Victory Boogie Woogie

Wat is dat toch met homo’s? Ze willen dolgraag geaccepteerd worden in de samenleving, maar tegelijkertijd zonderen ze zich af door allerlei dingen voor homo’s alleen te organiseren. Ik snap natuurlijk wel dat als je “partnermarkt” slechts een tiende bedraagt van die van andere mensen, je daarvoor dingen organiseert. Dat doen singles ook.

Maar waarom die aparte sportverenigingen? Gaat het dan ook bij het sporten vooral om de “vleesmarkt”? Want dat is de enige reden die ik kan bedenken. Goed, die sportverenigingen vind ik slechts vreemd, daar kan ik nog wel mee leven. Maar die grote evenementen zoals hierboven gelinkt en de homolympics? Zijn de sportprestaties van homo’s dan zo speciaal dat daar een apart evenement voor moet worden opgezet? Zijn de resultaten zo belangrijk dat heel Nederland daarvan op de hoogte gehouden moet worden? Dat lijkt me niet.

Kijk, bij de paralympische spelen snap ik het, die mensen kunnen niet meedoen in de reguliere competitie. Maar de gay games? Die worden bevolkt door net-niet atleten die, als ze echt heel goed zouden zijn, wel mee zouden doen bij de echte Olympische Spelen. Werkt dit soort sportevenementen in het Nederland van nu niet juist contraproductief? Het zou zomaar kunnen dat de gemiddelde Nederlander homo’s hierdoor toch een beetje als gehandicapt gaat zien.

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Anne.

Groot nieuws uit sportief medialand! Na twee dagen zonder internet te hebben geleefd was dat het mailtje waarop mijn oog als eerste viel. Misschien hadden ze bij de NOS eindelijk genoeg van de wansmaak van Mart Smeets? Zou Hugo Borst zaterdagavond aan de toog van zijn stamkroeg hebben geroepen: ?als dit Sparta een punt pakt tegen die Neuzen, scheer ik mijn kop kaal!?? Had ?De Sigaar? tijdens de uitzending van Voetbal Insite eindelijk zijn laatste sigaar uitgedrukt?

Het speculeren over de mogelijke inhoud van het mailtje deed mij al helemaal opleven uit de weekendsleur waarin ik dankzij mijn wederhelft was beland. Het obligate bezoek aan kennissen en familie is nu eenmaal moordend voor de sportieve geest. Heeft Maarten Ducrot eindelijk bekend doping te hebben gebruikt tijdens die lange Touruitzendingen?

Nee, het was allemaal nóg groter! Dankzij de passie van Tan, de droom van Wilfred en de drukte van Jan Joost was het RTL Voetbal dan eindelijk gelukt. De kijkcijfers zijn na vijf weken ?voetbal op vier? hoger dan bij Talpa. Het gelijk van John de Mol en Fons van Westerloo riep mijn collega in zijn mail.