Social media veroorzaken meer strijd dan eenheid in protestbewegingen

door Delia Dumitrica en Mélodine Sommier Protestbewegingen kunnen niet zonder meer vertrouwen op socialmediaberichten om mensen te mobiliseren. Integendeel, zulke simpele berichten nodigen eerder uit tot twist en strijd. Zie het gekrakeel over ‘le peuple’ bij de Franse gele hesjes-beweging. Wie zijn ‘les gilets jaunes’, de Franse gele hesjes, en wat willen ze? Deze vraag – van The Guardian in februari 2019– gaat in wezen over de toegenomen onzekerheid over de (collectieve) identiteit van de digitaal georganiseerde hedendaagse sociale bewegingen. Socialmedia-platforms beloven uiteenlopende individuen te 'verbinden' en hun acties in een ‘kritische massa’ samen te voegen. Maar deze social media kunnen er ook toe leiden dat de behoefte aan één identiteit – waardoor individuen in de beweging samenwerken voor een gemeenschappelijk doel – snel achterhaald is.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Namens het volk

Zowel in de huidige Tweede Kamer als in de peilingen hebben D66 en GroenLinks samen meer zetels dan hun grootste antipode, de PVV. De bewering van Geert Wilders dan hij namens het volk, dus ook namens mij spreekt, neem ik dan ook met een korreltje zout. De officier van justitie in zijn zaak zal evenmin onder de indruk zijn. Verbale druktenmakerij door criminelen vol zelfmedelijden maakt hij tenslotte dagelijks mee.

Ik ga zo meteen met een bakje pepernoten de uitspraak afwachten, hopend op een veroordeling. Gewoon, omdat het kan. Al weet ik best dat in zijn kringen een veroordeling alleen maar kudo’s oplevert. Geert Wilders zal het bedrag van de boete ongetwijfeld in gekrulde letters op zijn borst laten tatoeëren, onder ‘Minder minder minder’, maar boven ‘Martelaar van het Volk’.

Foto: Max Goldberg (cc)

Maak van de stem des volks geen fetisj

Hou toch op over mensen die jarenlang genegeerd werden en in Trump eindelijk de kandidaat van hun dromen hebben gevonden. Kijk naar de feiten: Trump heeft een half miljoen stemmen minder getrokken dan Mitt Romney in 2012 deed. Het frame dat Trump won door de sympathie te krijgen van al wie zich eerder uitgesloten voelde, is nergens op gebaseerd.

Trump trok minder stemmen dan Romney. Laat dat terdege tot u doordringen: weinig stemmers liepen warm voor de man.

Dat Trump toch won, heeft een vierledige verklaring. Eén: Hillary Clinton was weinig populair en miste de Begeisterung die Obama eerder zo succesvol opriep. Twee: ze won desondanks de popular vote en kreeg meer stemmen dan Trump, maar het ouderwetse kiesmannenstelsel speelde haar parten. Drie: stringente voter ID laws die kiezers uit minderheidsgroeperingen benadeelden en het jarenlang arglistig herstructureren van kiesdistricten, hebben de Republikeinen op lokaal niveau verzekerd van structureel betere kansen bij willekeurig welke verkiezingen. Vier: de regel dat wie ooit gevangen heeft gezeten zijn stemrecht verliest, benadeelt zwarte kiezers onevenredig – al was het maar omdat zwarte mannen opmerkelijk snel in de gevangenis belanden, terwijl wereldwijde fraude en stuitende witteboordencriminaliteit zelden tot gevangenisstraf leiden.

Hoe dan ook: Trump heeft gewonnen. Nu de straat opgaan en krijten dat hij ‘not my president’ is, is idioot. (Had Hillary gewonnen: hoe boos zou je niet zijn indien Trumpaanhangers met diezelfde leus de straten hadden bestormd?)

Bestel je boeken bij Bazarow

Bazarow is een verkopende boekensite, waar je ook recensies, nieuws, een agenda en een digitaal magazine kan vinden. Nog niet alles is af, maar veel boeken zijn al te vinden en er komt de komende maanden steeds meer bij.

Het doel van Bazarow is om een site te vormen die evenveel gemak biedt als de online giganten maar die wél teruggeeft aan de boekensector. Tegen roofkapitalisme, en voor teruggeefkapitalisme, bijvoorbeeld door te zorgen dat een flink deel van de opbrengst terug naar de sector gaat en door boekhandels te steunen.

Quote du jour | De helft van Nederland is achterlijk

Volgens Zihni Özdil, docent wereldgeschiedenis aan de Erasmus University College en NRC-columnist, vertegenwoordigt Wilders als enige politicus werkelijk de stem van het volk, zo bericht nu.nl.

Als je kijkt naar grote opiniepeilingen zie je dat vanaf het begin van de jaren ’80 structureel blijkt dat 40 tot 50 procent van de Nederlanders vindt dat er te veel ‘buitenlanders’, ‘allochtonen’ of ‘moslims’ zijn. Wilders vertolkt die stem. Hij zaait ook geen haat, hij oogst haat.

Foto: Eric Heupel (cc)

Schop de patatburger uit zijn luie stoel

De volgende gastbijdrage is van publicist Dylan van Rijsbergen. Dit opiniestuk verscheen deze week in Waterstof, de ‘krant’ van de ‘linksprogressieve denktank’ Waterland. Sargasso plaatst het hier met toestemming van Van Rijsbergen.

dylanzw01Ik zal niet de enige zijn die schrikt van het niveau van de reacties op internetfora zoals bijvoorbeeld dat van de Telegraaf. Of na het lezen van de interviews met Wilders-stemmers die recentelijk nog in het NRC Weekblad stonden. Veel aanhangers van populistisch rechts denken alleen nog in vormen van paranoïde rancune: in hun ogen hebben de allochtonen, de linkse kerk, de academici het allemaal op hen gemunt, zij, de ‘gewone’, ‘hardwerkende’ Nederlanders. De grote groep ‘kleine’ mannen lijkt aan collectieve grootheidswaanzin te lijden. Overal hebben ze oplossingen voor klaarliggen en de oorzaken van maatschappelijke problemen worden enkelvoudig bij de ‘elite’ neergelegd. Het geheel vormt een simpele, samenhangende ideologie waarin de gekrenkte burgerman zichzelf als slachtoffer van de wereld positioneert.

Het is het opgezwollen narcisme van de verwende consument, die gewend is als een vervelende, veel te dikke baby alles te krijgen zodra hij begint te brullen. Het is een fundamentele les van het leven dat je niet altijd alles naar je hand kan zetten, dat je niet altijd krijgt wat je hartje begeert. Maar voor de patserige patatburger van nu is elk ongemak een reden om de ander de schuld te geven en vervolgens met een lachwekkende oplossing naar voren te komen die ook nog serieus genomen moet worden. Politiek is dan een soort Idols-wedstrijd geworden, waarin mensen die duidelijk niet kunnen zingen hun valse tonen laten horen. Alleen ontbreekt hier een jury, die de kandidaten terecht op hun gebrek aan talent wijst en hun overmoed publiekelijk vernedert.

Potsierlijk is daarbij de houding van een partij als de PvdA. De PvdA concludeerde uit een reeks verkiezingsnederlagen dat zij nog beter naar ‘de’ burger moesten gaan luisteren. Dus gingen partijleden serieus op hurken zitten om te luisteren wat deze miskende frustratiepoepers allemaal te vertellen hadden. Sommige PvdA’ers concludeerden daarbij dat het hier om ‘globaliseringsverliezers’ ging. Deze arme mensen waren wel degelijk slachtoffers, van de mondialisering van markten, van privatiseringen, outsourcing, immigratie en schaalvergroting. Om deze onderdrukte onderlaag te bedienen moest de PvdA terug naar zijn oude sociaaldemocratische wortels. En luisteren natuurlijk naar die mensen, want er zijn nog steeds socialisten die geloven dat diegenen die uitgesloten zijn van de maatschappij de waarheid in pacht hebben. Er werd bij de PvdA zelfs gesproken over een ‘beschaafd nationalisme’ en er ontstond langzamerhand zelfs iets als euroscepsis bij de oude doorbraak-partij.

Foto: Eric Heupel (cc)

Riny Bay: Afvalgoeroe, volkszanger, ondernemer én politicus!

rinybayHet lijkt een flauwe grap van Thomas van Aalten, maar bewoners van Haarlemmermeer zijn deze week verrast door een opvallende, 25 pagina’s tellende folder. Rinus Beusenberg (artiestennaam Riny Bay) legt in deze folder niet alleen uit hoe je kunt afvallen volgens de Riny Bay methode (dankzij ‘de jumpcounter en andere artikelen’), ook legt het vermaarde multitalent uit waarom je op hem moet stemmen tijdens de gemeenteraadsverkiezingen.

“Geef de jeugd een eerlijke kans”! vertelt een sticker op de folder. En dat is pas het begin.

De toon werd ooit gezet door Jacobse en Van Es, Fortuyn zette de beweging in gang. De anti-bestuurlijke boze burger die de beleidsmakers wel eens een lesje zal leren. Door de politiek in te gaan en die om zeep te helpen. Zo ook Rinus Beusenberg alias Riny Bay uit de gemeente Haarlemmermeer. Maar wat staat er nu precies in zijn folder, behalve tips voor afvallen?

“Waarom ik stel dat de Gemeente Haarlemmermeer doodziek is, kunt u in de toekomst zien in de documentaire POLITIEKE TERREUR. In deze documentaire wil ik alles laten zien wat een ondernemer of anders gezegd; een burger kan meemaken wanneer je gemangeld en geterroriseerd wordt door de overheid. […] Vele slachtoffer gingen mij voor. […] Zodra de vele rechtszaken die ik voer tegen de gemeente Haarlemmermeer, haar (oud-)bestuurders en (oud-)ambtenaren achter de rug en afgerond zijn, zal de documentaire worden aangeboden bij de landelijke omroepen, in ieder geval vlak voor de verkiezingen van 2010.”
kekkeriny

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.