KNMI verboden de regenboog te verklaren

Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen, vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Bert Brussen, de tekst verscheen eerder hier. Het is het KNMI niet langer toegestaan antwoord te geven op wetenschappelijke vragen die ook vanuit creationistische optiek uitgelegd kunnen worden. Dat heeft de woordvoerder van het KNMI, de heer R. Wolk, vandaag bevestigd. Volgens de heer Wolk is sinds 1 januari een nieuwe wet van kracht die is uitgevaardigd door minister Rouvoet van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Deze wet is een Nederlandse variant op de Amerikaanse “Grand Canyon”-wet, die bepaalde dat parkwachters van de Canyon geen informatie over de geologische leeftijd van het ravijn mogen verschaffen. In een reactie laat minister Rouvoet weten het “schandalig te vinden dat kinderen als antwoord op de vraag: ‘waar komt de regenboog vandaan?’ slechts te horen krijgen dat licht breekt in het prisma van waterdruppels. Iedereen behoort immers te weten dat de regenboog een teken van het verbond tussen de almachtige Heere God en Noach is om aan te geven dat de aarde nooit meer overspoeld zal worden door een zondvloed.”

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote du Jour: Vertrek dan maar

“If people don’t like this society, they should go back home to their own country. There are plenty of airports”.

Majid Yasin, hoofd van de moskee in Bournemouth vat situatie en sentimenten rondom moslims in westerse landen (dit geval Engeland) kort samen waar het normen en waarden betreft en dat dat niet iets is wat je moet willen veranderen.

“Many Muslims bring their own traditions here from their home countries. But if people are living here they should respect this society and this country and not try to create a different society or culture. Some people use the freedom here in the wrong way. By all means respect your traditions, but not by force.”

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mijn Vrijheid – Ayaan Hirsi Ali

Voorkant boek Mijn VrijheidSoms moet ik mezelf dwingen een bepaald boek te lezen. Zo was het ook bij “Mijn Vrijheid” van Ayaan Hirsi Ali. Ik behoorde namelijk tot de groep mensen die vond dat haar wijze van aandacht vragen voor een punt uitermate ongelukkig was. Nog los van het feit dat ik twijfelde over de boodschap zelf. Dus dan ga je ook niet voor je plezier een boek van zo iemand lezen. Maar drie welgemikte opmerkingen van iemand die ik respecteer, deden me beseffen dat het toch iets te makkelijk was om op afstand zo te oordelen. Dus dan maar lezen om de discussie echt aan te gaan.

Over het boek zelf, qua verhaal, kan ik kort zijn. Het is een vlot boek dat uitstekend het levensverhaal van Ayaan vertelt alsmede duidelijk maakt hoe ze aan haar opvattingen gekomen is.
Anderen hebben al veel betere recensies geschreven.

Waar ik wel even bij stil wil staan zijn de twee verschuivingen in mijn beeldvorming die het boek bij mij hebben veroorzaakt.

De eerste betreft het asielzoekerskwestie. Ayaan beschrijft hoe ze met het geven van een valse verklaring het land in gekomen is en hoe dit ook door anderen gedaan wordt.
Nu weet ik natuurlijk wel dat dit gebeurt. Maar de mate waarin en gewetenloosheid waarmee vielen me toch zwaar op mijn dak. Mijn respect voor het werk dat de IND doet in het achterhalen wat waar is en wat niet, is bij deze nog wat groter geworden. Maar wat me ook pijn deed was het gemak waarmee Nederlanders meehielpen met het liegen omwille van het verkrijgen van de juiste status. Het zijn juist die Nederlanders die willen dat Nederland een land is waar echte asielzoekers terecht kunnen die er zo, mede, voor gezorgd hebben dat de kans voor diezelfde mensen juist kleiner is geworden.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Quote du Jour – Het Sla-feest

Met het oog op de huidige publieke opinie willen wij niet aanstootgevend bezig zijn ten aanzien van de autochtone, niet-islamitische gemeenschap. Daarom zullen vandaag de Asjoeraherdenkingen in de moskee niet zo dramatisch en bloederig zijn als voorgaande jaren.”

Een woordvoerder van de Pakistaanse sjiitische gemeenschap in Den Haag vertelt van de politiek correcte wending die de Asjoera-experience 2007 neemt. Alom bekend zijn de jaarlijkse bloedige zelfkastijdingstaferelen rondom de traditionele herdenking van de verloren veldslag van de imam Hoessein in 680. Hoessein, de kleinzoon van de profeet, nam het 1327 jaar geleden op tegen het veel grotere leger van Jazied Ibn Moe’awiya bij het huidige Karbala in Irak.

Voor veel sjiieten staat de herdenking symbool voor de hedendaagse ondrukking van hun volk. Onder Saddam Hoessein was Asjoera in Irak verboden, en kon na zijn val pas weer gevierd worden. In het Iraakse Najaf werd de beladen herdenking aangegrepen voor een potje sektarisch geweld (onder aanvoering van een heuse zelfverklaarde messias). Een jonge Haagse moskeebezoeker vindt dat het bloed beter kan worden gedoneerd aan de bloedbank in plaats van ritmisch uit het voorhoofd gegeseld te worden. Zou de mentaliteitsverandering er op termijn toe leiden dat we over een aantal jaren kunnen vooruitkijken naar een ‘keigezellige Asjoeraherdenking’?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende