Het CIDI: van waakhond tot medeplichtige

Het Centrum Informatie en Documentatie Israël was natuurlijk nooit neutraal, maar het presenteerde zichzelf wel zo: als een organisatie die feiten checkt, nuance bewaakt en het debat zuiver houdt. Dat zelfbeeld klopt al jaren niet meer, en de feiten laten inmiddels weinig ruimte voor twijfel. Wie het publieke optreden van het CIDI volgt, ziet een organisatie die steeds dieper verstrikt raakt in bondgenootschappen met partijen en personen die zelf een lange geschiedenis hebben van uitsluiting, racisme en complotdenken. Dat is geen toeval. Het is het logische gevolg van een organisatie die haar eigen bestaansrecht koppelt aan de verdediging van de Israëlische staat, ongeacht de koers die die staat vaart. Want die koers is onmiskenbaar: Israël radicaliseert ook al decennia. Netanyahu presenteerde eind 2022 de meest extreemrechtse regering in de geschiedenis van Israël, met als minister van Nationale Veiligheid de extremist Itamar Ben-Gvir, in 2007 veroordeeld wegens terrorisme en aanzetten tot racisme. Bezalel Smotrich, die openlijk opriep tot annexatie van de bezette gebieden, werd verantwoordelijk voor het nederzettingenbeleid op de Westelijke Jordaanoever. Haaretz-hoofdredacteur Aluf Benn schreef dat de verandering van Israël diepgaand en onomkeerbaar is: de overwegend seculiere en progressieve versie van Israël die ooit tot de verbeelding van de wereld sprak, is allang voorbij. De radicalisering van het CIDI is zonder die context onbegrijpelijk. Een organisatie die zich als lobbyist voor de Israëlische staat profileert, moet meebewegen als die staat een ruk naar rechts maakt, of ze moet haar zelfopgelegde missie loslaten. Het CIDI koos voor het eerste. En de opeenvolgende directeuren illustreren precies hoe dat proces verliep. Ronny Naftaniel was directeur van 1980 tot 2013 en gold als het gematigde gezicht van de organisatie, iemand die het debat zocht en ook kritische stemmen toeliet. Zijn opvolgster Esther Voet markeerde al een kentering. Voet stond bekend om een aanpak waarbij ze kritische uitspraken over Israël razendsnel als screenshots verspreidde op sociale media, een methode die verontwaardiging losmaakte en klopjachten uitlokte, en waarbij kritiek op een rechtse Israëlische politieke partij werd vertaald als kritiek op heel Israël, alle Israëliërs en vervolgens alle Joden. Haar vertrek in 2015 werd door het CIDI-bestuur omschreven als een "verschil van inzicht over de nieuwe strategische koers", waarvoor "een ander directeursprofiel" gewenst was. Met andere woorden: Voet was niet de juiste persoon voor de richting die het bestuur voor ogen had. Die richting werd nóg duidelijker onder haar opvolgster. Hanna Luden gaf leiding van 2015 tot 2022. Onder haar begon de verschuiving pas echt zichtbaar te worden. Foto's doken op van Luden tijdens een rondleiding op de bezette Westelijke Jordaanoever onder leiding van de extremistische Israëlische kolonist David Ha'ivri, een voormalig aanhanger van de beruchte Kach-partij van de racistische rabbijn Meir Kahane, die zes maanden in Israëlische cel had gezeten vanwege zijn extremistische activiteiten. Tegelijkertijd verdedigde Luden in de NRC voormalig FvD, nu JA21-politica Annabel Nanninga, die jaren eerder kwetsende tweets over Joden en de Holocaust had verspreid. Het was volgens Luden sarcasme. De logica was veelzeggend: elke partij die zich pro-Israël opstelt is de moeite waard om nauwe banden mee te onderhouden, zelfs als zo'n partij er extreemrechtse en racistische ideeën op nahoudt. Dat werd ook zichtbaar in het publiek dat het CIDI aantrok. Op een verkiezingsavond onder Ludens leiding volgden ruim tweehonderd aanwezigen in het Compagnietheater in Amsterdam een debatavond, en bij de schaduwverkiezingen die avond werd Forum voor Democratie de grootste partij, goed voor 34 virtuele zetels. FvD: de partij die door politicologen wordt gekwalificeerd als radicaal-rechts populistisch, en nativistisch en wier leider door het CIDI zelf voor de rechter werd gedaagd wegens antisemitische uitingen. Jarenlang had het CIDI uitingen van racisme binnen FvD genegeerd en de troebele agenda van de partij getolereerd. Meerdere CIDI-medewerkers waren zelfs lid van de partij. In 2019 nam het CIDI ook de Vlaamse activisten Wim en Sam Van Rooy mee op studiereis naar Israël. Sam Van Rooy is lid van het Vlaams Parlement namens Vlaams Belang, eerder fractiemedewerker van de PVV. Die reis werd niet zomaar betaald: ze werd mede bekostigd uit de Maror-gelden, gerestitueerde joodse tegoeden bestemd voor collectieve doelen binnen de Nederlandse joodse gemeenschap. Sinds 2023 is Naomi Mestrum directeur. Bij haar aantreden omschreef ze het recht van Israël om in vrede en veiligheid te leven als een van haar voornaamste drijfveren. Een nobele formulering, maar in de praktijk een voortzetting van dezelfde koers. Het CIDI bleef in opspraak vanwege banden met extreem-rechts, omstreden besteding van Maror-gelden en het weren van kritische Joden van bijeenkomsten. Toen Jetten onlangs overleg voerde met Joodse vertegenwoordigers na aanslagen op een Joodse school en synagoge, had het CIDI geen uitnodiging ontvangen, wat Mestrum zelf omschreef als "een duidelijke beleidsverandering ten opzichte van eerdere kabinetten". Dat is precies wat het is, en die verandering is terecht. Wie structureel optrekt met extreem-rechts en de Joodse gemeenschap instrumentaliseert voor een politieke agenda, heeft geen vanzelfsprekende plek aan tafel wanneer het over de veiligheid van diezelfde gemeenschap gaat. Want dat is de kern van het probleem. Het CIDI associeert andersdenkenden frequent met antisemitisme, een misbruik van dat begrip als politiek wapen dat de bestrijding van werkelijk antisemitisme ondermijnt. Door kritiek op het Israëlisch beleid structureel gelijk te stellen aan antisemitisme, en tegelijkertijd op te trekken met partijen die zelf drijven op uitsluiting en racisme, raakt het CIDI verstrikt in een paradox die het zelf niet wil zien: een organisatie die antisemitisme zegt te bestrijden, legitimeert de politieke ruimte waarin antisemitisme historisch altijd het beste gedijt, namelijk extreem-rechts. Dat is geen abstracte redenering. Grenzen verschuiven concreet. Wat gisteren als extreem gold, wordt vandaag een geloofwaardige gesprekspartner. Figuren die tien jaar geleden nog aan de marge van het debat stonden, zitten nu aan tafel, mede omdat organisaties als het CIDI hen legitimeren, zolang ze maar in het juiste geopolitieke kamp zitten. Het CIDI speelt daarin geen neutrale rol. Het duwt mee.

Door: Foto: David Lisbona (cc)

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Hadar Naim (cc)

Likoedleider zag geen probleem in ontmoeting met delegatie Vlaams Belang

, door

De Israëlische Likoedpartij zoekt openlijk toenadering tot extreemrechtse Europese partijen.

Ofir Akunis, staatssecretaris onder premier Netanyahu en een belangrijke jongere leider van de Likoedpartij, heeft vorige week in het Bureau van de premier (in feite het ministerie van Netanyahu en van hemzelf) een ontmoeting gehad met een delegatie van de Belgische ultrarechtse partij, Vlaams Belang, die Israël bezocht. De delegatie stond der leiding van de partijleider, Filip de Winter.

Vlaams Belang wordt, net als de Franse Parti National van Marine le Pen, geacht antisemitisch te zijn. De Belgische Joodse gemeenschap mijdt om die reden elk contact met de partij. De overige Belgische partijen houden een ‘cordon sanitaire’ in stand rondom Vlaams Belang.

Maar Akunis maakte geen geheim van de ontmoeting. Op zijn Facebookpagina vermeldde hij de bijeenkomst, begeleid door een foto. Hij deed dat zonder het maken van excuses en ‘zonder er eromheen te draaien,’ zoals hij schreef.

De bijeenkomst was georganiseerd door de kolonisten Gershon Mesika en Yossi Dagan, de leider en plaatsvervangend leider van de ‘Regionale Raad voor Samaria’, het overkoepelende orgaan van de nederzettingen in het noordelijke deel van de bezette Westoever.

Mesika en Dagan, die beiden activisten zijn van de rechtervleugel van de Likoedpartij, hadden de delegatie van Vlaams Belang vooral aangeprezen omdat Vlaams Belang voorstander is van de kolonisatie van de Palestijnse gebieden en tegenstander van enigerlei boycot van Israël of de nederzettingen. Om dezelfde reden brachten Mesika en Dagan in 2010 ook al de leider van de extreem-rechtse antisemitische FPÖ (Freiheitslichen Partei Österreich), Heinz-Christian Strache naar Israël.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat gaan we doen met Wilders?

, door

straat antwerpen2Zaagmans is alweer voorbij gekomen. We zijn halverwege de werkweek en er staat nog steeds geen Wilders-postje op Sargasso?! Voelt het goed, of mist u iets?

Afgelopen weekeinde was een tiental Sargasso bloggers met de redactiebus naar Antwerpen. Tijdens een kroegentocht onder leiding van twee geweldige locals kwam “het W-woord” uiteraard ter sprake. In Vlaanderen is het Vlaams Belang inmiddels weer op haar retour. Het cordon sanitaire heeft gewerkt was de analyse van sommigen. Wij Hollanders zouden dus wel eens wat kunnen leren van onze Zuiderburen? Minder aandacht voor iedere populistische provocatie werd geopperd. Al het nieuws over Wilders bundelen in een wekelijkse post: La Poubelle, bijvoorbeeld?

Maar aangezien wij zeer hechten aan uw mening, mag u met terugwerkende kracht meediscuzeuren. Minder Wilders of juist meer Wilders, Wilders Ad Hoc of juist in z’n Hok, Wilders Anders of Aardappel Anders?

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Quote du Jour

Quote du Jour | De zakmes legende

, door

“[Vlaams Belang maakt zich] niet alleen schuldig aan de verspreiding van mogelijk gevaarlijke wapens, maar men kan er ook een aansporing tot geweld in zien”. (Volkskrant)

Martine Payfa, burgemeester van de Brusselse deelgemeente Watermaal-Bosvoorde uit haar zorg over een actie van het Vlaams Belang. Deze extreem-rechtse partij verspreidt dezer dagen een vragenlijst waarin onveiligheid aan migratie wordt gelinkt. Wie de vragenlijst invult en opstuurt krijgt een zakmes met VB-logo als beloning. Het creeëren van een sfeer van angst en geweld is rechts-populistische partijen eigen, maar met het uitdelen van kadootjes waarmee men anderen kan verwonden gaat het Vlaams Belang nu weer een stap verder. Alhoewel iedere geroutineerde messentrekker (blank, bruin of zwart) weet dat je nooit moet steken met een zakmes omdat dit kan terugklappen en je je vervolgens in je eigen vingers snijdt…

Quote du Jour

Quote du Jour | Wat u denkt

, door

Philip Dewinter, de Vlaamse huisfascist, zegt weer wat u denkt:

“De publicatie van deze lijst is tevens een oproep om bevolkingscijfers op basis van etnische afkomst op te stellen zodanig dat kan nagegaan worden welke de reële situatie is in een wijk- of stadsdeel. […]  Het is in Antwerpen net zoals in vele andere Vlaamse steden immers vijf voor twaalf!”

Dit zijn site, en dit is de pdf waarin hij de lijst publiceert met naam en adres van de bewoners van een bepaalde wijk in Antwerpen. Mijn opinie? Dat hiermee een handig middel is opgemaakt om doelwitten te kiezen staat vast. Er is uiteraard maar een antwoord op het discours van de (niet langer crypto-)fascist mogelijk: SO WHAT? Uiteraard zijn er in een maatschappij waar (horrorbegrip) allochtonen wonen, concentraties van andernamigen. Heerst daar terreur in die wijk? Ikzelf mag daar wel eens passeren, en zie wat elke Antwerpenaar weet: de ‘Dam’ is altijd een verpauperde, armoedige, aan haar lot overgelaten buurt geweest. Ook toen er nog geen enkele koffie in de melk zat. Vandaag zit het vanwege stadsontwikkeling zoals zovele andere wijken in de lift.
De meest kenmerkende vraag die men zich steeds omtrent het blokdenken stelt is natuurlijk: wat is de Oplossing? Hoe ga je die gigantische aantallen wegzuiveren? Hoe organiseer je zoiets, huur je stadsbussen af? Gebruik je gas, of kogels? Wat met de lichamen? Moeten ze begraven worden? En gaan we meteen voor de 100% Keano’s, Kimberly’s, Wesly’s, Shania’s, Jayden’s of Destiny’s of bepalen we een grens?

Quote du Jour

Quote du Jour | Voorproefje

, door

“Eigen fruit eerst”.
Er is een brave actie in Vlaanderen aan de gang: “Biofruit op school“.  Scholen kunnen zich inschrijven, en ontvangen wekelijks een stuk fruit per kind. Een lokale bioboer zorgt voor de distributie, en de staat subsidieert een klein gedeelte. Iedereen blij – zou je denken. Niet het Vlaams Belang van het slaapstadje Aarschot. Daar ging tot ieders verbazing de fractie van de gemeenteraad door het lint, en weigerde om het gevraagde goed te keuren. Waarom? Leest u even mee, en kijk in een parallelle toekomst waar nationalistische trots de dienst zou uitmaken.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Volgende