Wat moet je als politicus als je Den Haag op een dag besluit te verlaten? Dan krijg je vaak een leuke baan toegeschoven. Afhankelijk van je "kwaliteiten" geven ze je een burgemeesterspost of een leuk commissariaat. Dat eerste kan een partij nog wel voor je regelen, dat tweede word je gegund door het old-boys netwerk. En daar gaat het wringen voor Wouter Bos. Af en toe lekt er wat uit de PvdA-wandelgangen onze kant op. Zo hebben we nu vernomen dat Wouter Bos in 2007 zwaar onder druk is gezet door het old-boys netwerk, ook wel bekend als het 'commissarissenclubje', om toch vooral géén fiscale maatregelen te nemen die de gouden handdruk en bonussen zwaarder belast. Mocht hij dat toch doen, dan kon hij een commissariaat na zijn ministerschap wel vergeten. Hij hield voet bij stuk (zover we hebben kunnen nagaan). Dat vond men niet leuk. Dus heeft het old-boys netwerk dit spelletje zelfs via Wim Kok proberen te spelen, zo vernemen wij. Ook hij weigerde. Was natuurlijk makkelijker voor hem, hij was al binnen. Dus werden er in 2007 wel degelijk maatregelen genomen. Niet genoeg volgens de oppositie, maar vast teveel voor een commissariaat. Dat zet overigens wel het maken van staatsbanken in een ander daglicht. Op die wijze kan hij zich misschien alsnog een veilige toekomst garanderen.
Op zaterdag 14 en 15 maart vindt het congres plaats in Utrecht. Een bijzonder congres. Niet alleen door onderwerpen als de resolutie integratie en de kandidatenlijst voor de Europese verkiezingen, maar zeker ook omdat dit het eerste echte ledencongres van de PvdA is, met stemrecht voor de leden. Meld u dus nu aan!
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Crosspost: Het nu volgende stuk van Steeph verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.
Het land in rep en roer! PvdA heeft eindelijk een integratienota waarmee ze lijken te breken met de softe, tolerante houding van de laatste twintig jaar. Andere partijen waren hun al voorgegaan in de ‘omslag’, mede gedreven door het succes van wat meer uitgesproken politici op rechts. Dus nu gaat iedereen zich verheugen op de mogelijkheid het probleem van de integratie nu eens werkelijk aan te pakken. Jammer alleen dat dit komende debat waarschijnlijk al achterhaald is voor ze straks goed en wel vruchten begint af te werpen. Over een jaar interesseert het helemaal niemand meer hoeveel nieuwkomers een inbur- geringscursus hebben gedaan of hoeveel woordjes een derde generatie allochtoon toch minimaal moet beheersen voor groep 5 van de basisschool. Over een jaar is men bezig om een opstand te onderdrukken die men nu al aan kan zien komen. Maar waarom gaat die opstand er dan komen? Het antwoord is in de basis eenvoudig: De kredietcrisis. Maar om het goed te duiden moeten we ook kijken naar de recente geschiedenis.
Eerst maar eens de relevante ontwikkelingen de komende tijd schetsen om uit te leggen waar het pijn gaat doen. De kredietcrisis begint er stevig in te hakken. Een van de belangrijkste effecten is die op de werkgelegenheid. Bedrijven grijpen snel het wapen van ontslag om de kosten te reduceren. In diverse landen is de stijging al stevig ingezet. In Nederland komt het wat langzaam op gang. Maar omdat wij voor een stevig deel weer afhankelijk zijn van het buitenland voor onze export en handel, is het niet onwaarschijnlijk dat ook wij over een jaar minimaal 50% meer werklozen zullen hebben, als het geen verdubbeling wordt.
In december schrijven fractieleider Ploumen, fractiespecialist Jeroen Dijsselbloem en Ahmed Aboutaleb de Integratienota ‘Verdeeld verleden, gedeelde toekomst’. Met enige moeite worstel ik mij door de tekst. Veel open deuren, nog meer nuanceringen en niets wereldschokkends. Een nota waarin iedere, zich aan de wet houdende burger, kan vinden. Wie wil nu geen kansen bieden aan hardwerkende mensen? Grenzen stellen aan vervelend gedrag? Toch komt er kritiek uit eigen gelederen. Eerst werpt ex-minister Vogelaar een steen in vijver, daarna komen andere PvdA’ers met stevige kritiek. De Volkskrant citeert een PVDA lid uit Eindhoven: ‘In uw nota moeten nieuwe Nederlanders zoveel’.
De Volkskrant
In datzelfde artikel van De Volkskrant: Integratiewoordvoerder Dijsselbloem prijst zich gelukkig dat de voornaamste kritiek zich beperkt tot de toon van het stuk. Een nieuw eerste hoofdstuk waaruit meer waardering blijkt voor de dingen die wél goed gaan, haalt de kou uit de lucht, denkt hij. ‘Over de aanpak van het probleem zijn we het eens.’ Ik denk dat Dijsselbloem te vroeg juicht. Immers, het stuk had net zo goed geschreven kunnen zijn door het CDA, de VVD, GroenLinks of TON. Lees de tekst en oordeel zelf. Bent u het hartgrondig oneens met de inhoud? Dan stemt u ongetwijfeld SP of PVV. Het nadenkende deel der natie kan zich wel vinden in de slogan ‘Verdeeld verleden, gedeelde toekomst’. Dijsselbloem heeft gelijk, de leden hebben geen kritiek op de weinig opzienbarende inhoud, maar de veelzeggende toon.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
PvdA: Reactie PvdA Eerste-Kamerfractie op Irak-onderzoek
De PvdA Eerste-Kamerfractie neemt kennis van het voornemen van de minister-president om Mr. W. Davids te verzoeken een commissie samen te stellen om onderzoek te doen naar de besluitvorming inzake de politieke steunverlening aan de oorlog tegen Irak. De fractie hecht eraan dat het kabinet zelf haar zal antwoorden.
Minister Klink gaat vandaag opnieuw met de Tweede Kamer overleggen over het Elektronische Patiëntendossier (EPD). Daarin zal hij waarschijnlijk aangeven dat de invoering uitgesteld moet worden. Dit mede op aandringen van de kamer.
Er zitten een paar problemen aan dit toneelstukje. Het eerste probleem is dat de meeste partijen in de zorg al heel lang roepen dat het tempo van invoering niet haalbaar is. Zelfs de hoogste ambtenaren in het ministerie van Klink onderschrijven dat. Maar dat was tot nu toe geen reden om te vertragen. Er was immers een politieke keuze gemaakt vorig jaar om tempo achter de zaak te zetten.
Het tweede probleem is de plotselinge zorg van de Tweede Kamerleden voor de veiligheid en de privacy. Een terechte zorg overigens, want er zijn zaken die duidelijk beter geregeld kunnen worden. Maar ook hier geldt weer dat er niets nieuws onder de zon is. Al lang was duidelijk dat de opzet en implementatie de nodige gaten had.
Maar ook dit was tot oktober vorig jaar voor de Tweede Kamerleden, met name de fracties van het CDA en PvdA, geen reden om een uitstel te vragen. Sterker nog, heel 2008 hebben ze alleen maar lopen pushen bij de minister dat hij er haast mee moest maken.
Wat is er dan veranderd waardoor met name de grote regeringsfracties ineens het tempo willen aanpassen? Heel eenvoudig: de publieke verontwaardiging sinds het versturen van de EPD brief naar alle burgers.
Die brief zorgde ervoor dat ineens heel veel mensen begrepen wat er ging gebeuren. Dat veroorzaakte de nodige publiciteit en aandacht voor de manco’s in veiligheid en privacy. En dat had weer tot gevolg dat inmiddels meer dan 300.000 mensen een bezwaar hebben ingediend.
En dat zet de Tweede Kamerleden wel in beweging. Maar dat lijkt wel heel erg op een toneelstukje opvoeren. Nu er publieke verontwaardiging is ineens gaan roepen dat het allemaal veiliger moet en langzamer terwijl je een half jaar geleden nog op snelheid aandrong is behoorlijk hypocriet. Bovendien kan je dan vragen stellen over het gehalte “volksvertegenwoordiging” in de volksvertegenwoordigers. Het kan toch niet zo zijn dat ze in oktober nog dachten dat hun kiezers het allemaal wel goed zouden vinden en nu 180 graden gedraaid zijn? Hebben ze dan geen vinger aan de pols bij hun achterban? Hebben ze dan niet uitgelegd wat er ging gebeuren en gevraagd wat men er van vond? Heeft men alleen maar met zorgverleners gesproken soms?
Nu in Amerika met de verkiezing van Barack Obama het onmogelijke is gebeurd, kunnen we misschien in Nederland ook wat avontuurlijker worden wat betreft de premierskeuze. Het zou een goed idee kunnen zijn om, als Nederland zijnde, het eerste land in de EU te worden met een islamitische premier. Het heeft, los van het feit dat we hiermee als land onze progressieve credentials waar zouden maken, twee belangrijke voordelen.
In de eerste plaats zou alleen een islamitische premier de autoriteit hebben om echte vooruitgang te boeken bij de integratieproblematiek in Nederland. Ten tweede zou Nederland eindelijk in de wereldpolitiek enig gewicht in de schaal gaan leggen. Elke keer dat er frictie ontstaat tussen het Westen en de moslim-wereld (en dat zal denkelijk nog vaak het geval zijn) heeft de islamitische Nederlandse premier plotseling een belangrijke bemiddelende rol te vervullen.
De vraag is (zonder in dit stadium te speculeren over de precieze identiteit van de politicus of politica in kwestie) echter hoe de verkiezing van Neerlands’ eerste moslim-premier te realiseren. Electoraal hoeft het geen onoverkomelijke kwestie te zijn. Natuurlijk zijn er Nederlanders die onder geen beding op een moslim zouden stemmen, maar deze groep wordt op het moment vertegenwoordigd door ToN en de PVV, en lijkt dus niet in staat te zijn om de vorming van een regering te blokkeren.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De onderstaande gastbijdrage is van schrijver / columnist Mohammed Benzakour. Dit artikel verscheen eerder in Trouw. In overleg met Benzakour hebben we omwille van de discussie besloten het artikel ook op Sargasso te plaatsen.
De PvdA wil voortaan culturele misstanden benoemen en keihard aanpakken, zo staat het in ‘Verdeeld verleden, gedeelde toekomst’, zijn nieuwste integratienota. Het moet maar eens afgelopen zijn met die vermaledijde tolerantie, veel te lang is er ‘weggekeken’.
Mooi voornemen. Want na alle duizenden bommen die internationaal gedoogd op Gaza neerdreunen en kinderen en moeders bij bosjes uiteenscheuren (zie bijv. Liveleak.com), denk je ‘Hoera! Eindelijk gaat de PvdA na 60 jaar wegkijken Israël sanctioneren!’
Foutje. Stoppen met wegkijken geldt slechts binnen de landsgrenzen. Hiermee is de PvdA niet alleen internationaal neoconservatief, ook binnenlands heeft men de fortuynistische rechterflank ontdekt. Zo verklaarde voorzitster Lilianne Ploumen in de Volkskrant (23 december): ‘De fout die we nooit meer mogen maken, is het inslikken van kritiek op culturen of religies omwille van de tolerantie.’
In welke kringen heb ik zulks eerder gehoord?
De nota zelf begint met een opsomming van misstanden. ‘Migranten en hun kinderen vallen vaker uit op school dan oorspronkelijke Nederlanders, ze zijn vaker werkloos, afhankelijk van een uitkering en slachtoffer van geweld achter de voordeur. Sommige groepen zijn vaker betrokken bij criminaliteit en overlast.’
Eén PvdA’er lijkt vooralsnog vrijgesteld van Wouter Bos’ recente oproep om compromisloos pal te staan voor de Westerse waarde om kerk en staat te scheiden. Waar de Amsterdamse stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch eerder koranlessen introduceerde op openbare scholen en de handenschudloze groet bij vrouwen, pleit hij nu voor een apart stadsdeel waar de Islam zich kan ontwikkelen. In het Parool laat hij over het plan optekenen: ”Er kan een bloeiende moslimgemeenschap ontstaan met voldoende sociaal kapitaal. De moslimminderheid wordt dan een pluspunt.”
De eerste kritiek uit zijn eigen partij is al te horen, tweede-kamerlid Jeroen Dijsselbloem liet weten dat niet het stadsdeelkantoor, maar de moskee de plek is waar een moslimgemeenschap omheen kan bloeien. Vanuit de progressieve hoek van de partij liet Eddy – ‘God er uit of ik er uit’ – Terstall weten: “Op de één of andere manier lijkt Marcouch niet door de PvdA geremd te worden in zijn uitspraken. Dan zit er weinig anders op: met z’n allen op een andere partij te stemmen bij de volgende verkiezingen.” Ook andere progressieven gaan steeds meer twijfelen over de intenties van Marcouch. Dat de PVV kamervragen wil stellen over de uitspraken van de baas van Slotervaart, dat zal niemand verbazen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Een paar weken geleden werd Ella Vogelaar op vrij oncharmante wijze uitgeleide gedaan als minister van Wonen, Werken en Integratie, naar verluidt omdat ze zo slecht communiceerde. Nu liet haar presentatie inderdaad te wensen over, maar het blijft een wat magere reden. Er lijkt vooral een verschuiving in de integratiestandpunten van de PvdA gaande.
Een interview in De Volkskrant met PvdA-voorzitter Lilianne Ploumen bevestigt dat. Ze rakelt namelijk de kwestie van de dubbele paspoorten nog maar eens op:
“Loyaliteit heeft voor mij niets met nationaliteit te maken. Maar de greep van herkomstlanden moet verdwijnen. Om Nederlander te worden moet je je oude nationaliteit in principe opgeven.”
Met de laatste zin toont ze zelf aan dat ze de eerste niet meent. Dat is leuk voor Aboutaleb en Albayrak. Met terugwerkende kracht krijgen ze nog een trap van de partijvoorzitter, nadat bij de start van het kabinet Wilders en even later Marijnissen al loyaliteit en nationaliteit aan elkaar verbonden. Ook de PvdA sluit zich hiermee aan bij het koor van provincialen, dat in een wereldomspannende samenleving een klein hoekje van prikkeldraad probeert te voorzien.
Juist door te stellen dat je geen Nederlander kunt worden met nog een andere nationaliteit “vanwege de greep van herkomstlanden”, zeg je dat mensen – al dan niet vrijwillig – minder loyaal zijn wanneer ze een tweede nationaliteit hebben.
Beatrix heeft te weinig constitutionele ruimte om haar kroonbenoeming ongedaan te maken. Daar zou in het geval van Ahmed Aboutaleb en Rotterdam wel reden voor zijn, want naar nu blijkt heeft de PvdA op zijn minst vuil spel gespeeld in de aanloop naar de benoemingsprocedure van het Rotterdams burgemeesterschap. Als er al niet sprake is van list en bedrog. Gerd Leers is door de PvdA-top in het pak genaaid, dat staat nu wel vast.
De huidige burgemeester van Maastricht staat bekend als een voor CDA-begrippen zeer rechtgeaarde bestuurder, die nergens doekjes om windt en die goed tegen zijn verlies kan, zolang er maar fair wordt gespeeld. Zijn ontboezemingen nu in het blad Intermediair spreken voor zich.
Ik heb in deze kolommen al eerder vraagtekens gezet bij de houdbaarheid van Aboutaleb als burgemeester van Rotterdam. Nu blijkt dat er tijdens de sollicitatieronde ook nog eens een smerig spelletje is gespeeld met de kandidatuur van Gerd Leers, krijgt Rotterdam een burgemeester die met een zweem van onbetrouwbaarheid en sluwheid is omgeven. Had Aboutaleb al het aura van een baantjesjager; nu heeft hij dat helemaal…
Gekonkel
Is het toeval dat burgemeester Cohen vandaag openlijk pleit voor het opengooien van de sollicitatie- en benoemingsprocedures? Cohen, die al eerder zijn ongenoegen uitsprak over de PvdA-post Rotterdam, heeft blijkbaar nu ook zijn strot vol van het regentenclubje, dat in Den Haag rond Wouter Bos de dienst uitmaakt.
Benieuwd of de Rotterdammers Aboutaleb nu nog wel motten. Ik voorspel een zware tijd voor een man, die door het Haagse PvdA-bestuurdersgekonkel – waarvan hij zelf deel uitmaakt – de schijn in ieder geval tegen heeft.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.