumeren is een faktor ineen economie gebaseerd op instant bevrediging

    De amerikaanse economie Wall Street, de Fed en Goldmans Sachs zijn symbolen van het Prairie Economie Model VS. P.E.M.

    Op de rug van de Bull en de Bear razen ze door de hele financiele wereld en veroorzaken elke 7-9 een Bubble met een Crisis volgend.

    Het is een wereld van alleen joodse vrienden die onderling elkaar vriendendiensten bewijzen.
    En die zijn niet mis te verstaan.

    Obaaama geeft ze groen licht dus ….
    of waarom stopt Obama hen niet nee erger stimuleert hen zelfs.

  2. 5

    De Tweede Wereld Oorlog en haar geldmagnaten.

    Wall Street and the rise of Hitler Anthony C. Sutton
    Zie o.a. Google.

    Gelijke mentaliteit – gelijkende bedragen in verhouding – gelijke ‘zakenmensen’.