De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland. De Sint is weer in het land en met ook de Kerst voor de deur is het weer tijd om te peinzen wat je voor cadeau's moet kopen en wat je op je eigen verlanglijstje moet zetten. Wij van de WW helpen graag een handje met cadeautips voor de betere beta-nerds. Vorige week gaven we al suggesties voor de wis- en scheikunde-fans, vandaag volgen nog een drietal tips: Allereerst voor de biologen. Voor normale mensen kan je natuurlijk één enkel huisdier cadeau doen, wie wil er nou geen puppy of poesje in je schoen? Maar voor een bioloog is dat misschien een beetje karig. Eén van de interessante vragen die biologen altijd fascineert is hoe organismen zich verhouden tot de omgeving en hoe een heel ecosysteem in elkaar zit. Daarom is GC's biologen-cadeautip van dit jaar een heus ecosysteem: de Ecosphere. Wat de Ecoshpere zo interessant maakt is dat het daadwerkelijk een volledig afgesloten systeem in een afgesloten, glazen bol is (natuurlijk is er wel invloed van licht). De Ecosphere is een volledig afgesloten, zelfvoorzienend waterwereldje, waarin rode garnaaltjes en algen elkaar in leven houden. Je hoeft ze dus niet te voeren: ideaal dus voor verstrooide professoren. De ecospeheres zijn er in verschillende soorten en maten (vanaf zo'n 50 euro). Ze zijn behalve in de officiele (Duitse) webshop, ook te verkrijgen bij bijvoorbeeld amazon.com of deze Nederlandse site.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek, volg hem ook op twitter!)
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Afgelopen weekend liep ik enigszins verstrooid – no pun intended – door mijn lokale Albert Heijn, waardoor ik bijna struikelde over een pontificaal in het gangpad geplaatste stelling met pepernoten en speculaas. En terwijl ik verheugd een van de vele varianten stond uit te kiezen, was het commentaar om me heen niet van de lucht.
“Nu al?”
“Het is toch schandalig, het is nog zomer!”“Sjonge jonge, als ze maar geld kunnen verdienen.”
Er is nu ook een speciale protestsite op Twitter in het leven geroepen om de vroege verkoop van speculaas, pepernoten, strooigoed en marsepein aan de kaak te stellen. Mede in reactie daarop, werden winkeliers van de Jumbo-keten door hun hoofdkantoor zelfs op de vingers getikt toen ze het, veelal met Sinterklaas geassocieerde, snoepgoed al zo vroeg in de winkelschappen legden.
Ik vind alle ophef onbegrijpelijk en bij deze wil ik graag een tegengeluid laten horen: pepernoten zijn gewoon heel erg lekker. Altijd. Wat mij betreft mag mijn supermarkt ze dus standaard in het assortiment opnemen, zodat ik er iedere dag van kan genieten, al is het hoog zomer en 30 graden buiten.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“Zijn de ministers met ons van mening dat er geen enkele reden is om de christelijke herkomst van Sint Nicolaas en het daaraan gerelateerde feest angstvallig te verbergen en dat de komst van nieuwe etnische groepen met hun eigen culturen, feesten, gebruiken en religies in onze Nederlandse samenleving, niet mag betekenen dat de christelijke herkomst van onze eigen cultuur, feesten en gebruiken verloochend wordt?”
Nu Soewarte Piet definitief de mutatie in Regenboogpiet heeft kunnen afwenden, doemt een nieuw gevaar op. Na het verdwijnen van typisch Neerlandse cultuurgoederen als de Elfstedentocht, Zilvervlootspaarrekeningen en plakjes (lekker goedkope) leverworst bij de borrel met roodwitblauwe vlaggeprikkertjes, kunnen we het Sintfeest ook wel bij het oud vuil zetten als het christelijk kruis van zijn mijter gepoetst wordt.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
– Pakpapier
– Plakband
– Zak gedroogde koeiemest
– Zwarte Piet in chocola
– Sierdoosje voor trouwring
– Fles advocaat
– Rouwenveloppe voor scheidingspapieren
Sinterklaas op een wit paard? Geef toe, echt stoer is het niet. Eigenlijk is Sinterklaas op een schimmel een beetje een mietje. Dan in Egypte. Ook daar werd Sinterklaas onlangs op straat gesignaleerd, tot verbijstering van veel Egyptisch volk. Waar de Sint op weg naar was? De Nederlandse ambassade. Waar hij op zat? Klik zelf maar…
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
