Het Pentagon als testosteronkliniek

De Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth wil alle militairen van dertig jaar en ouder jaarlijks laten testen op een tekort aan testosteron. Ook vrouwen vallen onder het programma. Militairen met lage waarden kunnen vrijwillig testosterontherapie krijgen. Hegseth noemt het zelf de opmaat naar een “High-T Department of War”. Daarmee is meteen duidelijk dat dit niet uitsluitend gezondheidsbeleid is. Testosteron fungeert hier als politiek symbool: meer hormoon, meer kracht, betere soldaat. Een ingewikkeld medisch onderwerp wordt teruggebracht tot de beeldtaal van sportscholen, podcasts en de manosphere, want wetenschappelijk bewijs ontbreekt. Een testosterontekort kan serieuze klachten veroorzaken. Maar bevolkingsbrede screening onder gezonde militairen is iets anders dan gerichte diagnostiek bij mensen met symptomen. Testosteronwaarden variëren door tijdstip, slaap, stress, ziekte, voeding en fysieke belasting. Een lage uitslag is niet automatisch een aandoening. Bij massale jaarlijkse tests zullen onvermijdelijk grote aantallen militairen in vervolgonderzoek en behandeling terechtkomen, ook wanneer hun lage waarde tijdelijk of klinisch nauwelijks relevant is. Daarmee dreigt normale vermoeidheid te worden gemedicaliseerd. Militairen slapen slecht, werken onregelmatig en staan onder stress. Dat kan hormoonwaarden beïnvloeden. Testosteron voorschrijven is dan aantrekkelijker dan werkroosters aanpassen, rust organiseren of langdurige overbelasting aanpakken. Het lichaam van de militair wordt “gerepareerd”, terwijl de omstandigheden die het probleem veroorzaken intact blijven. De behandeling is bovendien niet zonder risico. Testosteron kan de vruchtbaarheid verminderen, de eigen hormoonproductie onderdrukken en medische controles noodzakelijk maken. Dat maakt militairen niet vanzelfsprekend beter inzetbaar. Het kan juist een nieuwe afhankelijkheid van geneesmiddelen en laboratoriumonderzoek creëren. Voor vrouwen is het programma nog minder duidelijk. Zij produceren van nature veel minder testosteron, terwijl er in de Verenigde Staten geen goedgekeurde algemene testosteronbehandeling voor vrouwen bestaat. Welke grenswaarde geldt, welke klachten worden behandeld en wat een “tekort” precies betekent, blijft onduidelijk. Ook de vrijwilligheid verdient scepsis. In een hiërarchische organisatie is een medische behandeling nooit volledig los te zien van beoordeling, inzetbaarheid en carrière. Wie therapie weigert, kan vrezen als minder fit, minder gemotiveerd of minder geschikt te worden beschouwd. Het meest onthullend is de tegenstelling met het verbod op transgender militairen. Dat beleid wordt mede verdedigd met het argument dat hormoonbehandeling in oorlogsgebieden problematisch is. Blijkbaar geldt die logistieke en medische zorg niet als bezwaar wanneer cisgender militairen testosteron krijgen. Het verschil zit niet in de medicatie, maar in wie haar gebruikt. Ondertussen worden laboratoria, artsen en budget ingezet voor een grootschalig hormoonprogramma, terwijl het leger al kampt met slaaptekort, psychische problemen, gehoorschade, traumatisch hersenletsel en lichamelijke overbelasting. Dat zijn aantoonbare problemen die de inzetbaarheid direct raken. Hegseth verkoopt testosteron als militair beleid. In werkelijkheid verkoopt hij een mensbeeld: de ideale soldaat als hormonaal geoptimaliseerde man. Dat vrouwen worden meegescreend, verandert weinig aan die ideologische kern. Het Pentagon wordt zo minder een ministerie van Defensie dan een testosteronkliniek met tanks.

Door: Foto: Manuel Torres Garcia on Unsplash
Foto: Jon Connell (cc)

Vrouwelijk

, door

COLUMN - De internationale atletiekfederatie (IAAF) is ten derde male bezig een uiterst succesvolle sportvrouw uit haar gelederen te weren. De Zuid-Afrikaanse korte-baanloopster Caster Semenya moest eerder al een gênante geslachtstest ondergaan. Nadat de IAAF in haar broekje had gekeken – hé ja, toch een vrouw – wilde de bond haar testosteronspiegel weten, en warempel: haar scores werden te hoog geacht. Niet door doping, maar door een aangeboren conditie die vaker voorkomt.

Net als de vrouw die ooit van Fanny Blankers-Koen won, Foekje Dillema, is Semenya zoals dat tegenwoordig heet ‘hyperandrogeen’: haar lichaam maakt meer testosteron aan dan gemiddeld. Semenya moest van de IAAF daarom verplicht aan de testosteronverlagers, anders ze mocht ze nooit meer meedoen. Ze ging aan de medicijnen, vocht onderwijl de regel aan, en won.

Nu probeert de IAAF het opnieuw.

De federatie eist strengere regels: iedere vrouw die meer dan 5 nmol (nanomol per liter bloed) testosteron heeft, moet volgens de IAAF verplicht aan de medicijnen om deel te mogen nemen; dit ‘om een eerlijke en open competitie te waarborgen’. In Nieuwsuur stak voormalig sprintkampioen Ellen van Langen vorige week wreed een dolk in Semenya’s rug: ‘Het is heel precair,’ gaf Van Langen toe, ‘maar ik had ook niet tegen haar willen uitkomen’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Metroseksuelen zijn de echte mannen

, door

OPINIE - Volgens de 29-jarige Paulien Derwort willen vrouwen een “echte man”. Een kerel, niet zo’n verwijfd ventje met v-hals. En dat blijkt nog geen sinecure in een samenleving die feminiseert, omdat mannen steeds minder testosteron blijken te hebben en zich daardoor dus “vrouwelijker” gedragen.

Het stuk van Derwort, in NRCnext van 3 oktober, deed me eens kritisch in de spiegel kijken. Letterlijk. En terwijl ik peinzend naar mijn paarse v-halsshirt keek, naar mijn gladgeschoren babyface – nog naglimmend van de dagcrème die ik even daarvoor had opgesmeerd – naar mijn hippe kapsel – ferme kuif, opgeschoren aan de zijkanten – en naar mijn gympies en skinny jeans, besef ik me dat ik het vleesgeworden symbool ben van haar aanklacht.

Maar is dat inderdaad zo? Is haar aanklacht überhaupt wel terecht? Allereerst vraag ik me af hoeveel vrouwen Derwort vertegenwoordigt. Zijn er niet genoeg vrouwen die het eigenlijk wel prettig vinden als hun man of vriend zich een beetje verzorgt? Goed, er is een grens, die zo ergens tussen dagcrème en eyeliner loopt, maar een beetje grooming, strakgesneden kleding en een zorgvuldig gekamde coupe worden volgens mij wel op prijs gesteld. Althans, dat zijn de geluiden die ik opvang.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zijn zorgende vaders mietjes?

, door

De uitkomst van de testosteron-studie voelde wel een beetje als een schop in de ballen. Zodra een man vader wordt, daalt zijn testosteron-niveau aanzienlijk. Bij zorgende vaders, die braaf snotneuzen vegen, luiers verschonen, de Oei ik groei spellen, zondag gaan zwemmen met hun kroost en trouw hun papadag voor zorg gebruiken, daalt het testosteron-niveau nog veel sneller. Zijn zorgende vaders mietjes?

Intengendeel. Zorgende vaders zijn juist mannelijk, bikkelhard en sterk.

Echte mannen zoals Donald Draper – uit de serie Mad Men – gingen fijn een sigaar roken en whiskey drinken in de wachtkamer, terwijl vrouwlief (Betty Draper) in de kraamkamer lag te zwoegen. Met het gevaar in algemeenheden te vervallen, mannen hadden het vroeger in zekere zin wel makkelijker (als je de bestaansonzekerheid even niet meerekent). Ze waren vroeger vooral verantwoordelijk voor het materiële welzijn van zijn gezin. Nu is daar ook de veranwoordelijkheid voor het emotionele welzijn bijgekomen.

Je moet behoorlijk stevig in je schoenen staan om werk en zorg te combineren – dat is echt niet voor iedereen weggelegd. Voordat je op kantoor bent, heb je al een halve dag erop zitten en zoals iedere vader weet, het houdt niet op als je thuiskomt, dan begint het pas.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.