Haal meer uit fossiel met algen
Algen inzetten om meer energie uit fossiele brandstoffen te halen. Dr. Berzin van het Massachusetts Institute of Technology heeft een techniek ontwikkeld om de broeikasgassen die vrijkomen bij het verbranden van kolen en gas te benutten om via vijvers vol met algen biobrandstoffen te maken. De CO2 en NOx wordt de vijvers in gepompt en door de algen gebruikt om te groeien. Vervolgens perst men de algen uit en krijgt bioethanol en biodiesel in de verhouding 5:4, de cijfers ogen indrukwekkend: A single acre of algae ponds can produce 15,000 gallons of biodiesel — in comparison, an acre of soybeans produces up to 50 gallons of biodiesel per acre, an acre of jatropha produces up to 200 gallons per acre, coconuts produce just under 300 gallons per acre, and palm oil — currently the best non-algal source — produces up to 650 gallons of biodiesel per acre. That is to say, algae is 25 times better a source for biodiesel than palm oil, and 300 times better than soy. (WorldChanging.com) Naast iedere kolen- gascentrale zouden algenvijvers dus voor een extra energieopbrengst kunnen zorgen. Kyoto-technisch gesproken schieten we er echter weinig mee op want het broeikasgas dat in eerste instantie direct de lucht in zou gaan wordt nu via de biobrandstof alsnog uitgestoten.
Je zou het het Lang-Leve-de-Lol-Protocol kunnen noemen maar dat is mischien niet helemaal eerlijk tegenover het 
Onderzoek heeft uitgewezen dat Sargasso met name wordt gelezen door “ecofreaks op leeftijd”. In het kader van klantgericht bloggen volgt hier dan ook een postje over ecologische ter aarde bestelling. Wie namelijk de breezers is ontgroeid denkt ook wel eens na over het einde: de dood. In het Westen is dan de vraag: cremeren of begraven? Het Zweedse bedrijf 
Sinterklaas is nog niet voorbij, maar de eerste verlichte panden duiken al op. Daar waar vroeger een ster of trappetje in het venster volstond, is het tegenwoordig nodig om het gehele huis en een groot deel van de tuin met lampjes uit te rusten.
Het Australische bedrijf 
In Amerika is het 
Over tientallen jaren zullen ze erover praten, als ware het een vreemd sociologisch experiment: de anonimiteit op internet. Bij weblogs, in online kranten, in forums en chatboxen kun je woorden laten vloeien zonder dat iemand weet wie je bent. Een beetje techneut blijft zelfs de opsporingsinstanties mijlenver voor. Iedere psycholoog kan je uitleggen wat het gevolg is: alle reacties worden uitvergroot omdat je nu eenmaal het gezicht van de ander niet ziet en je de blikken van de anderen niet op je gericht voelt. Hoewel ik al jaren probeer te strijden voor de vrijheid van meningsuiting (onder andere via de 