Nederland, halte banenrepubliek?
Het is zover. Het Nederlandse Openbaar Ministerie heeft in al haar wijsheid besloten. Ambtenaren zijn onfeilbaar en zeker niet strafbaar. Bak je van je werk niets, maar illegalen wel? Geen punt! Nee, sorry. Geen bonus vanwege de kostenbesparingen op het uitzetten.
Als privaat persoon een foutje maken? Wijkje in Enschede opblazen, de Volendamse jeugd uitroken of bijvoorbeeld een paar foto’s van slapende agenten op je website zetten met leuke teksten? Het OM staat al voor de deur om je desnoods tot aan de Hoge Raad te vervolgen. Publiek aan het werk tegen een concurrerend salaris? Geen punt. Het OM gaat toch geen collegae bij Justitie vervolgen… Stel je voor! Foutjes worden overal wel eens gemaakt, kan iedereen gebeuren. Terug op je post een beetje lastig? Hebben we elders nog ergens een ministerssalaris in de aanbieding?
Sorry voor het ongenuanceerde stuk. Ben boos. Volgende keer hopelijk weer iets beters over de justitiële moraal in China of de corruptie aldaar. Gelukkig worden, ook op dat vlak, de verschillen tussen Nederland en China snel kleiner. Over een paar jaar maakt het gewoon helemaal niet meer uit waar je woont. Als Libby in de VS, Wu in China of als De Korte in Nederland.

Door een tweetal moties die de afgelopen week voorbij kwamen, zag ik dat ik een ontwikkeling gemist had. Een jaar of drie geleden werd er aangedrongen op een experiment met “no cure, no pay” voor de advocatuur. Met name de toenmalig minister van Justitie, Donner, is
“Als je de democratie wilt versterken, gaat het er in mijn visie in de eerste plaats om, mensen zelf weerbaar te maken. Het individu moet daarbij centraal worden gesteld. Ik denk daarbij aan emancipatie, empowerment, onderwijs, de begeleiding van mensen bij het maken van keuzes, het wegnemen van de voedingsbodem voor terrorisme, kortom aan de échte preventie.”
